Through the eyes of The Underdog

TYS!

2012-01-09T23:31:00.001+02:00

Check this awesome hardcore / metalcore zine!
I'm really happy to be a new, humble contributor there :)

See ya soon!

Lately...

2011-12-01T17:24:00.002+02:00

On - Generations (Seattle youth crew hardcore at it's finest!)

Dead to me - Undertow (From the new DTM album called Moscow Penny Ante)

Mayflower - I never (From the album Second Best Sunsets)

April - Kill Depression (Awsome polish hardcore band)

H2O - I wanna live (Ramones cover from their Don't Forget Your Roots album)

Mid-week enthusiasm!

2011-09-28T15:47:00.003+03:00

Εδώ είμαστε:..

Επίσης πέσανε στα χέρια μου οι παρακάτω:

Λιώσιμο... :)
Καλό απόγευμα!

Σύντομα...

2011-09-03T20:15:00.000+03:00

Right Idea

2011-07-09T18:26:00.001+03:00

Right Idea, Cleveland straight-edge hardcore.Period.

Time is running out...

2011-05-26T10:20:00.004+03:00

Επειδή ο χρόνος πιέζει ιδιαίτερα τώρα τελευταία..πάρτε ένα recent top-5:

Bandage - S/T

Έχει γίνει ιδιαίτερη μνεία για αυτούς τους τυπάρες που παίζουν ωραίο skate punk στα χνάρια των No Use For A Name / Green Day αλλά και των καλών καιρών της Epitaph! Γαμάτοι...

Gama Bomb - Citizen Brain

Γαμιστερό crossover / thrash από την Ιρλανδία..τσακίζουν..μόνο χαζοmosh!!

Safe - Not Alone

Ιταλικό Kryshna-core...ΟΚ δεν είμαστε όλοι πιστοί σ'αυτά. Αλλά παίζουν τίμιο hardcore σε στυλ Shelter..Ναι, είναι όσο ωραίο ακούγεται!

Millenconlin - No Cigar

Χρειάζονται συστάσεις;; :)

RKL - Keep Laughing

Ούτε αυτοί!

Καλό απόγευμα..

Υ.Γ.Ελπίζω να βρω χρόνο σύντομα να κάνω ένα review στο καινούριο album των Censored Sound...για να δούμε..

R.I.P. Thanasis Veggos

2011-05-03T10:36:00.001+03:00

R.I.P.

Agnostic Front - My Life My Way

2011-04-13T19:17:00.004+03:00

Ο λόγος που γράφω σήμερα το απόγευμα είναι ότι μια μεγάλη μπάντα επέστρεψε (για μένα τουλάχιστον).
Οι Agnostic Front δε χρειάζονται συστάσεις. Ωστόσο είχα μείνει απογοητευμένος με τα δύο τελευταία τους albums Another Voice και Warriors (που έχει το For My Family και..κάτι άλλα κομμάτια). Οι "κακές παρέες" με τον Jamey Jasta των Hatebreed είχαν θεωρώ αρκετή επιρροή στον ήχο τους κάνοντας τον πιο μεταλλικό κάτι που είναι έξω από τα γούστα μου.
Να όμως που η μπαντάρα από τη Νέα Υόρκη είναι εδώ και επιστρέφει με ένα album επιτέλους HARDCORE!
Η εταιρεία είναι η Nuclear Blast, όνομα εγγύηση σαφώς. Μουσικά, έχουμε old school Agnostic Front ήχο με προσεγμένη και γεμάτη παραγωγή. Ότι καλύτερο δηλαδή. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν κομμάτια όπως That's Life που είναι γρήγορα (έστω στην αρχή) ταχύτητας Cause For Alarm, τραγούδια με πιο μέταλ σημεία, όπως το More Than A Memory ή το Self Pride, τραγούδι ύμνος όπως το ομότιτλο ή το Until The Day I Die. Γενικά είναι το ιδανικό comeback για μια τόσο μεγάλη μπάντα που τη χρειάζεται η σκηνή.

Το εξώφυλλο, όπως φαίνεται από πάνω είναι απλά γαμιστερό. Δεν βρίσκω άλλη λέξη.
Ένας ακόμη λόγος για να είμαστε όλοι τον Ιούνιο στο live τους.
Εξαιρετικό album!
Welcome back AF!

Bandage EP Review

2011-03-24T10:32:00.004+02:00

Καλημέρα!
Πολύ καιρό έχω στα χέρια μου το EP των Bandage (ομότιτλο) και όλο αυτό τον καιρό ήθελα να γράψω δύο λόγια για αυτό. Πριν αρχίσω όμως θέλω να παραδεχτώ ότι δεν είμαι ο πλέον αντικειμενικός για να μιλήσω για αυτή την κυκλοφορία κι αυτό γιατί οι Bandage είναι φιλαράκια και έχουμε μοιραστεί μαζί τη σκηνή μερικές φορές. Ωστόσο, κυνικά, αν δεν άξιζαν δε θα έγραφα...(κάποια δικαιολογία θα έβρισκα!)
Πάμε..
Σε γενικές γραμμές οι Bandage κινούνται εκεί που οι No Use For A Name συναντούν τους NOFX και οι Milencollin τους παλιούς καλούς Green Day. Από τα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση στο άλμπουμ αυτό είναι η εκπληκτική παραγωγή. Ότι πρέπει να ακουστεί ακούγεται πεντακάθαρα χωρίς περιττές αγριάδες που εν τέλει ενοχλούν πολλές φορές.

Σε όλη τη διάρκειά του, το EP έχει έντονη feelgood αισθητική που δε χάνεται ακόμα και στα ουκ ολίγα "μελαγχολικά" σημεία. Πάω στοίχημα ότι αυτό είναι που με κέρδισε. Μουσικά, η δουλειά είναι πολύ προσεγμένη και σφιχτή, τόσο στις κιθάρες όσο και στα έξυπνα τύμπανα, στα εξαιρετικά φωνητικά (αλήθεια μου θυμίζουν λίγο Fat Mike κάπου κάπου) και τα catchy/smart sing alongs. Ακόμα και τώρα που γράφω και το ακούω παίζει να χαμογελάω..Όσο για τη θεματολογία τους τα κλασσικά αγαπημένα και πάντα επίκαιρα εργασιακά, συναισθηματικά "κλισέ" (μόνο κλισέ δεν είναι βέβαια) και το artwork με ζωγραφισμένη basement youth αισθητική.
Συνολικά μια πολύ προσεγμένη δουλειά, ευχάριστη, έξυπνη με την κατάλληλη δόση συναισθήματος που μόνο οι ψεύτες αποκηρύσσουν. Η οργή είναι ωραίο συναίσθημα αλλά επειδή ξεχειλίζει αυτό που λείπει είναι να χαμογελάς που και πού. Και όταν το κάνεις βάλε αυτό το δισκάκι και σκέψου πως υπάρχουν και χειρότερα.

Πάρτε μια γεύση εδώ.

Το περίμενα καλό και εμφανίστηκε εξαιρετικό.
[ 8,5 / 10 ]

Respect!

Me First And The Gimme Gimmes - Go Down Under

2011-03-15T10:59:00.004+02:00

Οι Me First And The Gimme Gimmes είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μπάντας μιας και δύσκολα μια - ως επί το πλείστον - cover band γνωρίζει τόση επιτυχία. Γι'αυτό και αυτοί φροντίζουν να βγάζουν "καινούριο" υλικό. Πρόκειται για το Go Down Under που έχει Αυστραλιανό concept και προσφέρει περίπου 15 λεπτά "ξεκούραστου" punk rock ή καλύτερα ...μακέλεμα (!!) της αυστραλιανής μουσικής με ιδιαίτερα ευχάριστο αποτέλεσμα. Πραγματικά εκπληκτικό (στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον) το Never Tear Us Apart των INXS με την punk n roll αισθητική που του έδωσαν αλλά και το All Out Of Love των Air Supply που ξεκινά με την εισαγωγή του Rise Above των Black Flag(!!). Ακολουθεί το Friday On My Mind των The Easybeats και το Have You Never Been Mellow της Olivia Newton-John δύο κομμάτια που δεν γνώριζα (φυσικά και όχι-δεν είναι δυνατόν να γνωρίζεις τραγούδια της Αυστραλιανής μουσικής του 1966 και 1975 αντίστοιχα!) και έμεινα άφωνος από τη "μεταμόρφωση" που τους έκανε η μπάντα. Το άλμπουμ κλείνει με το I've Done Everything For You του Rick Springfield.
Απολογισμός;Πέντε tracks "αγνώριστα", με ιδιαίτερα καλή παραγωγή (αναμενόμενο) και 15 αρκετά μα αρκετά διασκεδαστικά λεπτά στα οποία, εντάξει μην ανησυχείς, θα μείνει μεταξύ μας ότι σιγοτραγούδησες κι εσύ λίγο αυστραλιανή pop. Το album είναι μικρής διαρκείας (EP γαρ) αλλά ποιός μπορεί να τους κατηγορήσει; Άλλωστε ας μη ξεχνάμε ότι είναι μια μπάντα που έγινε καθαρά για την καλοπέραση των μελών άλλων συγκροτημάτων. Take it or leave it που λένε και οι αμερικάνοι.

Μια κυκλοφορία που εκτίναξε την, ήδη υψηλή διάθεση μου.
Enjoy responsibly!

8/10

Υ.Γ. Πού είναι οι AC/DC οέο;;

All For Nothing, Eden Demise, Against All Odds, Cause For Fight live @ Second Skin Club 19/3/2011

2011-03-08T10:45:00.005+02:00

Σάββατο 19/3.
Μετά από σημαντικό διάστημα, βρέθηκε - επιτέλους - μια καλή αφορμή για ξέσπασμα/πάρτυ. Στο κλίμα των ημερών (sic) το κέντρο της Αθήνας και βέβαια η περιοχή του Ψυρρή που φιλοξενούσε το εν λόγω live. Ευκαιρία και για μια βόλτα ανάμεσα στους (ξαναsic) καρναβαλιστές που γέμιζαν την περιοχή, κάποιοι ευχάριστοι αλλά και πολλοί ιδιαιτέρως εκνευριστικοί. Λίγο ενδιαφέρει. Άλλωστε για άλλο λόγο ήμουν εκεί.
Φτάνοντας στο Second Skin (και μάλιστα για πρώτη φορά) είδα ένα συμπαθητικό - για live - μαγαζί με αρκετά ψηλό stage.
Αρκετά νωρίς ανέβηκαν στη σκηνή οι Cause For Fight και άνοιξαν τη βραδιά. Είναι η δεύτερη φορά που τους βλέπω αλλά δεν έχω προλάβει να τους "συστήσω". Για όσους δεν τους γνωρίζουν, πρόκειται για μια μπάντα που αποτελείται από 2 πρώην μέλη των αθηναίων Velocity (RIP) και παίζουν ένα στυλ in your face metal/hardcore με solid ήχο και σχετικά brutal φωνητικά. Η παρουσία τους ήταν αρκετά σφιχτή και εν μέσω άλλων παίξανε και 3 διασκευές από τους Velocity (Fight Them, Κάψε, Μαχητές του αύριο) και μία στο ACAB των 4skins.
Επόμενοι στη σκηνή οι επίσης αθηναίοι Against All Odds στους οποίους και έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά στο blog αυτό. Στην παρουσία τους παίξανε κομμάτια από το demo τους αλλά και κομμάτια που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα. Η διασκευή δεν έλειψε ούτε αυτή τη φορά και ήταν το I had enough των Agnostic Front. Θα χαρακτήριζα την εμφάνιση τους "επαγγελματική" μιας και μου έδωσαν την εντύπωση της μπάντας που ανεβαίνει στη σκηνή αποδίδει αυτά που πρέπει, περνάει καλά και αποχωρεί.
Τρίτοι στη σειρά οι brutal hardcore βετεράνοι (πλέον) Eden Demise στα γνωστά τους μοτίβα. Καλό παίξιμο, μεσαίας διάρκειας σετ, αρκετή δύναμη και ισχύς επί σκηνής αλλά και μουδιασμένη σκηνική παρουσία λόγω μικρής προσέλευσης (οφείλω να τους υπερασπιστώ σε αυτό - ένα γεμάτο δεν είναι ποτέ ίδιο με ένα άδειο μαγαζί).
Η μπάντα που περιμέναμε με θέρμη ήταν αυτή που θα έκλεινε και τη βραδιά. Οι ολλανδοί All For Nothing ανέβηκαν στη σκηνή και άρχισαν να παίζουν το hardcore που - όσοι τους γνωρίζαμε - περιμέναμε. Solid αλλά δυνατή παρουσία από τη μπάντα του Ροτερνταμ που συμπληρώνει φέτος 10 χρόνια παρουσίας. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σταθώ στη frontwoman του συγκροτήματος. Είναι πραγματικά εξαιρετικό να βλέπεις (επιτέλους!) μια κοπέλα να περνά καλά επί μιας hardcore σκηνής με αρκετά καλή σκηνική παρουσία (χωρίς υπερβολές που συναντάς πολλές φορές) και με vocals πιστά σε αυτά του album. Χάρηκα όμως ιδιαίτερα που η εμφάνιση πιθανώς έβαλε σε σκέψεις κάποιες κοπέλες της σκηνής και θα ήμουν ευτυχέστατος αν τις έβλεπα να είναι πολύ πιο ενεργές από ότι είναι τώρα. Εξαιρετική παρουσία από την συμπαθή Ολλανδή (χαμογελαστή και ευχάριστη ανάμεσα στα κομμάτια) αλλά και από όλο το γκρουπ που έδωσε έναν εξαιρετικό εαυτό. Προσωπικά χάρηκα πολύ που τους είδα, μιας και είναι - εύκολα - από τις καλύτερες ευρωπαϊκές underground hardcore μπάντες που έχω ακούσει τελευταία. Εκτός από τα δικά τους κομμάτια (και από το Solitary αλλά και από το Miles & Memories) έκαναν και μια διασκευή στο New Direction των Gorilla Biscuits.
Μελανά σημεία της βραδιάς το μικρό σετ των All For Nothing (επειδή το μαγαζί κακήν κακώς τους είπε κάποια στιγμή ότι μπορούν να παίξουν ένα μόνο κομμάτι ακόμα) αλλά και, για άλλη μια φορά, ο απογοητευτικά λίγος κόσμος που ήρθε. Σε μια τόσο καλή μπάντα πλαισιωμένη από εξίσου καλές local μπάντες, σε ένα "εορταστικό" (ξαναματαsic) κλίμα, βράδυ Σαββάτου, η προσέλευση του κόσμου ήταν απογοητευτική.

Κατά τα άλλα, ευχαριστούμε τις μπάντες και το διοργανωτή και εις ανώτερα!

Social Distortion - Hard Times And Nursery Rhymes

2011-03-03T12:53:00.003+02:00

Πάει καιρός..Ξέρω..Έτρεχα.

Κι όμως είναι πολλά τα albums που σε αυτό το διάστημα περίμενα με ανυπομονησία. Εδώ όμως έχουμε νέο album από τους Social Distortion. Δε τα λέει όλα αυτό;

Το album λέγεται Hard Times And Nursery Rhymes και όπως προϊδεάζει ο τίτλος έχει ένα κάπως retro feeling, τουλάχιστον στο artwork το οποίο είναι εκπληκτικό. Digipack με ένα όμορφο εξώφυλλο - παλιά φωτογραφία του αμερικανικού...Νότου θα μάντευα αλλά χωρίς να είμαι και απόλυτα σίγουρος. Και μέσα όμως το "βιβλιαράκι" έχει τη μορφή αφίσας από τη μία πλευρά και τους στίχους από την άλλη. Εξαιρετικό...
Στο μουσικό κομμάτι τώρα..Η αλήθεια είναι ότι το album αυτό είναι ένα album πολλών ακροάσεων. Στην αρχή ίσως δε κάνει αίσθηση, ωστόσο έπειτα από μερικές ακροάσεις γίνεται όλο και πιο ευχάριστο. Μπορεί τα κομμάτια να είναι πιο slow συγκριτικά με άλλα albums της μπάντας, με τα όποια punk στοιχεία να έχουν εκλείψει, αλλά κινούνται προς την τελείως rock n roll κατεύθυνση με το feeling να εκτοξεύεται. Ο Mike Ness, frontman άξιος εμπιστοσύνης πλέον, και οι στίχοι κυρίως δηκτικοί αλλά και σαφώς ερωτικοί ως επί το πλείστον. Όλα συστατικά ενός album που στα δικά μου αυτιά θα παίζει για καιρό.
Μακάρι να τους δούμε το συντομότερο εδώ..Αν και πλέον φαίνεται ότι ακόμα και το rock n roll έχει..υψηλή ταρίφα.
Τα λέμε σύντομα!

Υ.Γ.Αυτό το Σάββατο 5/3 οι φοβεροί All For Nothing από την Ολλανδία στο Second Skin Club στου Ψυρρή. Μαζί τους οι "δικοί μας" Eden Demise και Against All Odds, που αμφότεροι δε χρειάζονται συστάσεις..Τι καλύτερο;

Για πάρτη μου...

2010-10-27T11:29:00.003+03:00

Επειδή δε μπορώ να το ποστάρω αλλού το ποστάρω εδώ για συγκεκριμένους λόγους

No Use For A Name - International You Day

i'm sorry that it took so long
to write this song
but i gave up
you see one million words can't describe
how it feels
to know your love

where did i go wrong?
i should have told you from the start
that i'm closer then you think
when we're apart
nothing that i've tried
is as simple as this line

but without you
my life is incomplete
my days are absolutely gray
and so i try
let your heart know for sure
that i have so much more to tell you
every single day

i swear i'm giving up my inside
to the one
that i adored
i know this world is big enough
for you and i
but i'll give you more

i'm coming home today
to wipe the tear drop from your eyes
i'm totally enamored by your life
nothing that i've done
has ever been for one

but without you
my life is incomplete
my days are absolutely gray
and so i try
let your heart know for sure
that i have so much more to tell you
every single day

my life is incomplete
my rights are absolutely wrong
so wake me up
before you leave today
something i need to say
cause they'll be nothing when you're gone

Καλημέρα και καλά κουράγια..

Incoming.....

2010-10-07T12:42:00.012+03:00

Παρότι είμαι πολύ ασυνεπής τελευταία, έχουν πέσει στα χέρια μου κάποια αξιοσημείωτα δισκάκια, άλλα παλιά και άλλα καινούρια.

-Broken Distance - Hourglass (2008)

Οι Πορτογάλοι με μέλη από τους μεγάλους Pointing Fingers, στο EP αυτό του 2008 παίζουν ένα πολύ καλής παραγωγής Youth Crew hardcore στο ύφος των True Colours και Allegiance. Πολύ κρίμα που διέλυσαν. Τούμπανο!

- Motivation / Second Combat Split album

Εκεί που η Μαλαισία συναντά την Ουγγαρία βγαίνουν τέτοια split albums όπως αυτό. Και οι δύο παίζουν hardcore στο Youth Crew ύφος αλλά ωστόσο ακούγονται τόσο διαφορετικοί. Οι μεν Motivation πιο μελωδικοί στο ύφος των Verse και οι Second Combat πιο ωμοί και επιθετικοί πιστοί στις περιγραφές. Δε συνηθίζω να γράφω για splits αλλά αυτό εδώ αξίζει!!

-Επίσης thumbs up στον Αποστόλη από την WAK Hc που μου πρότεινε το Freedom των Flawless Victory. Είναι εκπληκτικό και όσοι γουστάρουν από Verse μέχρι Have Heart θα το εκτιμήσουν δεόντως!! Δείτε την ανάρτησή του εδώ για περισσότερες πληροφορίες!

Cheers!

Straight Edge Documentary

2010-09-17T11:35:00.004+03:00

Καλημέρα!
Πολύ ενδιαφέρουσα η αποψινή προβολή στο "Καταραμένο Σύνδρομο" της ταινίας - ντοκιμαντέρ The Edge του Michael Kirchner στην οποία συμμετέχουν πολλά μέλη συγκροτημάτων που αγαπούν όσοι ακούν hardcore και χαρακτήρισαν το μεγάλο κίνημα που άλλωστε τόσο βοήθησε τη σκηνή και εξακολουθεί να το κάνει.

Τέλειος τρόπος να τελειώσει μια δύσκολη βδομάδα ή αν προτιμάτε να ξεκινήσει ένα γεμάτο Παρασκευοσαββατοκύριακο. Είσαι ή δεν είσαι sXe θεωρώ πως παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον η προβολή.

Και εις άλλα σύντομα!!
Be there!

Flashback: Rise Against / The Sufferer And The Witness (2006)

2010-08-23T15:57:00.000+03:00

Καλησπέρα και καλή βδομάδα.

Μιας και η κίνηση είναι αρκετά χαλαρή (δισκογραφικά) - καλοκαίρι βλέπεις - είπα να γράψω για ένα από τα πλέον αγαπημένα μου albums.
Όσοι δεν είναι φίλοι του μελωδικού hardcore ίσως πρέπει να σταματήσουν να διαβάζουν την ανάρτηση εδώ.
Οι Rise Against είναι πλέον ένα μεγάλο όνομα στο χώρο του hardcore με μπόλικες κυκλοφορίες (7 αν δεν κάνω λάθος) και φυσικά τρελά, παγκόσμια tours. Θεωρώ ότι από τα full length τους όλα είναι αξιόλογα (πλην ίσως του Appeal To Reason που μου φάνηκε μέτριο ή καλύτερα όχι φοβερό σε σχέση με τα standards της μπάντας). Ένα όμως είναι το album που δεν ξεκολλάει για 1 και παραπάνω χρόνο τώρα από τις μουσικές μου προτιμήσεις. Ο λόγος για το The Sufferer And The Witness του 2006. Γιατι, θα ρωτήσει κανεις.
Το album έχει δύο πράγματα τόσο που αμέσως σε κερδίζουν. Όμορφο και προσεγμένο artwork και εκπληκτική παραγωγή. Σε όλα τα κομμάτια και για κάθε όργανο. Εκεί ακριβώς που πρέπει.
Πέρα από αυτό τα καθαρά - ώς επι το πλείστον - vocals του frontman (Tim) είναι τόσο καθαρά που δε χρειάζεται να διαβάσεις σχεδόν τους στίχους για να τραγουδήσεις μαζί του. Μιας και έπιασα τα των στίχων, στην περίπτωση του "The Sufferer And The Witness" ο στίχος είναι έντονα κοινωνικός με προβληματισμούς που αφορούν τους μετανάστες (Diaspora), την γενική αλλαγή προς το καλύτερο (Bricks), τα ναρκωτικά (σε αυτά μυρίζομαι πως αναφέρεται το Injection) αλλά και προσωπικά (Ready To Fall).
Στο μουσικό του ζητήματος, όλα τα κομμάτια μου αρέσουν ίσως γιατί το καθένα έχει διαφορετική ομορφιά. Υπάρχουν tracks πιο "επιθετικά" όπως το Bricks ή το Worth Dying For You, άλλα μελωδικά όπως το Injection και άλλα με περισσότερο feeling όπως τα Ready To Fall και Diaspora. Θες η ποικιλία, θες η παραγωγή, θες το feeling το album είναι πραγματικά ένα από τα πιο "ξεκούραστα" album που έχω ακούσει ποτέ. Ξανά και ξανά..

Θεωρώ πως όποιος πραγματικά γουστάρει το μελωδικό punk / hardcore (ναι μωρέ αυτό το τρέντυ/emo/pop/φλώρικο πως το λένε - ειρωνεύομαι φυσικά) θα το λατρέψει. Για μένα έχει περάσει ήδη στα κλασσικά.

Καλό απόγευμα

Unrestrained live in Greece!

2010-08-20T22:15:00.001+03:00

Η World’s Appreciated Kitsch παρουσιάζει:

UNRESTRAINED
(Vermont, USA)
RUINED FAMILIES
BANDAGE
AIM.SHOOT.KILL

MAD + Closer Club
Δεκελέων 12, Γκάζι, Αθήνα
Σάββατο 28 Αυγούστου 2010
Ticket: 8 euros
Doors open: 20.00
1st band: 20.30

Μία από τις πιο ανερχόμενες hardcore / punk μπάντες της ανατολικής πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών επισκέπτεται την χώρα μας για 2 shows. Με μόλις 4 χρόνια παρουσίας στην σκηνή, οι Unrestrained έχουν καταφέρει να γίνουν γνωστοί στην underground hardcore σκηνή όλου του κόσμου, χάρη στα γεμάτα ενέργεια και πάθος shows που δίνουν, καθώς και στο γεγονός ότι είναι μία από τις πιο dedicated hardcore μπάντες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Το Σάββατο 28 Αυγούστου η 2μηνη ευρωπαϊκή τους περιοδεία κάνει στάση στο Mad + Closer club! Μαζί τους 3 από τις καλύτερες local μπάντες του hardcore / punk ήχου. Μην το χάσετε…

UNRESTRAINED:
Δημιουργήθηκαν στο Vermont των Ηνωμένων Πολιτειών το 2006 από τις στάχτες δύο σημαντικών groups της περιοχής, τους My Revenge! (με δίσκους στην Thorp Records, που έχει μεταξύ άλλων κυκλοφορήσει Madball, Slapshot, Blood For Blood κτλ.) και τους Dog Days. Από τότε έχουν πραγματοποιήσει full περιοδείες σε Αμερική και Ευρώπη, με μπάντες όπως οι I Refuse και οι Run Riot, ενώ, παράλληλα, έχουν στο ενεργητικό τους ένα demo 7” / CD, splits με Dead Icons και I Refuse, ένα ακόμα EP, καθώς και τον ολοκαίνουριο ομότιτλο full length δίσκο τους. Ανήκουν στο roster των εταιριών Seasick Records από την Νέα Υόρκη (μαζί με μπάντες όπως οι The Effort και οι Bulldog Courage) και Crossface Records από το Ohio.
Η μουσική των Unrestrained μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα μίγμα από 90s hardcore με old school περάσματα. Έχουν, σαφώς, επηρεαστεί από μπάντες όπως οι Trial, Strife, Kill Your Idols, Unbroken, Minor Threat και Black Flag.
Αυτό, όμως, που ξεχωρίζει τους Unrestrained από το σωρό των νέων hardcore groups είναι η ενεργητικότητα των shows που δίνουν, το πόσο αφιερωμένοι είναι στο hardcore κίνημα (είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν κάνει ένα mini tour με ποδήλατα…!), οι άκρως φιλοσοφημένοι στίχοι τους (τόσο κοινωνικο – πολιτικά, όσο και προσωπικά), καθώς και η θετική ένταση που διακρίνει τις συναυλίες τους.
Info: www.myspace.com/unrestrainedvt

RUINED FAMILIES:
Οι Ruined Families μόλις επέστρεψαν από το 10ημερο ευρωπαϊκό τους tour, κατά την διάρκεια του οποίου μοιράστηκαν την σκηνή με μπάντες όπως οι Carpathian, Ruiner, Hang The Bastard, Fredag Den 13:E, Almost Home κτλ., ενώ επίσης συμμετείχαν στο Fluff Fest στην Τσεχία, μαζί με την αφρόκρεμα της underground σκηνής (βλ. Amen Ra, No Turning Back, Vitamin X, Iron Lung).
Παράλληλα, στα μέσα Ιουλίου κυκλοφόρησε και ο πρώτος τους δίσκος σε μορφή βινυλίου και με τίτλο ‘Four Wall Freedom’.
Mε επιρροές από μπάντες όπως οι Cursed, Integrity, Rise & Fall, Have Heart και Orchid, δικαίως θεωρούνται ως μια από τις μοναδικές ελληνικές μπάντες σε αυτό το είδος, καθώς και μια από τις καλύτερες μπάντες της ελληνικής punk / hardcore σκηνής.
H συγκεκριμένη συναυλία θα είναι release show για τους Ruined Families!
Info: www.myspace.com/ruinedfamilies

BANDAGE:
Οι Bandage έχουν καταφέρει να φέρουν το local punk rock α λα 90s (βλ. παλιότερες κυκλοφορίες της Epitaph και Fat Wreck) back on the map!
Το power trio από την Αθήνα, μετά το support στους Bouncing Souls και τα one off shows σε Βόλο και Αθήνα, επικεντρώθηκε στην ηχογράφηση της πρώτης τους κυκλοφορίας ever, την οποία και αναμένουμε σύντομα.
Όποιοι γουστάρουν παλιούς Bad Religion, No Fun At All και Adolescents, αποκλείεται να μην λατρέψουν τους Bandage!
Info: www.myspace.com/bandage

AIM.SHOOT.KILL:
Οι Aim.Shoot.Kill υπάρχουν από το 2006, και, παρά τις περιορισμένες εμφανίσεις τους, θεωρούνται από αρκετούς ως μια από τις πιο ανερχόμενες μπάντες της ελληνικής punk rock σκηνής.
Συνδυάζουν άψογα το 90s punk rock με ψήγματα post – hardcore, έχοντας επηρεαστεί τόσο από τους Face To Face, Lagwagon, Descendents και The Lawrence Arms, όσο και από τους Leatherface, Hot Water Music και Jawbreaker. Αυτό τον καιρό ηχογραφούν το πρώτο τους LP.
Info: www.myspace.com/aimshootkill06

WORLD’S APPRECIATED KITSCH
e-mail: hxf_prodaxionz@yahoo.com
blog: www.wakhc.blogspot.com
myspace: www.myspace.com/keepitrealhc
last fm: www.lastfm.com/user/WAK2010
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00 και το show αρχίζει στις 20.30.

Read more: http://events.myspace.com/External/MySpaceMessage/Event/View/6847455/4?hd=5y92uSsYA_8LotYCTmz8zLsJ741o3IaFCb9HXVeG1e0%2C#ixzz0xAvQ1Yxv

Terror - Keepers Of The Faith

2010-08-09T10:24:00.003+03:00

Το οτι οι Terror έχουν αλλάξει το στυλ τους με το πέρασμα του χρόνου είναι δεδομένο. Λίγο η παραγωγή λίγο οι επιρροές έφυγαν από το "πρωτόγονο" - γαμάτο - επιθετικό στυλ του Lowest Of The Low και μέσα σε 7 χρόνια έχουν κυκλοφορήσει διάφορα albums όπως το The Damned The Shamed (2008) με πιο στεγνή βαρυά παραγωγή και πιο new school προσανατολισμούς.
Έτσι και το καινούριο τους EP με τίτλο Keepers Of The Faith.

Το album έχει φοβερή παραγωγή που σε προκαλεί να το βάλεις πολύ δυνατά και να το απολαύσεις. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι οι Terror στην κυκλοφορία αυτή παρουσιάζονται πιο προσγειωμένοι ( σε θέματα ταχύτητας ) από ποτέ, με 2 αργά και 2 midtempo τραγούδια αλλά και πιο πειραματικοί, με solos και μελωδίες κάτι που δε συναντούσαμε συχνά στα κομμάτια τους μέχρι τώρα.

Οφείλω να παραδεχτώ ότι αν και έχω πάψει να τους ακολουθώ με την ίδια θέρμη που είχα στις πρώτες κυκλοφορίες, εντούτοις το Keepers Of The Faith μου άφησε μια πολύ καλή αίσθηση (τα Keepers Of The Faith και Never See Your Face Again είναι κομματάρες και θυμίζουν - πέραν της παραγωγής - τα παλιά καλά αργά Terror κομμάτια) και συνιστώ να του δώσετε μια ευκαιρία (όχι οτι περιμένατε εμένα).

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Forever Young new album!

2010-07-30T10:25:00.002+03:00

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να γράψει κάποιος για το The Guarantee των Forever Young που πήρα στα χέρια μου εδώ και κάτι μέρες. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Οι Forever Young είναι μια youth crew hardcore μπάντα από το Umea της Σουηδίας. Το The Guarantee αν δεν κάνω λάθος είναι η δεύτερη κυκλοφορία τους (προηγήθηκε το ομώνυμο album). Το πρώτο που πρόσεξα είναι το πολύ συμπαθητικό artwork του cd το οποίο αν και αποτελείται μόλις από 2 χαρτονένια φύλλα (πολύ environment friendly παρεμπιπτόντως) κάθε άλλο παρά δίνει αίσθηση απλότητας. Ευχάριστο και έξυπνο το εξώφυλλο με δύο παιδικά φτυαράκια τοποθετημένα σε σχηματισμό "X" σε αρμονία τόσο με το όνομα της μπάντας αλλά και με την, απ'ότι φαίνεται, κυρίαρχη ιδεολογία της μιας και οι Forever Young είναι Straightedge αλλά και Vegans.

Με αυτές τις εικόνες στο μυαλό οφείλω να παραδεχτώ ότι άλλα πράγματα περίμενα να ακούσω. Εννοώ ότι δε θα μου φαινόταν περίεργο αν οι Forever Young ήταν άλλη μια μίξη των Bane,Have Heart,Champion με τους Chain Of Strength και τους Youth Of Today, συνδυασμός που φοριέται τελευταία (και όχι άδικα εδώ που τα λέμε). Κι όμως οι σουηδοί παίζουν ένα εκπληκτικής παραγωγής beatdown hardcore κρατώντας αρμονικά τις ισορροπίες και χωρίς να κουράζουν με τα αργά σημεία κάτι που οι περισσότερες beatdown μπάντες κάνουν. Αν έπρεπε να τους "παντρέψω" με κάποια μπάντα το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό τόσο παραγωγικά όσο και μουσικά είναι οι Death Before Dishonor. Βέβαια τα φωνητικά διαφέρουν και κινούνται σε καθαρά επίπεδα.
Στιχουργικά ίσως κουράσουν μιας και τα περισσότερα τραγούδια τους είναι ιδεολογικής χροιάς (veganism και straightedge) αλλά οι ίδιοι προβάλλουν ένα take it or leave it attitude οπότε δεν έχω να τους προσάψω κάτι.
Γενικά πρόκειται για ένα αξιόλογο album που ήδη εδώ και κάτι μέρες είναι στο repeat του στερεοφωνικού / mp3 player μου. Το προτείνω ανεπιφύλακτα και αν θέλετε να το αποκτήσετε ίσως θα πρέπει να απευθυνθείτε στο World's Appreciated Kitsch. Thumbs up από εμένα.

Cheers!

The studio syndrom..

2010-07-07T02:23:00.005+03:00

Πριν λίγο γύρισα από το live των Evergreen Terrace / Walls Of Jericho / Sick Of It All και διαπίστωσα ένα - δυό πραγματάκια σχετικά με τα όσα είδα.

Οι Evergreen Terrace δε μου αρέσουν. Έχω δοκιμάσει αρκετές φορές με το ίδιο αποτέλεσμα. Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι το στοιχείο που συμπαθούν σε αυτούς οι οπαδοί τους είναι τα μελωδικά τους σημεία.
Από την άλλη οι Walls Of Jericho μου άρεσαν στα πρώτα δύο albums αλλά μετά τους εγκατέλειψα γιατί είχαν πιο metal προσανατολισμούς από ότι θα ήθελα.
Βλέποντας και τους δύο απόψε άκουγα μια βαβούρα κυριολεκτικά και απορούσα πώς διάολο μπορεί να γίνεται αυτό; Ειδικά στους Walls Of Jericho που αρκετά κομμάτια μου ήταν γνωστά πραγματικά απορούσα πως γίνεται να αποδίδονται τόσο άσχημα. Οι μπάντες φυσικά δεν ευθύνονται μιας και προφανώς δεν ξεχνάνε να παίζουν όταν ανεβαίνουν στη σκηνή. Και ναι, ο ήχους στους Evergreen Terrace ήταν απαίσιος αλλά γιατί είμαι σίγουρος ότι και τέλειος να ήταν το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο;
Κατέληξα λοιπόν ότι οι δύο μπάντες αυτές και πολλές άλλες πάσχουν από το σύνδρομο του studio. Γιατί δυστυχώς οι απίστευτες παραγωγές με τις φοβερές μελωδίες και τις 250 κιθάρες η μία πάνω στην άλλη δεν μπορει να αποδοθεί στη σκηνή. Ούτε τα απολύτως στεγνά riffs όπως τα ακούμε σε ενα cd WOJ μπορούν να ακουστούν το ίδιο. Μάλιστα το ίδιο είχα πει και μετά την ακρόαση του live album των Comeback Kid που γουστάρω πάρα πολύ. Κι όχι φυσικά λόγω έλλειψης ικανότητας. Αλλά λόγω του ότι στο studio γίνονται...θαύματα.

Από την άλλη, οι Sick Of It All μπήκαν, γάμησαν και έφυγαν απλά, παίζοντας αυτό που παίζουν χρόνια τώρα χωρίς τις εκπληκτικές παραγωγές και τα διάφορα κόλπα. Έτσι ήταν ζωντανά αυτοί που ακούγαμε στα cds και με τη σκηνική τους παρουσία το απογείωσαν. Φοβερή σκηνική παρουσία και ενέργεια και από τη front-woman των Walls Of Jericho.
Εν τέλει αυτό που θα κρατήσω είναι ότι και εδώ... Simplicity WINS....

Καλό βράδυ..

Party time..!

2010-06-08T11:21:00.001+03:00

Καλημέρα!
Ξεκούραση μέσα στη βδομάδα με ωραία μουσικούλα απόψε το βράδυ στο γκάζι με δύο γαμάτους οικοδεσπότες.

World's Appreciated Kitsch και Athens Noise καλούν σε μια βραδυά με μπόλικο core και punk rock. Όσοι μπορείτε τιμήστε το!!

World's Appreciated Kitsch
Athens Noise

Misconduct - One Step Closer

2010-05-28T10:14:00.007+03:00

Καλημέρα!

Είναι αλήθεια ότι περίμενα με ενδιαφέρον το νέο album των Misconduct. Και να που βρέθηκε στα χέρια μου ένα promo.
Η αλήθεια είναι ότι είχα κλέψει λίγο και είχα ρίξει μια ματιά στο βίντεο του Closer που είχε κυκλοφορήσει στο Youtube για να πάρω μια μικρή γεύση του νέου album που, παρεμπιπτόντως, έχει τον τίτλο One Step Closer.

Για να δούμε..
Το album ξεκινά με ένα intro που θυμίζει το.."Υπάρχει ζωή" της Δέσποινας Βανδή. Το ξέρω ότι οι μισοί γελάτε και οι άλλοι μισοί βρίζετε αλλά είναι το πρώτο πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό όταν το άκουσα και πιστεύω ότι οι ομοιότητες είναι εμφανείς χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα αρνητικο (Ίσως οι Misconduct ακουνε Despoina εν τέλει :-P). Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια αρκετά χαλαρώτικη και όμορφη εισαγωγή για να έρθει το Closer με το γνώριμο και κλασσικό Misconduct ύφος του να μας σπρώξει στο album.
Η πρώτη εντύπωση που αφήνει το Closer είναι πως το album αν και είναι πιστό στο στυλ της μπάντας φλερτάρει περισσότερο με το pop χωρίς σε καμμία περίπτωση να παύει να αποζημιώνει τους φίλους των Misconduct. Φυσικά στα κομμάτια που ακολουθούν συγκαταλέγονται και γρήγορα, california-style tracks όπως τα Out Of Reach, Won't Forget ή mid-tempo όπως το - εκπληκτικό κατά τη γνώμη μου- Family.
Η παραγωγή του One Step Closer είναι -παραδοσιακά- εκπληκτική, ίσως καλύτερη από ποτέ. Κάτι βέβαια που μου έκανε αίσθηση είναι ο ήχος των drums τα οποία σε κάποιες στιγμές ή καλύτερα σε κάποια breaks ακούγονται σαν από μηχάνημα. Ποιός ξέρει; Ίσως έγινε επίτηδες έτσι. Άλλωστε,είναι γνωστό ότι ο Daniel Petri είναι ένας πάρα πολύ καλός drummer και ξέρει τον ήχο που θέλει να βγεί έξω καλύτερα από τον καθένα μας.
Εν κατακλείδι,θα έλεγα πως πράγματι το One Step Closer είναι ένα california-style punk album που φλερτάρει με το pop και για να ειπωθεί καλύτερα φλερτάρει με το radio album.(άλλωστε πότε το καλιφορνέζικο δεν ήταν radio μουσικη;) Παρ'όλ'αυτά κατά τη γνώμη μου έχει όλα τα χαρακτηριστικά που γουστάρε κάποιος στους Misconduct. Φοβερές μελωδίες, φοβερά φωνητικά, εναλλαγές tempo και ισχυρό feeling με δόσεις γρήγορου punk. Όσο πιο πολύ το ακούω τόσο πιο πολύ μου αρέσει. Αρκει;

Γειά χαρά.

Refuse Resist - Socialized review

2010-05-20T10:15:00.002+03:00

Οι Refuse Resist είναι μία από εκείνες τις εκπλήξεις που συναντάς όταν δεν το περιμένεις. Εξηγούμαι...

Όταν ήρθε το promo του καινούριο τους album, Socialized, στα χέρια μου, αν και είχα ακούσει το Mind Yourself που είχαν κυκλοφορήσει το 2008 δεν περίμενα οτι το Socialized θα ήταν τόσο καλό!

Για όσους δεν τους ξέρουν, και πραγματικά το λέω με απίστευτη περηφάνια για αυτούς, οι Refuse Resist είναι μια μπάντα από τη Βοστώνη που συνδυάζει άψογα το hardcore, το punk και το Oi!.

Πιο συγκεκριμένα, τα vocals είναι ακριβώς ίδια με αυτά των Slapshot (ειδικά το Comeback μοιάζει βγαλμένο από το Old Tyme Hardcore), τόσο ίδια που θα τους μπέρδευες. Η μουσική έχει στα περισσότερα κομμάτια κάτι από τη hardcore, oi! πλευρά των Blood For Blood και Wisdom In Chains και στα υπόλοιπα μια, σαφώς, πιο punk αίσθηση τύπου Circle Jerks. Η παραγωγή είναι ικανοποιητική, ακριβώς όσο πρέπει για να δίνει μια underground υφή στο album.

Πραγματικά, το Socialized των Refuse Resist με ενθουσίασε και πιστεύω ότι είναι ένα must για τους οπαδούς του (όχι μόνο) Boston style hardcore με καθαρά old school αισθητική. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο cd συμμετέχουν ο Mark Powers από τους βοστονέζους punks The Welch Boys αλλά και ο κιθαρίστας των Slapshot Steve Risteen.

Πραγματικά must στο είδος!

Υ.γ. Ευχαριστώ την Gordeon Music Promotion για την ευκαιρία να ακούσω το album!

Cheers!

H2O Pre-Show Interview

2010-05-11T14:44:00.008+03:00

Λίγο πριν το show των H2O κατέβηκα στα παρασκήνια για μια μικρή κουβεντούλα με τον Toby και βρήκα εκεί και τον Adam. Οι 3 μας μιλήσαμε για μερικά πράγματα πάνω στη μπάντα αλλά και στον τελευταίο δίσκο Nothing To Prove και, αν και ήταν κατάκοποι από τη πτήση ήταν πολύ φιλόξενοι.

Είναι η πρώτη σας φορά εδώ, οπότε καλωσήρθατε.
Πώς σας φαίνεται εδώ;

T: Ευχαριστούμε! Βέβαια προλάβαμε να δούμε μόνο λίγο το ξενοδοχείο.
A: Όχι, εγώ βγήκα και μια βόλτα έξω. Είναι ωραία. Είναι πάντα ωραία να παίζεις σε ένα μέρος που δεν έχεις παίξει ξανά. Και είναι ωραίο που δεν ξέρεις τι μπορείς να περιμένεις. Οπότε είμαστε ενθουσιασμένοι που θα παίξουμε εδώ και πολυ ευχαριστημένοι.

Πολλές μπάντες από τη Νέα Υόρκη επισκέπτονται ή θα επισκεπτούν τη χώρα μας σύντομα. Πριν ένα μήνα περίπου ήταν οι Madball, τώρα εσείς, σε λίγο καιρό οι Sick Of It All κλπ. Γιατί δε σκεφτόσασταν να βγείτε για tour όλοι μαζί;

T: (γέλια) Σωστά. Δεν ξέραμε ότι ήρθαν. Αλλά εμείς είχαμε μια μέρα ελεύθερη, σήμερα, αύριο παίζουμε στην Πολωνία, οπότε ο Δημήτρης (σ.σ. Hard Times Athens) μας πρόσφερε να παίξουμε στην Ελλάδα.
A: Πάντως γενικά για αυτό που ρωτάς φαντάζομαι οτι έχει μια λογική από πλευρά "επιχειρηματική" για τους διοργανωτές να φέρνουν τις μπάντες ξεχωριστά ίσως από πλευράς κόστους.

Πάμε λίγο στα της μπάντας. Ξέρω ότι έχετε σε πολλά σημεία Straightedge θεματολογία.

Τ: Εγώ μόνο είμαι straightedge. Οι υπόλοιποι όχι.

Σωστά. Ήθελα να σε ρωτήσω λοιπόν την άποψή σου για straightedge μπάντες, κυρίως νεότερες, που το προβάλλουν αρκετά. Ποιά είναι η γνώμη σου;

Τ: Μάλλον είναι επειδή είναι όλοκληρη η μπάντα τους straightedge. Εμείς δεν είμαστε straightedge, μόνο είναι προσωπική μου επιλογή. Δε με ενδιαφέρει αν οι φίλοι μου καπνίζουν χόρτο ή πίνουν αλκοόλ.

Ωραία. Λοιπόν, πώς πάνε τα πράγματα για σας;

Α: Είμαστε χαρούμενοι γιατί έχουμε δει μεγάλη ανταπόκριση.
Τ: Ναι ναι τεράστια ανταπόκριση.
Α: Από τότε που βγήκε το album εδώ και..2 χρόνια είμαστε συνέχεια σε tour και περνάμε καλά.

Μιας και μίλησες για τον τελευταίο δίσκο. Θυμάμαι ακόμα να τον ακούω για πρώτη φορά σε μια δύσκολη μέρα της βδομάδας και για να είμαι ειλικρινής δε περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλό. Ίσως επειδή οι περισσότερες μπάντες πλέον βγάζουν, για το δικό μου γούστο τουλάχιστον, μέτρια εώς κακά albums.

Α: Ήταν έκπληξη για πολλούς. Και για εμάς τους ίδιους.

Και για να είμαι τελείως ειλικρινής ούτε το...

T: ..Go! Ναι το ξέρω. Ούτε εμάς μας άρεσε.
Α: Και σκεπτόμασταν ότι αφού δεν αρέσει σ'εμας σα μπάντα και σε πολύ κόσμο και θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για αυτό και να βρούμε τι φταίει.

Άλλωστε εξαρτάται πάντα από τί έχεις κυκλοφορήσει στο παρελθόν.

Α: Ενώ το Nothing To Prove...το αγαπώ.

Ναι, βασικά αυτή θα ήταν η επόμενη μου ερώτηση. Πραγματικά πιστεύετε ότι είναι το καλύτερο H2O album;

T: Για μένα ναι.
Α: Και για εμένα ναι.

Και για εμένα.

Τ: Ξέρεις νομίζω ότι είναι ότι έχουμε κάνει ποτέ και ότι ήμασταν σε ένα album.
Α: Και είναι και το 5ο album. Ενώ γενικά πολλές μπάντες έχουν εκπληκτικά πρώτα album εμάς το καλύτερο μας album είναι το 5ο.

Ποιό διάολο είναι αυτό το πιτσιρίκι που μιλάει στις αρχές των κομματιών;

T: Είναι ο γιός μου!

Τον αγαπώ!

T: (πολλά γέλια)

Τον είχα σαν ringtone στον κινητό μου για αρκετο καιρό.

Τ: (κι άλλα γέλια)

Πώς έγινε αυτό; Του αρέσει το hardcore; Πόσο χρονών είναι;

Τ: Βέβαια. Του αρέσουν οι Madball, οι H2O, ακούει και hip -hop. Είναι 11 χρονών.

Στο τελευταίο album η παραγωγή είναι φοβερή.

Τ: Chad Gilbert! Είναι φοβερός. Κάνει την παραγωγή για τους Terror τώρα.

...Και η παραγωγή των Terror είναι κι αυτή φοβερή.

Α: Ναι ναι είναι πολύ καλή.

Από πλευρά στίχων τώρα.

Τ: Αυτος είμαι εγω!

Ναι! Για παράδειγμα το Unconditional, χωρίς να θέλω να χτυπήσω κάποια ευαίσθητη χορδή, αλλά μοιάζει να γράφτηκε για κάποια γυναίκα.

Τ: Ναι αλλά θα μπορούσε να είναι για οτιδήποτε. Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο.

Ξέρεις αυτό το κουπλέ "Want to love me just the way i am, so far from perfect just doing the best i can" είναι πολύ αντιπροσωπευτικό σήμερα..

Τ: Ναι ναι συμβαίνει και στους καλύτερους από εμάς και στη Νέα Υόρκη.

Γενικά ποιό είναι το concept πίσω από τους στίχους του Nothing to Prove λοιπον;

Τ: Δεν ξέρω φίλε αλήθεια. Κοίτα, άλλες φορές είναι για τον πατέρα μου, άλλες για αυτό που είμαστε, δηλαδή "είμαστε αυτοί, δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα", έχω γράψει και ένα κομμάτι που είναι straightedge, για τη σκηνή και πώς έχει γίνει για τους φίλους...Ένα σωρό πράγματα. Είναι το τί είμαστε εδώ και 15 χρόνια και απλά έχει βγεί σε όλα τα τραγούδια. Ξέρεις δεν είχαμε album για 7 χρόνια πριν από αυτό και ασχολείται με το που πάει και πώς είναι η σκηνή μας και απλά βγήκε.
Α: Είναι απλά προσωπικά πράγματα.

Λίγα λόγια για το videoclip του Nothing to prove τώρα.

Τ: Είναι φοβερό video!

Ναι φαίνεται ότι τα περάσατε πολύ καλα στα γυρίσματα.

Τ: Ναι ήταν ωραία, όλοι μας οι φίλοι εκεί. Πήγαμε για γύρισμα στο LA, άλλα γυρίσματα γίνανε στη Νέα Υόρκη (του John Joseph). Πρέπει να μας πήρε 2 μήνες για να το γυρίσουμε. Ξέρεις ήθελα να έχουμε όλους τους φίλους μας εκεί. Άλλα γυρίσματα γίνανε στην....Αριζόνα. Είναι μέρη από παντού.

Για το μέλλον τι σχεδιάζετε;

Α: Να κοιμηθούμε..
Τ: (γέλια) Το tour τελειώνει στις 10 Μαίου.

Και μετράτε τις μέρες ανάποδα έ;

A: Ναι ναι, βέβαια έχουμε να πάμε στη Ν.Αμερική σύντομα, στην Αυστραλία, θα επιστρέψουμε τον Ιούλιο.
Τ: Στην Ευρώπη εννοεί.

Κι εδω...

Α: Θα δουμε πως θα πάει το αποψινό (χαμογελά)

Ξέρεις πιστεύω πως πλέον πολλοί μπερδεύουν το Hardcore με new school πράγματα όπως το metalcore κλπ και ίσως δεν ακούνε αρκετά old school hardcore. Ίσως δε γνωρίζουν και τον όρο positive hardcore. Και είναι λυπηρό. Εσας σας αρέσει αυτή η "μίξη";

Α: Όχι το metal καθόλου. Ξέρεις είναι έτσι η μουσική. Η νέα γενιά πάντα θα κάνει κάτι που η παλιά γενιά δε θα εγκρίνει κλπ. Ξέρεις προσωπικά, το newschool που περιγράφεις πρέπει πραγματικά να προσπαθήσω πολύ να το ακούσω. Για παράδειγμα έχω φίλους που μου λένε "άκου αυτό" και τότε ναι προσπαθώ. Αλλιώς δε μου "μιλάει" αυτή η μουσική.

Βέβαια και παλιές μπάντες όπως οι Agnostic Front έχουν βάλει τέτοια στοιχεία στη μουσική τους.

Α: Ναι γιατί έχουν μια καριέρα πολλών ετών και ίσως δε θέλουν να ακούγονται πάντα το ίδιο. Ίσως βαρέθηκαν.

Τ: Έχουν έτσι κι αλλιώς διαφορετικούς ήχους κατά καιρούς.

Α: Και οι ήχοι των Agnostic Front από τους παλιούς δίσκους μέχρι και τους καινούριους ακούγονται πολύ διαφορετικοί αφού έχουν και πολλά διαφορετικά lineups.

Οπότε θα ξαναέρθετε στην Ελλάδα κάποια στιγμή;

Τ: (γέλια) Πιθανώς. Ναι θα μου άρεσε να ξαναέρθω εδώ.

Έχετε μεγάλο κοινό εδώ.

Τ: Η σκηνή είναι ισχυρή εδώ;

Ναι άν και τώρα τελευταία υπερισχύει το στυλ ξέρεις. Θα γέμιζαν τους Heaven Shall Burn αλλά δεν θα ενίσχυαν μια τοπική μπάντα που αυτό είναι και το νόημα.

Κλείστε τη συνέντευξη όπως θέλετε.

Τ:Θα έχουν ένα καλό σόου απόψε.
Α: Είμαστε σκατά, είμαστε πτώματα αλλά θα τα σπάσουμε εκεί πάνω. Είμαστε στρατιώτες, πολεμιστές.

Sick Of It All νέο album!

2010-05-10T14:47:00.004+03:00

Γεια χαρα.

Η Νέα Υόρκη, μέσω ενός από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της, προσέφερε πρόσφατα άλλο ένα hardcore album. Ο λόγος για το Based On A True Story που είναι το καινούριο album των Sick Of It All που φυσικά έρχεται να ταράξει τα ήρεμα νερά της hardcore σκηνής.
Ομολογώ πως από το Death To Tyrants είχα την εντύπωση ότι οι μεγάλοι νεοϋορκέζοι έχουν πάρει την κατιούσα. Δυστυχώς και το καινούριο album δεν με έπεισε ιδιαίτερα, αφού δεν βρήκα κάτι το πιασάρικο ή αντιπροσωπευτικό (όπως και στο Death To Tyrants άλλωστε) και επιπροσθέτως υπάρχει και μια ιδιαίτερα metalική αίσθηση στον ήχο.
Φυσικά υπάρχουν και στιγμές ενθουσιασμού το "A Month Of Sundays" που είναι κλασσικό κομμάτι Sick Of It All και το πολύ ενεργητικό Good Cop αλλά ώς επί το πλείστον τα κομμάτια κατά τη γνώμη μου κινούνται στα ρηχά.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι Sick Of It All ανέβασαν πριν την κυκλοφορία του album τους όλα τα κομμάτια στο myspace τους για ακρόαση κάτι που φυσικά είναι προς τιμή τους.
Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι το Based On A True Story είναι ένα μέτριο album, γεγονός που ίσως (προφανώς) οφείλεται στο οτι οι new york legends έχουν βάλει από παλιά τον πήχη πολύ ψηλά, κλασσικό φαινόμενο για μπάντες του επιπέδου τους.

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι οι Sick Of It All επισκέπτονται τη χώρα μας μαζί με τους Earth Crisis και τους Walls Of Jericho σε ένα τεράστιο live όπως έχει ανακοινωθεί από τη Hard Times Athens στις 6/8/2010.

Όσο για το album ακούστε και κρίνετε!

In case you dont know...H2O GOOOOOO!!!

2010-05-03T11:22:00.003+03:00

Βράδυ Παρασκευής, με μια βδομάδα βαριά για όλους και μεσα στη γενική μουντάδα που έχουν επιβάλει τα τελευταία πολιτικά "κατορθώματα".. Τουλάχιστον για εμένα η κατάσταση δεν ήταν τόσο positive την περασμένη Παρασκευή όταν κατηφόριζα νωρίς νωρίς για το "Κύτταρο" όπου θα έβλεπα τους H2O κάτω, αλλά και πάνω στη σκηνή. Χωρίς να θέλω να ξεκλέψω κάτι από τη συνέντευξη που θα ανεβάσω (ελπίζω) όταν έχω χρόνο, οι H2O ήταν πάρα πολύ κουρασμένοι και με λίγες ώρες ύπνο αλλά όπως είπε και ο Toby "Είμαστε πτώματα αλλά θα τα σπάσουμε εκεί πάνω".

Και έτσι έγινε.
Στην αρχή η προσέλευση του κόσμου ήταν απογοητευτική, ίσως επειδή δεν έβρισκαν λόγο να μπουν στο club για τα support acts (πολύ κακώς).

Πρώτοι στη σκηνή οι All around heroes που είναι μια νέα μπάντα στο χώρο του california style punk με εμφανείς επιρροές από NOFX και Pennywise με μια πιο πειραματική χροιά. Ήταν η πρώτη φορά που τους άκουγα και έμεινα με πάρα πολύ καλές εντυπώσεις (μάλιστα θα γράψω και κάποιο review για το demo που είχαν μαζί τους). Πιστεύω πως live με το live αποκτώντας μεγαλύτερη άνεση έχουν αρκετά πράγματα να δώσουν.

Σειρά είχαν οι Die Without μεγαλύτερο μέρος των οποίων δυστυχώς έχασα λόγω της συνέντευξης. Η γενική εντύπωση που απέκτησα από τον κόσμο ήταν ότι έπαιξαν πολύ καλά.
Βγαίνοντας από το backstage είδα σχεδόν τον τριπλάσιο κόσμο στο μαγαζί απ'ότι πριν. Το Κύτταρο ήταν σχεδόν γεμάτο πλέον. Και λίγα λεπτά μετά η παρέα από τη Νέα Υόρκη έκανε την εμφάνιση της στη σκηνή με το 1995 αν θυμάμαι καλά και επικράτησε πανικός. Το setlist ήταν μοιρασμένο σε όλα τα albums αλλά όπως είναι λογικό δόθηκε έμφαση στο τελευταίο τους album, Nothing to prove. Εν μέσω άλλων έπαιξαν και τα Family Tree,Faster Than The World,Nothing To Prove,What Happened,Guilty By Association,One Life One Chance,5 Year Plan,Thicker Than Water,Still Here και πολλά άλλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά διαστήματα ο ήχος είχε μεγάλα προβλήματα με αποτέλεσμα να διακοπεί το show μπόλικες φορές και να επιμηκυνθεί έτσι η διάρκειά του. Σε κάθε περίπτωση δεν παύει να έιναι ένα από τα καλύτερα hardcore shows που έχουν γίνει στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό και σίγουρα ελπίζουμε να τους ξαναδούμε πολύ σύντομα.

Stay Positive!!

H2O Fuckin GO!!!

2010-04-29T10:22:00.002+03:00

Τι να πει κανεις;;!!

Μια από τις λίγες μπάντες που το κρατάνε ζωντανό ακόμα έρχεται στην Ελλάδα απόψε το βράδυ!! Οι νεοϋορκέζοι H2O θα τα σπάσουν απόψε στο Κύτταρο και είναι ανεκτίμητης αξίας το σημερινό live για τη σκηνή μας..(ή καλύτερα αυτή που θα θέλαμε να είχαμε)

Μη το χάσετε!!!

H2O GOOOOOOOOOOOO!!!!

Shai Hulud live in Athens!

2010-03-15T20:06:00.003+02:00

Έχω εδώ το press release για το live των Shai Hulud στην Αθήνα. Στηρίξτε το! (αλλά μάλλον δεν χρειάζεται να το πώ εγώ αυτό)

Cheers!

Η World’s Appreciated Kitsch παρουσιάζει:
SHAI HULUD
(USA)
TARDIVE DYSKINESIA
ETERNAL HATED
DISCO QUEEN
ΑΝ Club | 4ευτέρα 22 Μαρτίου 2010

Τα λόγια είναι περιττά όταν πρόκειται για τους Shai Hulud. Οι Αμερικάνοι metal /
hardcore legends επισκέπτονται για 2η φορά την χώρα μας ύστερα από την
συντριπτική εμφάνισή τους στο AN Club τον Σεπτέμβρη του 2006.
Με νέο δίσκο στις αποσκευές τους, έχοντας ήδη σαρώσει Αμερική και Ευρώπη
περιοδεύοντας, κάνουν τελευταία στάση του tour στην Αθήνα, στο ίδιο club
όπως και τότε.
Παρέα με 3 από τα καλύτερα local acts, υπόσχονται να ξαναβάλουν την άχαρη
4ευτέρα back on the map στα συναυλιακά δρώμενα!
Μην το χάσεις αυτό.

SHAI HULUD:
Από το 1995, έχοντας ως βάση αρχικά την Florida και μετέπειτα την Νέα Υόρκη,
οι Shai Hulud θεωρούνται δικαίως μια από τις μεγαλύτερες metalcore μπάντες
παγκοσμίως. Μάλιστα, είναι από τις πρώτες μπάντες για τις οποίες επινοήθηκε η
ταμπέλα του metalcore στα 90s.
Με 3 τελείως groundbreaking full lengths στο ενεργητικό τους, splits με
Indecision, Boy Sets Fire και New Found Glory και δεκάδες ακόμα
κυκλοφορίες (είτε singles και συμμετοχές σε συλλογές, είτε tributes, demos και
7”s), αναμιγνύοντας το παραδοσιακό hardcore / punk με progressive metal
στοιχεία, έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν ένα τόσο προσωπικό στυλ που
μπάντες σαν τους Poison The Well, Silverstein, The Banner, Unearth, Misery
Signals και As I Lay Dying δεν κρύβουν ότι τους έχει επηρεάσει.
Από το 2006 οι Shai Hulud έχουν υπογράψει στην Metal Blade Records, μια από
τις μεγαλύτερες metal εταιρίες παγκοσμίως.
Μέλη των Shai Hulud έχουν παίξει σε μπάντες μεγαθήρια όπως οι New Found
Glory, Morning Again, As Friends Rust, Inner Dam, Holy Roman Empire,
Unearth, Trap Them, Playing Enemy, Strongarm.
Για τις περιοδείες και τα fests που έχουν παίξει θα ήταν άσκοπο να γράψουμε
μιας και όπως καταλαβαίνετε η απλή αναφορά και μόνο θα γέμιζε άλλα 2 δελτία
τύπου. Πάντως πρόσφατα ολοκλήρωσαν την Αμερικάνικη περιοδεία τους με
τους Living Sacrifice και ξεκίνησαν το Ευρωπαϊκό tour με To Kill και Endwell. Τον
Απρίλιο ακολουθούν περιοδείες σε Ιαπωνία και Αυστραλία.
Τέλος, για όσους ενδιαφέρονται, οι Shai Hulud ήταν πάντα φιλικά προσκείμενοι
σε christian / straight edge ιδεολογίες, χωρίς βέβαια να βάζουν κάποια ταμπέλα
στον εαυτό τους.
Info: www.myspace.com/profoundhatred| www.metalblade.com

TARDIVE DYSKINESIA:
Όταν μέλος μιας από τις πιο τεχνικές death metal μπάντες ever, όπως είναι οι
Atheist δηλώνει ότι ‘οι Tardive Dyskinesia είναι μια από τις αγαπημένες μου
μπάντες τα τελευταία 4 χρόνια’, δεν μένουν και πολλά άλλα να αναφερθούν…
Από το 1996 που ξεκίνησαν ως Override κανείς δεν περίμενε ότι περίπου 15
χρόνια μετά θα εξελίσσονταν σε αυτή την mathcore / progressive death metal
μηχανή. Με νέο δίσκο το ‘The Sea Of See Through Skins’ (στην Ιταλική Coroner
Records) και εμπειρία από δεκάδες shows, η εμφάνισή τους στο συγκεκριμένο
live ήταν αναμενόμενη.
Info: www.myspace.com/tardivedyskinesia

ETERNAL HATED:
Οι Βολιώτες γνωστοί πια στο ευρύτερο hardcore / metal κοινό επιστρέφουν για
ακόμη μια φορά στην Αθήνα ύστερα από τις support εμφανίσεις τους με Death
By Stereo, All Shall Perish, Strenth / Bullfight και Neaera, έχοντας εξελίξει τον
ήχο τους από παραδοσιακό metalcore σε πιο τεχνικό συνάμα μελωδικό style με
επιρροές από As I Lay Dying, Converge και Evergreen Terrace.
Η συγκεκριμένη συναυλία θα είναι release show για τον ολοκαίνουριο δίσκο
τους με τίτλο ‘Secrets’ (από την World’s Appreciated Kitsch).
Info: www.myspace.com/eternalhated

DISCO QUEEN:
Οι Disco Queen, παρ’ ότι οι rookies της βραδιάς, είναι η αποκάλυψη στην
σύγχρονη αθηναϊκή metal / hardcore σκηνή, παραδίδοντας βαρύ, τεχνικό και
σκοτεινό μεταλλικό hardcore που πολλές μπάντες θα ζήλευαν, έχοντας
επιρροές που ξεκινούν από Converge και φτάνουν μέχρι τους Baroness.
Πολλοί ανυπομονούν να τους δούνε ζωντανά σε μια από τις λίγες εμφανίσεις
τους τελευταία.
Info: www.myspace.com/discoqueenband

Διοργάνωση:
World’s Appreciated Kitsch:
e-mail: hxf_prodaxionz@yahoo.com
blog: www.wakhc.blogspot.com
myspace: www.myspace.com/keepitrealhc
last fm: www.lastfm.com/user/wak2010
twitter: www.twitter.com/wak2010

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30 και το show αρχίζει στις 21.00.
4εν θα υπάρξει προπώληση εισιτηρίων αλλά αν κάποιος ενδιαφέρεται να κάνει
κράτηση μπορεί να απευθυνθεί στους παραπάνω διαδικτυακούς τόπους.

Triumph of Austria

2010-02-11T16:24:00.001+02:00

Πάνε τρία χρόνια από τότε που οι Αυστριακοί βετεράνοι Only Attitude Counts κυκλοφόρησαν το Return The Favor. Μάλιστα υπήρχαν φήμες ότι η μπάντα θα διαλυόταν οι οποίες επισήμως δεν βεβαιώθηκαν ούτε όταν σταμάτησαν να κάνουν tour. Μάλιστα ακουγόταν ότι η συναυλία το Δεκέμβρη του 2007 στο An Club της Αθήνας θα ήταν από τις τελευταίες τους. Κι όμως οι ευρωπαίοι Agnostic Front, όπως έχουν ονομαστεί στο παρελθόν, είναι εδώ με το “Triumph Of The Underdogs”.

Η αλήθεια είναι ότι όλο το album από την πρώτη ακρόαση έχει μια πιο metal αισθητική από τα προηγούμενα, όχι τόσο στο στυλ αλλά κυρίως στην παραγωγή, με τα τύμπανα να είναι αρκετά ψηλά ηχητικά αλλά και ιδιαίτερα συμπαγή και τις κιθάρες πιο ογκώδεις από ποτέ. Αν και δεν είναι του γούστου μου τα παραπάνω αλλά όντας πολύ θετικά προκατειλημμένος από τις παλαιότερες κυκλοφορίες τους, προσπάθησα να το παραπέμψω. Δεν θα μπορούσα όμως να μην το αναφέρω. Δεν θα απορούσα λοιπόν αν άρεσε σε κάποιο fan των Haterbreed ή Full Blown Chaos.

Το στυλ του Triumph Of The Underdogs δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα με την έννοια ότι και εδώ παίζουν ένα hardcore που ποικίλει: από αργό και beatdown ως midtempo και με μπόλικα sing alongs. Τα φωνητικά ενδεχομένως να είναι τα καλύτερα που έχει ο Mike μιας και ακούγονται οργισμένα και απαξιωτικά όπως είμαι σίγουρος ότι ήθελε. Οι στίχοι είναι για άλλη μια φορά γραμμένοι για..τους…εχθρούς τους που κάποιες φορές λες ότι ήταν μπροστά τους όταν το ηχογραφούσαν , αλλά και κάποια με ποικίλο περιεχόμενο όπως το ομώνυμο τραγούδι που μιλά για την ενότητα της hardcore σκηνής απέναντι σε…εισβολείς καπηλευτές ή το “World Of Apathy” που μιλά για τη βία και τις κοινωνικές της προεκτάσεις.

Γενικότερα, θεωρώ το Triumph Of The Underdogs ένα αρκετά καλό album με αρκετά «χορευτικά» κομμάτια που θα προκαλούσαν χαμό σε ένα live αλλά, προσωπικά, δεν θα ήταν το πρώτο album που θα μου ερχόταν στο μυαλό αν με ρωτούσαν ποιο είναι το καλύτερο της μπάντας. Αυτό γιατί albums όπως το Return The Favor ή το Point Of No Return δύσκολα ξαναβγαίνουν και κυρίως γιατί το super-hit, με την έννοια του κομματιού που συνεχίζεις να τραγουδάς μόνος σου σαν χαζός και δεν ξεκολλάς , δεν υπάρχει εδώ. Σίγουρα οι αυστριακοί προσέθεσαν άλλο ένα καλό album στο ενεργητικό τους, προφανώς είναι ένα album που θα άκουγα με ευχαρίστηση για να τα σπάσω, αλλά με το χέρι στην καρδιά δεν μπόρεσε να κατεβάσει το Return The Favor από την κορυφή.

H2O Live in Athens??!!!

2010-02-11T09:49:00.004+02:00

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ νεά!

Όπως διάβασα σε site διοργανωτή στο myspace στην Αθήνα οι H2O στις 29/4 !!!!
Περισσότερα νέα σύντομα. (μην το καντεμιάσουμε κιολας)

Prayer

2010-01-20T22:24:00.003+02:00

Αλληλεγγύη στην Αϊτή

Δεν υπάρχει θεός.Μόνο ανθρωπιά...

All For Nothing latest album

2010-01-13T15:08:00.004+02:00

Λίγο πριν φύγει το 2009 μας άφησε ένα εκπληκτικό κατά τη γνώμη μου album. Ο λόγος για το Miles And Memories των All For Nothing. Οι ολλανδοί με τα γυναικεία vocals, στους οποίους είχε γίνει ιδιαίτερη μνεία εδώ έπειτα από το περυσινό MCD τους "Solitary" κυκλοφορούν το Miles And Memories.

Είναι εξ αρχής σαφής η μεγάλη βελτίωση στην παραγωγή σε όλους τους τομείς και η μπάντα και σε αυτή την κυκλοφορία ισορροπεί μεταξύ του old school ήχου και του σχετικά νεότερου μελωδικού ύφους των Have Heart και των Comeback Kid. Τα φωνητικά, πιό ώριμα πλέον, οργισμένα και πρίμα μαζί με τα έξυπνα sing alongs γεμίζουν τα έξυπνα riffs, αλλά και τις, αρκετές, παύσεις. Οι αλλαγές μέσα στα κομμάτια πολλές τόσο στο tempo αλλά ακόμα και στο γενικό στυλ του τραγουδιού.

Μια μπάντα που ακούγεται σε κάθε album καλύτερη αλλά και την οποία "δείχνουν" οι No Turning Back (βλ. προηγούμενη συνέντευξη) σίγουρα αξίζει προσοχή.

Βρείτε το και ακούστε το άμεσα!

Word For Word...HUH?!

2009-12-04T15:02:00.004+02:00

Βάζοντας το cd των Word For Word για να φύγει η παρασκευιάτικη πλήξη δεν περίμενα σε καμία περίπτωση ότι θα ακούσω κάτι τέτοιο.
Η πρώτη φευγαλέα ματιά στο εξώφυλλο του Manchester Forever τους έφερε στο μυαλό μου να παίζουν oi! μάλλον λόγω του skin που έπεσε το μάτι μου. Κι όμως..

Οι αμερικάνοι (από το Manchester του New Hamshire) Word For Word παίζουν o-l-d s-c-h-o-o-l hardcore! Προσωπικά με όλο το look τους και τον ήχο τους πίσω στις καλές εποχές του NY Hardcore όταν το hardcore συνταντούσε το oi!.
To album περιέχει 3 διασκευές, μία στο Blood Letter των Return To Sender και δύο classics, το It's The Limit (Cro-Mags) και το γνωστό και μη εξαιρετέο Crucified των Iron Cross.
Τα δικά τους κομμάτια κυμαίνονται στο στυλ των Cro-Mags, ως τα γρήγορα των Bane και τα παλιά Terror. Παρότι ακούγεται αχταρμάς, πρόκειται για ένα μείγμα εκρηκτικό και σίγουρα θα ψάξω να το βρώ σε κάποιο δισκάδικο ( κατά πασα πιθανότητα..ηλεκτρονικό).

Ακουστε το asap!

Cheers...

No Turning Back Interview

2009-11-25T12:16:00.005+02:00

Λίγο πριν το live της 20ης Νοέμβρη και σε μια κουραστική Παρασκευή, με το φίλο μου Χρήστο συνάντήσαμε τον Martin απο τους No Turning Back σε ένα cafe στα Εξάρχεια και παρά τον θόρυβο είχαμε ωραία κουβεντουλα για το live τους και για τη μπάντα γενικά.

Ευχαριστώ πολύ τον Αποστόλη από το WAKHC που κανόνισε αυτή τη συνέντευξη!!

Enjoy!

Martin γεια σου και καλώς ήρθατε!

Ευχαριστούμε πολύ.

Τέλεια. Ας αρχίσει το βασανιστήριο.

Ωχ όχι!..(γέλια)

Όχι δεν είναι και τόσο άσχημα.
Τα μέλη της μπάντας είναι σχετικά νέα (σε ηλικία)…

Δεν είμαστε και τόσο νέοι (γέλια). Είμαστε στα 30.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι περίεργο να είσαι τόσα μίλια μακρυά από το σπίτι και να βλέπεις κόσμο που να έρχεται να σε δει live γιατί, πιστέψτε με, εδώ γνωρίζουν τους No Turning Back ιδίως όσοι γουστάρουν old school hardcore και τους στηρίζουν. Ο κόσμος ξέρει τα albums, ξέρει τους στίχους. Φανταζόσασταν όταν ξεκινούσατε 12 χρόνια πριν ότι θα γίνει κάποτε έτσι;

Κοίταξε, βασικά όταν άρχισε αυτό ήμασταν απλά μια ομάδα φίλων και τώρα όπως είπες ερχόμαστε εδώ, κάποιο καιρό πριν ήμασταν στο Ισραήλ. Είναι τρελό να ταξιδεύεις στον κόσμο και ο κόσμος να γουστάρει τη μουσική σου. Ποτέ δεν ξεκινήσαμε όμως με σκοπό να γίνει αυτό. Αρχίσαμε επειδή το χρειαζόμασταν να παίξουμε και να εκφράσουμε τις σκέψεις μας μέσα από τη μουσική. Για κάποιο λόγο ο κόσμος το αγκάλιασε και τώρα μπορούμε να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο. Και μπορούμε να παίξουμε σε κάθε πόλη να έχουμε κοινό σε όλο τον κόσμο.

Είναι η δεύτερη φορά σας στην Ελλάδα και μάλιστα μέσα σε ένα χρόνο. Αναρωτιόμουν αν αυτό είναι θέμα σύμπτωσης ή αν όντως σας άρεσε τόσο αυτή η πόλη ή και τα δύο ή ακόμα μήπως επειδή αυτός ο φανταστικός τύπος, ο Αποστόλης, σας κάλεσε για μία ακόμη φορά; Γιατί;

Μας ζητήθηκε να παίξουμε στη Σόφια για πρώτη φορά και βασικά όταν ταξιδεύουμε τόσο μακρυά μας αρέσει να κλείνουμε τουλάχιστον ένα σαββατοκύριακο στις πόλεις που παίζουμε για να απολαμβάνουμε και το ταξίδι αλλά και να παίζουμε σε όσες περισσότερες πόλεις γίνεται. Και μάλιστα ήταν εύκολο να έρθουμε σε επαφή με τον άνθρωπο που μας βοήθησε την προηγούμενη φορά. Φυσικά όπως έχω πει αγαπάμε αυτή την πόλη. Είναι τόσο διαφορετική από την Ολλανδία. Η ιστορία, η κουλούρα, το φαγητό. Όλα 1 και 1!

Θυμάμαι ότι το περυσινό show ήταν απογοητευτικό από πλευράς προσέλευσης.

Δεν ξέρουμε γιατί δεν ξέρουμε πως είναι γενικά εδώ τα πράγματα.

Θα σου πω εγώ πως είναι! (γέλια)

Για μας ήταν καταπληκτικά γιατί όπως είπα ήταν τόσο μακρυά από το σπίτι γιατί έβλεπα ανθρώπους να γουστάρουν μαζί μας και να μας στηρίζουν ακόμα και αν δεν μας ήξεραν. Δεν ξέρουμε πως είναι τα πράγματα εδώ αλλά τελικά βγήκε κάτι καλό.

ΟΚ οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι οι Backfire είναι η πιο γνωστή μπάντα από την ολλανδία. Ωστόσο, προσωπικά οι No Turning Back ήταν η αιτία για να μπω πιο βαθυά στην ολλανδική underground σκηνή και να ανακαλύψω μπάντες όπως οι All For Nothing, οι Payback, οι Boost, Cease Assistance etc. Πώς είναι τα πράγματα στην Ολλανδική hardcore σκηνή;

Στην Ολλανδία τα πράγματα είναι πολύ καλά. Έχουμε μια πολύ καλή σκηνή ίσως την καλύτερη ευρωπαϊκή. Οι Right Direction, οι Discipline, οι Tech-9, οι Born From Pain κλπ. Βέβαια σήμερα βλέπουμε ότι υπάρχει μια τάση, τουλάχιστον στην Ολλανδία, να μην υπάρχει νέα γενιά, δηλαδή να μην υπάρχει νέο κοινό. Η κυβέρνηση μας ακόμα σταμάτησε να δίνει χρήματα για κέντρα νεολαίας οπότε όπως καταλαβαίνεις δεν έρχεσαι σε επαφή με την heavy μουσική πια. Δεν αρχίζεις τη δική σου μπάντα πλέον σαν παιδί. Έχουμε καλές underground μπάντες, αλλά το βήμα από μια underground μπάντα σε μια μπάντα όπως η δική μας που παίζει σε όλο τον κόσμο είναι αρκετά μεγάλο. Τώρα οι Backfire σταμάτησαν και είμαστε οι μόνοι μαζί με τους All For Nothing που κάνουμε tour.

Στα της μπάντας τώρα με μια κλασσική ερώτηση. Θεωρείς κάποιο album των No Turning Back καλύτερο από τα υπόλοιπα; Για παράδειγμα το Revenge Is A right είναι ωμό αλλά 100% old school, το Rise from the ashes έχει πολύ καλή παραγωγή και πιο πολλά beatdown parts, το Stronger είναι πιθανόν το ΠΙΟ hardcore No Turning Back cd. Ποιο θα έλεγες ότι είναι το αγαπημένο σου album;

Το Stronger σίγουρα. Με το πέρασμα των χρόνων τελικά βρήκαμε το στυλ μας και με βάση αυτό που μας αρέσει το Stronger είναι...τέλειο. Μουσικά, στιχουργικά, από θέμα παραγωγής. Μου αρέσει και το παλιό στυλ αλλά προχωράς βήμα-βήμα και είμαι πολύ περήφανος για το αλμπουμ αυτό.

Ποιες είναι οι top 5 μπάντες που σου αρέσουν;

Για μένα οι Madball είναι νούμερο ένα. (σκέφτεται)

Δεν χρειάζεται να είναι μόνο hardcore.

Ναι ναι. Εμένα μου αρέσουν οι Rolling Stones. Είναι μεγάλη επιρροή για μένα μουσικά και στιχουργικά. Ακούω και πολύ hip hop. Επίσης μου αρέσουν πολύ και οι Cock Sparrer, σίγουρα στο top 5 μου και….για να δούμε…τους Machine Head! Μεγάλωσα, το 94-95, ακούγοντας αρκετή heavy μουσική. Δεν έχει τόση σημασία αν είναι hard ή όχι αλλά να έχει ένα καλό μήνυμα.

Θα ήθελα να σε ρωτήσω για το split με τους Internal Affairs. Πως έγινε αυτό; Είναι φίλοι σας;

Ναι ναι είναι φίλοι μας. Κάναμε tour μαζί τους στην Ευρώπη και στην Αμερική και έτσι ήταν εύκολο. Μας βοήθησαν και τους βοηθήσαμε. Οπότε το album βγήκε στην Αμερική, την Αυστραλία και στην Ευρώπη και έτσι όλα είναι καλά.

Στα των στίχων τώρα. Ποιο είναι το concept, αν υπάρχει, γύρω από τους στίχους των No Turning Back;
Δεν υπάρχει τόσο κάποιο συγκεκριμένο concept, αλλά μιλάνε για την καθημερινή ζωή. Αυτό είναι. Αυτό που έρχεται στο μυαλό μου, η πολιτική, πράγματα της σκηνής, της προσωπικής μου ζωής. Αυτός είναι ο τρόπος που γράφω. Υπάρχουν μπάντες σήμερα που ξεκίνησαν κατευθείαν με ένα full logo t-shirt και δεν έχουν καν ανέβει στη σκηνή ή δεν έχουν ηχογραφήσει καν. Κι έτσι αν φοράς το φοβερό t-shirt και τα φοβερά παπούτσια είσαι cool. Οι No Turning Back είναι ένας τρόπος να εκφραστώ. Και είναι τιμή μου και κάτι πολύ ωραίο να ταυτίζονται οι στίχοι με τα συναισθήματά μου.

Σκεφτόμουν… «Αυτή ή μπάντα μεγαλώνει». Με την άποψη ότι έχετε 12 χρόνια «ζωής» και ήδη αρκετές κυκλοφορίες αναλογικά με τα έτη ζωής σας. Τι βοήθησε περισσότερο σε αυτό; Φιλικές μπάντες, μια καλή εταιρεία;

Να σου πω. Δεν ξέρω αν τώρα είμαστε «μεγάλοι». Αλλά στην αρχή δεν μας βοήθησε κανείς. Κανείς δεν νοιαζόταν για μας. Όταν όμως θες πολύ κάτι και το υποστηρίζεις 100% μπορείς να το καταφέρεις. Με τη μπάντα σου, τη ζωή σου, τη δουλειά σου. Για παράδειγμα σου αρέσει ένα κορίτσι πολύ; Κυνήγα το! Έχεις ένα «όχι»; Κάποτε θα πάρεις ένα «ναι». Αυτό κάναμε και με τους No Turning Back και για κάποιο λόγο ο κόσμος το αγκάλιασε. Κανείς δεν μας αγνοούσε πλέον γιατί ήμασταν ΕΚΕΙ. Κι όταν αποκτάς ποιότητα αποκτάς αποτελέσματα. Έτσι δουλεύουμε τόσα χρόνια.

Μια ερώτηση που μου αρέσει να κάνω όταν μιλάω με old school μπάντες. Την έκανα με τους Death Before Dishonor την έκανα ακόμα και στους No Use For A Name που δεν είναι hardcore αλλά είναι μια punk rock μπάντα. Μου φαίνεται ότι το old school hardcore σιγά σιγά πεθαίνει. Ξέρεις..

Νομίζεις; Μπορεί να είναι εδώ.

Ναι, βλέπουμε πολλές metalcore μπάντες.

Δεν ξέρω, έξω είναι ακόμα…μεγάλο. Έχουν ήδη βγει τα καινούρια tours π.χ. Madball, Terror, Death Before Dishonor…

Αυτό που εννοώ και ελπίζω να αποδειχθώ λάθος, είναι ότι για παράδειγμα απόψε δεν θα έχει τόσο κόσμο όσο για παράδειγμα θα είχε αν παίζαν οι…Heaven Shall Burn και το χειρότερο είναι ότι αυτοί οι τύποι (σ.σ. οι τύποι που πηγαίνουν σ’ αυτά τα shows) θεωρούν τον εαυτό τους «hardcore» ενώ δεν στηρίζουν live hardcore όπως των No Turning Back που εν τέλει είναι από τις καλύτερες hardcore μπάντες της Ευρώπης. Αυτό δεν είναι κακό σημάδι;

Μπορεί να συμβαίνει εδώ, δεν ξέρω. Πάντως πιο πριν που παίξαμε στην Πορτογαλία ή στο Βέλγιο, ή στη Γερμανία για 400 με 500 άτομα. Οπότε είναι ακόμα ζωντανό. Μπορεί όχι εδώ, χωρίς παρεξήγηση βέβαια. Απλά αυτές οι μπάντες είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς τώρα. Για παράδειγμα οι Parkway Drive καλή μπάντα και φίλοι μας αλλά είναι μια τεράστια μπάντα. Αν έπαιζαν εδώ θα ήταν sold out. Έχουν τη δική τους σκηνή. Όπως και οι Heaven Shall Burn καλή μπάντα. Δεν είναι το στυλ μου αλλά αυτό που παίζουν το παίζουν καλά. Για μας όμως είναι comeback time.

Ήθελα να σε ρωτήσω για το γεγονός ότι ήσασταν στην Bridge 9. Πόσο βοηθά να ανήκεις σε μια τόσο μεγάλη εταιρεία του χώρου; Το promotion κλπ.

Είναι βασικά η δεύτερη μας εταιρεία. Η Reflection Records είναι η πρώτη μας εταιρεία. Κι αυτοί μας βλέπουν το ίδιο. Ακόμα είμαστε σε επαφή, ακόμα νοιάζονται γιατί είμαστε μέλη της οικογένειας της Bridge 9. Αλλά δεν μας βοηθούν ιδιαίτερα γιατί βρισκόμαστε στην Ευρώπη. Αν πάμε στην Αμερική βρισκόμαστε, μας δίνουν cd για να πουλάμε στα tours αλλά και για το promotion. Όμως για τα υπόλοιπα, είμαστε μια ευρωπαϊκή μπάντα. Ξέρεις στην Αμερική ενδιαφέρονται μόνο για αμερικάνικες μπάντες. Έχουμε πάει εκεί 7 φορές, τις περισσότερες φορές που έχει πάει ευρωπαϊκή μπάντα και είναι ΤΟΣΟ δύσκολο να έχεις κοινό εκεί. Υπάρχουν πιο πολλοί άνθρωποι εδώ απόψε από εκεί.

Είναι κάποιο είδος ρατσισμού αυτό;

Όχι, απλά έχουν πάρα πολλές μπάντες. Έχουν περίπου 20-30 No Turning Back εκεί, 20-30 Born From Pain κλπ. Έχουμε πολλούς φίλους εκεί και μπάντες που μας στηρίζουν και κατά κάποιο τρόπο «τα καταφέραμε στην Αμερική», δεδομένων των συνθηκών, θα έλεγε κανείς. Αλλά η Ευρώπη έχει το καλύτερο κοινό.

Πως βοηθούν οι No Turning Back μια νέα και μικρή μπάντα; Για παράδειγμα αν σου έδινα ένα cd μιας μπάντας και σου άρεσε θα βοηθούσες τη μπάντα;

Βέβαια. Ήδη αρκετές τέτοιες μπάντες έρχονται σε tour μαζί μας ή τους βοηθάμε. Μπορεί να μην μπορούμε πάντα να πάμε κάπου να παίξουμε μαζί τους γιατί μπορεί να είμαστε απασχολημένοι με το ένα ή το άλλο αλλά όταν μας ρωτούν με ποιοι θέλουμε να μας ανοίξουν λέμε αυτούς. Λέμε «είναι καλοί. Και για να το λέμε εμπιστευτείτε μας και βάλτε τους να παίξουν». Έχουμε π.χ. τους New Morality που έχουν κοινό στην Ευρώπη. Ή τους For The Glory από την Πορτογαλία που αν σου αρέσουν οι Terror πρέπει να τους ακούσεις.

Γιατί η σελίδα σας το μόνο που κάνει είναι να σε στέλνει στη σελίδα σας στο myspace; (γέλια)

Λόγω του πόσο εύκολο είναι το myspace. Έχουμε έναν «αναλυτή» website και δεν θέλουμε να το κατεβάσουμε για κάποιο λόγο. Το myspace είτε αρέσει είτε όχι για μας σαν μπάντα είναι εύκολο. Να ενημερώνεται κλπ.

Τέλεια. Κλείσε τη συνέντευξη όπως θες.

Μακάρι το show να πάει κατά το ήμισυ όσο καλά πήγε το περσινό. Τότε θα είμαστε πολύ χαρούμενοι. Και θα έρθουμε και του χρόνου εδώ. Το σκεφτόμασταν και θέλουμε να ερχόμαστε κάθε χρόνο.

It's My Defense after all....!

2009-11-17T10:53:00.005+02:00

Είχα ακούσει τους γερμανούς My Defense στο Myspace και είχα φροντίσει να προμηθευτώ τα 2 παλαιότερα albums τους (ένα album κι ένα EP για την ακρίβεια) God Damn These Hardcore Junkies και I'mbreakable. Εδώ ήταν και η κριτική του τελευταίου η οποία και έφτασε στα χέρια του Πέρι (vocals) και που ήταν τόσο ευγενικός ώστε να μου στείλει το promo του νέου τους album Make A Choice.

Το album κινείται στα ίδια μοτίβα με τα προηγούμενα albums αν και έχει πιο μελωδικούς προσανατολισμούς. Πάρα πολύ καλή παραγωγή και με την positive αίσθηση να ξεχυλίζει κάτι που φαίνεται και στους στίχους. Τα 6 κομμάτια του album κυμαίνονται σε διάφορες ταχύτητες και κάποια σημεία θυμίζουν έντονα το φάσμα Bane-Champion-Carry On.

Πολύ δυνατό album και κατά τη γνώμη μου ίσως το καλύτερό τους. Χτυπήστε το με την πρώτη ευκαιρια!!

υ.γ. Πέρι ευχαριστώ πολύ για αυτό!Keep up the good work!

No Turning Back Live In Athens!! 20.11.2009 - Press Release

2009-11-15T17:22:00.004+02:00

Η World’s Appreciated Kitsch παρουσιάζει:
NO TURNING BACK
(The Netherlands)
EDEN DEMISE
TARDIVE DYSKINESIA
ΑΝ Club | Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009
Για 2η φορά μέσα σε ένα χρόνο η μεγαλύτερη και πιο ενεργή HARDCORE
μπάντα της Ευρώπης επισκέπτεται την Αθήνα για ένα μοναδικό show.
Όσοι παρευρέθηκαν στο Positively Positive Hardcore Fest 2 στο AN Club στα
τέλη του περασμένου Δεκέμβρη, ξέρουν ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Οι
υπόλοιποι καλά θα κάνουν να βρίσκονται στο AN Club – και πάλι – την
Παρασκευή 20 Νοέμβρη για να μην χάσουν ένα από τα λίγα HARDCORE
shows που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα.
Τα λόγια είναι περιττά…

NO TURNING BACK:
Ξεκινώντας, ως 16χρονοι, το 1997 από τα νότια της Ολλανδίας, κανείς τους
δεν φανταζόταν ότι εν έτη 2009 οι No Turning Back θα θεωρούταν μία από τις
καλύτερες hardcore μπάντες όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και ολόκληρης της
υφηλίου…
Πιστοί στον heavy hardcore ήχο, παίρνοντας στοιχεία τόσο από την σκηνή της
Νέας Υόρκης όσο και από την Ευρωπαϊκή old school σχολή, έχουν καταφέρει
να δημιουργήσουν ένα προσωπικό και αναγνωρίσιμο στυλ με το οποίο μπορεί
κανείς εύκολα να ταυτιστεί ακούγοντας τις κυκλοφορίες τους. Κυκλοφορίες
που συμπεριλαμβάνουν 4 full lengths, ένα best of 1997-2007, 3 splits με
μπάντες όπως The Deal (νυν Rise & Fall), Internal Affairs, No Apologies και
Strength For A Reason, καθώς και ένα αξιοσέβαστο αριθμών demos, MCDs και
7”s, από εταιρίες που ποικίλλουν από την Bridge Nine και την GSR Music (ex-
Gangstyle Records) ως την Reflections και την δική τους Bust! Records, και από
την Ιαπωνική Alliance Trax ως την Νοτιοαφρικανική Give & Take Records.
Και από συναυλίες δεν τα πάνε και άσχημα όμως… Έχοντας παίξει κυριολεκτικά
εκατοντάδες shows σε όλο τον κόσμο και σε χώρες όπως Ιαπωνία, Κολομβία,
Χιλή, Αργεντινή, Βραζιλία, Κίνα, Ισπανία και Ισραήλ, ενώ έχουν περιοδεύσει
αμέτρητες φορές σε Ευρώπη και Αμερική (τόσο στην ανατολική όσο και στην
δυτική ακτή), παίζοντας σχεδόν σε όλα τα μεγάλα hardcore festivals.
Για να μην κουράζουμε, μια βόλτα από το ΑΝ το βράδυ της 20ης Νοέμβρη, αρκεί
να σας πείσει για την αξία τους.
Url: www.myspace.com/noturningbackhardcore

EDEN DEMISE:
Οι Eden Demise είναι αναμφίβολα η καλύτερη brutal / heavy hardcore μπάντα
της χώρας μας. Δημιουργήθηκαν στην Αθήνα το 2004 έχοντας αρχικά το
όνομα Providence, ενώ το 2007 μετονομάστηκαν σε Eden Demise. Έκτοτε
έχουν παίξει δεκάδες shows σε όλη την Ελλάδα, είτε ως headliners είτε
‘ανοίγοντας’ για συγκροτήματα όπως Sepultura, Born From Pain, Heaven Shall
Burn, Caliban, Arch Enemy, The Secret, Pro-Pain, Stampin’ Ground και Settle
The Score, ενώ έχουν παίξει 3 φορές στην Βουλγαρία και μια στην Αγγλία (μαζί
με τους Knuckledust), αν και highlight της ως τώρα καριέρας τους ήταν η
εμφάνιση στο περσινό Rockwave Festival, μαζί με τους Slipknot, Down,
Mastodon και Kylesa.
Η ανάμειξη brutal hardcore με hip hop στοιχεία κάνει την μουσική τους ακόμα
πιο ενδιαφέρουσα.
Το πρώτο τους full length με τίτλο ‘The Takeover’ κυκλοφόρησε από την On The
Attack Records (με έδρα την Νέα Υόρκη).
Url: www.myspace.com/edendemise

TARDIVE DYSKINESIA:
Οι Tardive Dyskinesia από την Νέα Μάκρη της Αττικής θεωρούνται επάξια ως
μία από τις καλύτερες μπάντες του ευρύτερου ‘ακραίου’ ήχου της χώρας μας.
Ξεκίνησαν το 1996/97 με το όνομα Override και σε πιο nu – metal ρυθμούς,
όμως τα τελευταία χρόνια, πειραματιζόμενοι σε mathcore / progressive death
metal μονοπάτια, έχουν καταφέρει να εδραιώσουν το όνομα τους στην εγχώρια
σκηνή, τόσο με την κυκλοφορία τους ‘Distorting point of view’ από την Venerate
Industries το 2006, όσο και με τα support acts σε μπάντες όπως οι Darkest
Hour, Intronaut, Cilice και Septic Flesh.
Πρόσφατα υπέγραψαν στην Ιταλική Coroner Records από την οποία πριν λίγες
μέρες κυκλοφόρησε το νέο τους full length με τίτλο ‘The Sea of see through
skins’ , από το οποίο θα μας παρουσιάσουν κομμάτια το βράδυ της 20ης
Νοέμβρη!
Url: www.myspace.com/tardivedyskinesia

Διοργάνωση:
WORLD’S APPRECIATED KITSCH
e-mail: hxf_prodaxionz@yahoo.com
blog: www.wakhc.blogspot.com
myspace: www.myspace.com/keepitrealhc
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21.30 και το show αρχίζει στις 22.00.
Δεν θα υπάρξει προπώληση εισιτηρίων αλλά αν κάποιος ενδιαφέρεται να κάνει
κράτηση μπορεί να απευθυνθεί στους παραπάνω διαδικτυακούς τόπους.
Sponsored by:
AVOPOLIS|CORE

Viva Francia!

2009-11-11T10:50:00.007+02:00

Πριν 2 βδομάδες, αν δεν κάνω λάθος, είχα μάθει για ένα live εδώ στην Αθήνα με ελληνικές και ξένες μπάντες. Οι Do Sth Now (νέα μπάντα από Αθήνα) και οι Xlos (γνωστοί και μη εξαιρετέοι) από ελληνικές και οι Nine Eleven και Fire At Will από τις ξένες (γαλλικές για την ακρίβεια).

Πήγα στο show στη μέση των Xlos και επι της ουσίας είδα τα show των γάλλων.Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν περίμενα κάτι τόσο καλό καθαρά και μόνο από διαίσθηση αλλά διαψεύστηκα πανηγυρικά.

Πρώτοι στη σκηνή οι Nine Eleven με απίστευτη όρεξη παίζοντας με τον κρύο (εώς τότε) κόσμο. Οι γάλλοι παίζουν ένα είδος μελωδικού hardcore που έχει στοιχεία από Comeback Kid και Have Heart. Με βάση το αποτέλεσμα και ειδικά τη δυσκολία του να αποδωθεί το στυλ αυτό live ήταν το λιγότερο εντυπωσιακοί. Δεν θα έχανα την ευκαιρία να ακούσω και τη studio πλευρά τους και ομολογώ ότι το cd είναι απλά όπως πρέπει!

Ήταν η ώρα των Fire At Will. Για αυτούς μιλούσαν και οι περισσότεροι στο live και όχι άδικα. Σε άλλο στυλ από τους Nine Eleven κινούμενοι σε πιό old school θέματα χωρίς να λείπουν τα μελωδικά σημεία. Και πάλι πολύ καλή σκηνική παρουσία ιδίως του frontman ο οποίος ήταν διαδραστικός με το νοθρό, είναι η αλήθεια, κοινό και έδειχνε να το διασκεδάζει.

Φοβερό το που "κρύβονται" κάποιες φοβερές μπάντες και εμφανίζονται εκεί που δεν το περιμένεις.
Τσεκάρετε τους και τους δύο οπωσδήποτε!

Nine Eleven myspace page
Fire At Will myspace page

Πάντα τέτοια!

Υ.Γ. Το Today Is Mine των Fire At Will μπορεί κανείς να το βρεί στην Eternalis Records!

Wisdom In Chainssssssssssssss

2009-11-06T10:54:00.008+02:00

Μετράνε μόλις 7 χρόνια ζωής κι όμως έχουν γίνει πολύ αγαπητοί στο hardcore κοινό.
Ο λόγος για τους αμερικάνους Wisdom In Chains.
Θεωρώ περιττό να γράψω για τα 3 προηγούμενα albums (αν και εδώ έχω ξαναγράψει για αυτούς) μιας και θεωρώ ότι κάποιος θα πειστεί μόνο αν τα ακούσει.

Πάμε στο καινούριο λοιπόν...

Το Everything You Know είναι σε γενικές γραμμές ένα αργό εώς midtempo album. Με δεδομένο αυτό δεν θα μου φαινόταν περίεργο αν σε κάποιους δεν αρέσει. Φυσικά υπάρχουν και κομμάτια με κάποια ταχύτητα όπως το The Death of Whiskey Finger αλλά είναι μετρημένα. Σίγουρα το Everything You Know είναι ένα πειραματικό album με την έννοια ότι δεν είναι το ωμό hardcore album που ακούγαμε πίσω στα Class War ή στο ομώνυμο album. Εμφανώς επηρρεασμένο από άλλα είδη σε κάποια σημεία όπως για παράδειγμα το stoner rock δίχως να χάνει την old school hardcore αλητεία που καλώς ή κακώς έχει να θυμάται κανείς από τους Wisdom In Chains.Στα συν το γεγονός ότι η παραγωγή είναι για
ακόμη μια φορά εξαιρετική.

Ομολογώ ότι είναι ένα album από αυτά που ξέρεις ότι θα σου αρέσουν όταν τα ακούσεις πολύ. Γι'αυτό και θα του δώσω πολλές ευκαιρίες. Ακούστε το οπωσδήποτε..

P.S. Εκπληκτικό το old school artwork του εξωφύλλου...

Misery Signals,The Number Twelve looks like you,Locked In Live In Athens

2009-08-31T14:44:00.002+03:00

Παραθέτω το δελτίο τύπου για το live της 2 Οκτώβρη με τη διοργάνωση της Catch The Soap Productions με τους
Misery Signals,The Number Twelve looks like you,Locked In

Η Catch The Soap Productions παρουσιάζει:
Παρασκευή 2 Οκτώβρη
MISERY SIGNALS (HΠΑ)
THE NUMBER TWELVE LOOKS LIKE YOU (ΗΠΑ)
LOCKED IN (Ιταλία)
Go Ask Alice (Αθήνα)
Before The Devil Knows You Are Dead (Αθήνα)

@ Sin City (ex-Texas Necropolis) (Θεμιστοκλέους & Γαμβέτα 5, Αθήνα)

Είσοδος:
€22 προπώληση/ταμείο

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:30
Η συναυλία ξεκινάει στις 21:00

Σημεία προπώλησης:
http://miserysignals.eventbrite.com
Tickethouse - Πανεπιστημίου 42, Aθήνα
Rhythm Records - Εμ. Μπενάκη 74, Εξάρχεια

Λίγοι έχουν καταφέρει να στρέψουν τόσα βλέμματα πάνω τους από τα πολύ πρώτα τους βήματα, όσο οι Misery Signals. Οι metal κιθάρες περασμένες από τη βίαια αλεστική μηχανή του hardcore punk, οι οποίες τέλεια συνδυασμένα με ήσυχες μελωδικές γραμμές κατευνάζουν το κτήνος που ξυπνάνε οι κολασμένοι ρυθμοί τους, έχουν κάνει αναρίθμητα moshpits να παραμιλάνε για το νέο μεγάλο όνομα του χώρου! Εξάλλου, η Ferret Music είναι γνωστό ότι δε κάνει τυχαίες επιλογές…
www.miserysignals.net / www.myspace.com/miserysignals

Λίγο πριν όμως οι The Number Twelve Looks Like You, έχουν αναλάβει τον ρόλο της ακραίας περιπλοκότητας και των καθηλωτικών breakdowns! Έναν ρόλο που εκπροσωπούν επάξια από το 2003, με βάσεις σε ιδιώματα από το mathcore και το death metal εώς το hardcore punk και τη jazz! Η πρώτη επίσκεψη των νεαρών Αμερικάνων στην Ευρώπη -με τελευταία στάση στην Αθήνα- προβλέπεται υπερβολικά έντονη για να τη χάσει κανείς.
www.itsnumber12time.com / www.myspace.com/tntllu

Οι Ιταλοί Locked In είναι ίσως οτι πιο δυνατό έχει βγάλει η μεσόγειος στον σχεδόν straight hardcore ήχο. Με το ντεμπούτο τους να κυκλοφορεί από τη Hurry Up Records τον Οκτώβρη, και έχοντας ανοίξει σε θρύλους του είδους όπως οι Death Before Dishonor είναι έτοιμοι να οργώσουν τα pits, πάντα πιστά προσηλωμένοι στα ιδανικά του DIY!
www.myspace.com/lockedinhc

Τη συναυλία θα ανοίξουν δύο από τα πιο ελπιδοφόρα metalcore groups της Αθήνας με δυνατό πυρήνα οπαδών παρά το νεαρό της ηλικίας τους: οι Go Ask Alice (www.myspace.com/goaskalicegr) και οι Before The Devil Knows You Are Dead (www.myspace.com/beforethedevilknowsyouaredead).

Διοργάνωση:
www.ctsprods.com // www.catchthesoap.com

Με τη χορηγία του:
STUDIO ESOTERON
www.studioesoteron.gr
Κολοκοτρώνη 29, Δάφνη
Τηλ: 210 9732814
Κιν: 6947 803417
Πληροφορίες: info@studioesoteron.gr

Και την υποστήριξη των:
www.metaleagle.com // www.rocking.gr // www.postrip-community.org // Metal Hammer Magazine // www.rockandroll.gr // www.metalzone.gr // postengineering.blogspot.com // www.monolith.gr // www.southernrock.gr // www.metalhunter.eu // www.wakhc.blogspot.com // www.avopolis.gr/metal // www.mindradio.gr

Settle The Score,Eden Demise,Redound,Melekh,Against All Odds,Puppets Live Press Release

2009-08-20T16:52:00.002+03:00

Το δελτίο τύπου για το live της 25ης Αυγουστου των STS,Eden Demise και αρκετών ακόμα.
Δείτε και στηρίξτε!

SETTLE THE SCORE, REDOUND, EDEN DEMISE, MELEKH, AGAINST ALL ODDS, PUPPETS

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009
SIN CITY CLUB

SETTLE THE SCORE
Οι Settle The Score είναι μια απ' τις πιο αυθεντικές, δυνατές, τίμιες και πορωτικές μπάντες της ευρωπαϊκής hardcore σκηνής! Στα 10 χρόνια ύπαρξής τους έχουν παρουσιάσει φοβερές δουλειές όπως το κλασσικό πλέον "Five knuckle philosophy" και το πρόσφατο "Back to the streets". Μακριά από trends και παροδικές τάσεις, πιστοί στον ευρωπαϊκό ήχο και με φανερή αγάπη για το NYHC προσφέρουν τσιτωμένο, τίγκα στο groove, in your face hardcore, όπως πρέπει να είναι! Γνωστοί και τα καταστροφικά και γεμάτα ενέργεια live τους, έχουν περιοδεύσει σε όλη την Ευρώπη, Αμερική και Ιαπωνία, έχουν συμμετάσχει σε μεγάλα hardcore festivals με αποτέλεσμα να γίνουν απ τις πιο αναγνωρίσιμες μπάντες της ευρωπαϊκής σκηνής! Το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου, οι Γερμανοί heavyweight hardcorers θα ταρακουνήσουν για τα καλά το Sin City club, σε ένα show που θα συζητηθεί! Get ready!

REDOUND
Aπ τη γειτονική Βουλγαρία έρχονται οι ισοπεδωτικοί Redound! Απ το 2003 μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει με το όνομα Envy, ένα demo το 2007 και ένα split CD με τους Bloodstained (Poland) και Crawling Ground (France) ενώ πρόσφατα, σαν Redound πλέον, κυκλοφόρησαν το υπέρβαρο "Upon you" από τη Spook records. Διπλά φωνητικά (σκιστά και brutal), βίαια beatdowns, και μεταλικά riffs γεμάτα τσαμπουκά είναι τα χαρακτηριστικά της πεντάδας απ τη Σόφια! Σίγουρα μια εμφάνιση που δεν πρέπει να χάσει κανένας φίλος του ακραίου ήχου!

EDEN DEMISE
Oι Αθηναίοι Eden Demise είναι σίγουρα μια απ τις καλύτερες hardcore μπάντες της Ελλάδας με αναρίθμητες συναυλίες σε όλη τη χώρα καθώς και στο εξωτερικό, με highlights, την εμφάνιση τους στο Λονδίνο με τους Knuckledust και Ninebar και φυσικά τη συμμετοχή τους στο φετινό Rockwave festival με τους Slipknot, Mastodon, Down μεταξύ άλλων. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν το πρώτο τους full length "The takeover" από την αμερικάνικη ανεξάρτητη hardcore εταιρία, On The Attack records! Ετοιμαστείτε για ultra violent dancing καθώς είναι κοινώς αποδεκτό οτι οι ζωντανές εμφανίσεις τους αποτελούν εγγύηση!

MELEKH
Επίσης από τη Σόφια, oι Melekh θα παρουσιάσουν το υλικό τους για πρώτη φορά στη χώρα μας! Έχοντας στο ενεργητικό τους ενα split CD με τους συντοπίτες τους Rezerven Plan, εμφανίσεις με μπάντες όπως οι Ignite, Death Before Dishonor, Born From Pain, και επιρροές απ΄όλο το φάσμα του μεταλικού hardcore είναι σίγουρο οτι δε θα αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο!

AGAINST ALL ODDS
Οι Against All Odds παίζουν Old school hardcore, στα χνάρια των Warzone και των Agnostic Front, ένα είδος που σπάνια ακούει κανείς από ελληνικές μπάντες πλέον! Ψάξτε για το πολύ καλό πρώτο CD τους που κυκλοφόρησαν πρόσφατα! Up tempo ρυθμοί, βαριές κιθάρες και καθαρά οργισμένα φωνητικά είναι ότι πρέπει για circle pits και ανελέητο moshin'!

PUPPETS
Το πολύ δυνατό line up, συμπληρώνουν οι Puppets, απ τη Νίκαια! Το πενταμελές σχήμα κινείται στο χωρο του metalcore με επιρροές απ' όλο το σύγχρονο αμερικάνικο ήχο! Το 2008 εμφανίστηκαν στο Schoolwave festival και κυκλοφόρησαν το πολύ καλό demo τους. Μην τους χάσετε!

OI ΠΟΡΤΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΣΤΙΣ 20:00
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 10 ΕΥΡΟ

www.myspace.com/settlethescore
www.myspace.com/redound
www.myspace.com/edendemise
www.myspace.com/melekh
www.myspace.com/againstalloddsgr
www.myspace.com/puppetsgreece

...

2009-08-06T12:56:00.003+03:00

If you see me, please just walk on by, walk on by
Forget my name and I’ll forget it too
(Simple lives)
Failed attempts at living simple lives, simple lives,
Are what keep me coming back to you.

Don’t hold me up now,
I can stand my own ground,
I don’t need your help now,
You will let me down, down, down!

Period..

Kingdom - The Rage That Guides

2009-07-21T11:09:00.002+03:00

Καλημέρα!

Κατάφερα και έχασα τους Kingdom το Σάββατο στο Sin City(πρόλαβα 2 κομμάτια μόνο) και ομολογώ ότι ήταν κρίμα.
Είχα ακούσει λίγα πράγματα από αυτούς και αγόρασα το cd τους The Rage That Guides του 2009.
Σε πρώτη ακρόαση μου άφησε μια αρκετά ευχάριστη αλλά ταυτόχρονα και περίεργη αίσθηση. Θα μπορούσες να πεις ότι οι Kingdom συνδυάζουν στοιχεία των Madball,Earth Crisis αλλά και του μελωδικού ύφους των Bane και Comeback Kid.
Σίγουρα δεν θα καταλάβαινα ότι ο...frontman είναι γένους θηλυκού γιατί τα φωνητικά δεν είναι τοσο πρίμα. Κι όμως πρόκειται για ένα γλυκό κορίτσι με μεγάλη ενέργεια στη σκηνή και πολύ δουλεμένα φωνητικά.

Το tracklist είναι το εξής:

1. Hollow Bones
2. Voluntary Human Extinction
3. Real Crime
4. Anything
5. Broken Teeth
6. Bathory
7. Black Friday
8. Pythoness
9. 33/45-Kingdom
10. Fire Born

Παρά την εκ, πρώτης όψεως, new school εντύπωση που δίνει αυτό το review, οι Kingdom σου αφήνουν μια old school αίσθηση κι αυτό είναι το περίεργο στο οποίο αναφερόμουν.
Μοναδικό μελανό σημείο, αν και δεν αφορά αυστηρά το cd, είναι το πολύ μπλα μπλα της μπάντας επι σκηνής. Καλό το vegan sXe αλλα less talkie more walkie..

Ρίξτε του μια ματιά

Terror and Hatebreed Live feelings...

2009-07-07T01:36:00.003+03:00

Στο live αυτό της 2 Ιουλίου δεν θα πολυσταθώ.Αυτά τα πράγματα είναι υποκειμενικά.Για παράδειγμα εγώ πήγα για τους Terror και κατα τη γνώμη μου τα έσπασαν.Δυστυχώς τους Die Without και τους Last Hope δεν πρόλαβα να τους δώ αλλά είμαι σίγουρος ότι για μια ακόμη φορά θα ήταν φοβεροί.Οι Despised Icon δεν είναι του γούστου μου καθότι μέταλ δεν πολυακούω και οι Hatebreed ήταν ωραίοι αν και τους περίμενα πιο "ζωντανούς".

Εκεί που θα ήθελα να σταθώ ήταν μια δήλωση, εν μέσω τραγουδιών, του Scott Vogel (frontman των Terror). Είπε μέσες άκρες:

"Δεν με νοιάζει αν έχεις μακρυά μαλλιά ή αν είσαι ξυρισμένος,δεν με νοιάζει αν είσαι sXe ή πιωμένος, δεν με νοιάζει αν φοράς μπλουζάκι Madball ή Slayer, είσαι μέλος της οικογένειας μου"

Κάποιοι θριαμβολογούσαν αμέσως μετά γιατί επιτέλους δικαιώθηκαν.Αμ δε..

Γιατί ναι, δεν είναι τα μαλλιά, τα μπλουζάκια ή το αλκοόλ αλλά αυτός ο τύπος αναφερόταν σε ανθρώπους που πάνω απ'όλα δεν είναι περαστικοί και δεν εμφανίστηκαν σαν τα σαλιγκάρια σε μια συναυλία Hatebreed για να έχουν και άποψη.

Γιατί αυτοί μέχρι Hatebreed πάνε και η σκηνή για αυτούς μέχρι εκεί πάει.

Γιατί αν παίρνανε τα τροφαντά τους κωλαράκια να κατεβούν και σε κανά άλλο hardcore live θα πήγαινε πολύ μπροστά η σκηνή.

Γιατί ακόμα ρωτάνε ποιοί είναι οι Warzone.

Μέχρι να γίνουν όλα αυτά λοιπόν δεν έχουμε καμμία ανάγκη την κριτική τους και τους γράφουμε κανονικά στα παπάρια μας. Δεν τους πέφτει λόγος κι ας κάτσουν στην τρύπα τους μέχρι να ξαναγίνει το επόμενο hardcore live με καμιά hardcore μπάντα που θα την άκουσαν κάποτε στο Metal Invader.Τότε να ξαναβγούν να μας κάνουν κήρυγμα.

Ουστ!

Death Threat's Mini Strike-Back!

2009-06-29T10:23:00.003+03:00

Μια από τις πολύ αγαπημένες μου μπαντες, οι Death Threat από το Connecticut έχουν καινούριο EP!

Το όνομα αυτού: Lost At Sea
Πρόκειται για τυπικό ήχο Death Threat με όλα τα beatdowns και mid-tempos που έδιναν και στα προηγούμενα albums τους

Αποτέλείται από 4 κομμάτια στο γνωστό ύφος και με τη γνώριμη φωνή.
Τα κομμάτια είναι τα εξής:

1. Bury My Heart
2. Sudden Demise
3. The Hard Way
4. Lost At Sea

Η παραγωγή είναι και πάλι όπως πρέπει.
Θεωρώ το θέμα τυπικό και απλά μια ανακοίνωση αφού γνωρίζω ότι όσοι τους γουστάρουν θα το ζητήσουν σίγουρα.

Καλή ακρόαση!

Under Pressure

2009-06-17T10:41:00.002+03:00

Καλημέρα!
Η πίεση τελευταία είναι αφόρητη οπότε το μπλογκ δεν ανάνεώνεται συχνά.
Αν ακόμα ακούει κάποιος 5 δισκάκια που ακούω αρκετά τελευταία:

The Banner - Each Breath Haunted
Against All Odds - Just For Tonight
Onesta - We Got Game
Kickback - No Surrender
Rancid - Let The Dominoes Fall

Cheers και τα λέμε σύντομα.

Υ.Γ.Death Before Dishonor στη Θεσσαλονίκη

Aguante Puerto Rico!

2009-05-27T13:08:00.002+03:00

Η λατινική Αμερική ανεβαίνει συνεχώς.
Έτυχε πραγματικά να πέσει στα αυτιά μου το Demo album των πορτορικανώνSentenced To Fight.

Οι Sentenced To Fight ξεκίνησαν το 2008 και παίζουν μια εξαιρετική κατά τη γνώμη μου μίξη beatdown με old-school hardcore.
Ενδεικτικά θυμίζουν μπόλικα Madball,Blood For Blood και Terror.
Οι στίχοι είναι στα ισπανικά και πραγματεύονται καθημερινές καταστάσεις και τοπικά πολιτικά ζητήματα.

Θεωρώ ότι υπάρχει πολύ μέλλον σε αυτή τη μπάντα.Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι τα περισσότερα μέλη του new york hardcore πυρήνα των 90s ήταν από τη λατινική αμερική ή τουλάχιστον είχαν κάποιες ρίζες εκεί.

Το'χει η μαγία φαίνεται..

Τσεκάρετε τους εδώ και μάλιστα κατεβάστε και το demo τους από εδώ.

Aguante Puerto Rico!!

Volos City Thrashards!!

2009-05-25T14:00:00.007+03:00

Ήταν το PPH Fest II όταν πρωτάκουσα τους Faithreat από το Βόλο.Όπως αναφέρω και εκεί είχα ενθουσιαστεί.
To thrash και το crossover πάντα μου άρεσε ωστόσο είχαμε καιρό να δούμε κάτι αξιόλογο.
Περίμενα από τότε "στη γωνία" τους βολιώτες και να που πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησαν το debut album τους με τίτλο Back To The Pit.
Και ήταν όπως το περίμενα και είχα ακούσει εκείνη τη βραδυά.
Ωμο-στη μούρη-thrash,για να θυμηθούν όλοι ποιό είναι το thrash και ποιές διαφορές έχει αυτό από το metal (πέρα από τα κλισέ που πολλοί θα πουν).
Οι επιρροές τους είναι από Kreator,D.R.I.,Municipal Waste,Nuclear Assault και...Dr.Livingdead (hell yeah!!) χωρίς να λείπουν τα hardcore στοιχεία.Πως αλλιώς άλλωστε με 2 βασικά μέλη από τους βετεράνους Disharmonic και έναν που μπαίνει ως...αλλαγή και συμμετέχει στα φωνητικά σε 2 κομμάτια(ο λόγος για τον Αποστόλη απο το WAK).Στο cd έχει συμμετοχή και ο Στράτος από τους Como Esta Loco.
Νομίζω λοιπόν πως το μέλλον φαίνεται λαμπρό για τους θεσσαλούς που με αυτό το debut album δεν εχουν να φοβηθούν τίποτα.Καλή συνέχεια λοιπόν και εις ανώτερα!

Faithreat: http://www.myspace.com/faithreat
WAK Records: http://www.wakhc.blogspot.com/

Υ.Γ.Πόσο ΚΑΒΛΑ το intro riff???(Thrash For Yourself)
Υ.Γ.2 Αποστόλη thanks for giving these guys a hand!Keep it up!

Just QUIT!

2009-05-18T10:20:00.003+03:00

ΠΦΦΦΦΦΦ!

Από τη μία έχουμε το καινούριο cd των Hatebreed (για την ακρίβεια cover cd των Hatebreed) με τίτλο For The Lions...
Τα καμάρια και δημοφιλή αγόρια του hardcore αρχίζουν το cd με τη μεγάλη hardcore επιτυχία Ghost Of War των...Slayer.

Για να μην κουράσω οι διασκευές του album είναι οι εξης:

Ghosts Of War (Slayer)
Suicidal Maniac (Suicidal Tendencies)
Escape (Metallica)
Hatebreeders (Misfits)
Set It Off (Madball)
Thisrty & Miserable (Black Flag)
All I Have I Gave (Crowbar)
Your Mistake (Agnostic Front)
I'm In Pain (Obituary)
It's The Limit (Cro-Mags)
Refuse/Resist (Sepultura)
Suprtoutch/Shitfit (Bad Brains)
Evil Minds (Dirty Rotten Inbeciles - D.R.I.)
Shut Me Out (Sick of It All)
Sick Of Talk (Negative Approach)
Life is Pain (Merauder)
Hear Me (Judge)
Boxed In (Subzero)

με λίγα λόγια..ο ΤΕΛΕΙΟΣ αχταρμάς.
οι Black Flag με τους Obituary,οι Judge με τους Slayer και οι Negative Approach με τους Metallica.
Ασε ρε παιδια.Καντε το metal κατευθειαν το compilation τι το κουραζουμε το ζήτημα.Οι μασκες εχουν πέσει καιρο.Ειπαμε..κάποια πράγματα δεν ανακατεύονται είτε το θέλουμε είτε όχι.
Οι απανταχού fans του heavy metal,judas priest,savatage,manowar,hammerfall και των trisatanik necrodevil i eat bats alive and drink pappades blood for breakfast να το αγοράσουν ΠΑΡΑΥΤΑ!

..απο την άλλη έχουμε τους Hoods με καινούριο album το Pit Beast.

Εντάξει οι Hoods πάντα για κάποιο λόγο ήθελαν να τα έχουν καλά με το metalcore.Στο δίσκο αυτό βέβαια κάποιες στιγμές είναι να απορεί κανείς.
Δεν μπορούσα να μην γελάσω ακούγοντας το φωνικό brutal death metal riff στο ομώνυμο τραγούδι αλλά και φυσικά τα δείγματα blastbeats.
Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ένα καλό cd σε γενικές γραμμές με κάποια πολύ δυνατά και ωραία σημεία αλλά και κάποια -χωρίς λόγο ύπαρξης- σημεία metalcore που εντάξει,δεν το θάβουν αλλά χτυπάνε άσχημα στο αυτί.
Το cd περιέχει και μια διασκευή στο Friend Or Foe των Madball..

Cheers!

Atlas Losing Grip Live!

2009-05-12T14:00:00.006+03:00

Παρακάτω έχω το δελτίο τύπου από το WAK για τα live των Atlas Losing Grip!
Δείτε και στηρίξτε!

ANGRY, YOUNG & POOR (4) ON TOUR
Atlas Losing Grip + Not Found + 2nd Hand
14-16.05.2009

Το Angry, Young & Poor βγαίνει για πρώτη φορά σε tour!

Η 4η συνέχεια του θα επισκεφτεί την Θεσσαλονίκη, την Λάρισα και την Αθήνα, στις 14, 15 και 16 Μαΐου, αντίστοιχα.

Το Angry, Young & Poor είναι μια σειρά από shows που σκοπό έχουν να αναδείξουν και να στηρίξουν την underground hardcore / punk σκηνή της χώρας μας, φιλοξενώντας επίσης κάθε φορά 2 συγκροτήματα από την Ευρώπη.

Στα 3 προηγούμενα fests συμμετείχαν οι: Strength (Germany), To The Embers (Italy), True Believers (France), Straight Opposition (Italy), Not Found (Italy), Bullfight (Germany) καθώς και οι locals Fall Of Man, Eternal Hated, No Way Out, Human Battle, B.L.E.E.D, Day Oof, Fall In The Edge, Die Without και Τοξικά Απόβλητα.

Το 4ο μέρος της σειράς θα διεξαχθεί την Πέμπτη 14 Μάη στο Eightball Club της Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 15 Μάη στο Stage Club της Λάρισας και τέλος το Σάββατο 16 Μάη στο γνωστό σε όλους ΑΝ Club της πρωτεύουσας.

Οι μπάντες που θα συμμετάσχουν και στα 3 shows είναι οι Atlas Losing Grip από την Σουηδία, οι Not Found από την Ιταλία και οι 2nd Hand από την Θεσσαλονίκη.

Σε κάθε πόλη θα εμφανίζονται μαζί τους και αξιόλογα local groups.

Αναλυτικά:

Οι Atlas Losing Grip από την Σουηδία θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν ως μια all star punk rock μπάντα, μιας και πρόσφατα εισχώρησε στις τάξεις τους ο Rodrigo Alfaro από Satanic Surfers, ενώ ήδη διέθεταν μέλη των Enemy Alliance και Sista Sekunden (στους οποίους συμμετέχουν πρώην μέλη των Satanic Surfers, επίσης). Πρόσφατα κυκλοφόρησαν το πρώτο τους full length με τίτλο “Shut The World Out” (σε παραγωγή Mattias Person, ηχολήπτη των Satanic Surfers και Venerea, και κιθαρίστα στην ιστορική Σουηδική hardcore μπάντα Kontrovers) από labels όπως η Ολλανδική Shield Recordings και η Ιαπωνική Bells On Records, ανάμεσα σε άλλα.

Το στυλ τους χαρακτηρίζεται ως γρήγορο, μελωδικό και ultra τεχνικό punk rock / skate punk, και είναι σίγουρο πως όσοι αρέσκονται σε μπάντες όπως οι Satanic Surfers, Strung Out, Propagandhi και Ten Foot Pole, θα ενθουσιαστούν!!!

Οι Not Found από το Τορίνο της Ιταλίας έρχονται για 2η φορά στην χώρα μας, μετά το επιτυχημένο 2μερο tour με τους Straight Opposition τον Μάρτιο του 2008. Είναι μια ήδη γνωστή σε αρκετούς μπάντα, μιας και υπάρχουν εδώ και 8 χρόνια περίπου, έχοντας demos, 2 EPs και 2 full length albums, παίζοντας ασταμάτητα στην χώρα τους και στην Ευρώπη.

Τελευταία τους κυκλοφορία είναι το “We’re still here” MCD (Not My Records).

Επηρεασμένοι από μπάντες όπως No Use For A Name, Ignite και Bad Religion, παραδίδουν τέλεια παιγμένο μελωδικό punk rock / hardcore, που δεν πρόκειται να αφήσει κανένα ανικανοποίητο. Τα 3 shows που θα δώσουν στην Ελλάδα είναι μέρος της “Hope for sunshine, prepare for rain” Ευρωπαϊκής τους περιοδείας.

Οι 2nd Hand από την Θεσσαλονίκη είναι μια από τις ποιοτικότερες ska / punk rock μπάντες της χώρας μας, ενώ το πρώτο τους CD κυκλοφόρησε πέρυσι από την Cannonball Records με τίτλο “Play Another Round”. Έχουν ήδη παίξει δεκάδες shows σε όλη την Ελλάδα (καθώς και κάποιες εμφανίσεις στην Βουλγαρία). Ανάμεσα στις επιρροές τους βρίσκουμε τους Mad Caddies, RX Bandits, Sublime και τους Social Distortion. Σίγουρα ίσως η πιο ανερχόμενη μπάντα της ska / punk σκηνής, keep an eye on them!!!

Μαζί τους θα εμφανιστούν στο show της Θεσσαλονίκης οι Funky Monkey (pop punk rock, www.myspace.com/funkymonkeytheband08) και στο show της Λάρισας οι With No Severity (punk ‘n’ roll not unlike Rancid, www.myspace.com/withnoseverity) από Καλαμπάκα.

Στην Αθήνα, την σκυτάλη θα πάρουν οι No Balance (emo / post punk legends, www.myspace.com/nobalancegreece) και οι Wish Upon A Star (melodic punk rock a la Lagwagon, www.myspace.com/wuas).

Υ/Γ: Οι Ποιότητα που ήταν προγραμματισμένο να παίξουν στα shows της Θεσσαλονίκης και της Λάρισας, ακύρωσαν τις εμφανίσεις τους για δικούς τους λόγους.

Eightball Club, Πίνδου 1, Λαδάδικα, Θεσσαλονίκη

Είσοδος: 10 euros

Doors Open: 21.00

1st band: 21.30

www.myspace.com/8ballclub

Stage Club, Ήρας & Φιλίππου 8, Θεσσαλονίκη

Είσοδος: 10 euros

Doors Open: 21.00

1st band: 21.30

www.myspace.com/stageperformances

AN Club, Σολωμού 13-15, Εξάρχεια, Αθήνα

Είσοδος: 15 euros

Doors Open: 21.00

1st band: 21.30

www.anclub.gr

Χορηγοί Επικοινωνίας:

The Spot.gr

Metaleagle.com

Athens Noise Radio

Rockanidia Radio show

Flipside Skateboarding Magazine

http://www.myspace.com/atlaslosinggrip
http://www.myspace.com/notfoundhc
http://www.myspace.com/the2ndhand

Born To Hate Interview Part II

2009-05-06T11:08:00.003+03:00

Από τις φωτογραφίες σας έχω δεί μερικά μπλουζάκια πολύ ενδιαφέροντα όπως των Madball,Agnostic Front,και η μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη των Chain Of Strength..Τι μπάντες σας αρέσει να ακούτε όταν χαλαρώνετε;Ακούσατε κάποιο cd τελευταία που σας άρεσε;

Φαντάζομαι μας ρωτάς τι μπάντες μας αρέσουν εκτός του hardcore παρόλο που για να χαλαρώσουμε ακούμε επίσης hardcore.Την άλλη μέρα χορεύαμε Shakira, στο αυτοκίνητο ακούγαμε 80s, Actitud Maria Marta και Slumlords και επίσης μας αρέσουν οι los Chichos.Ένα ζευγάρι απο καινούρια hardcore cd:Trapped under ice και Boxcutter.

Πείτε μου μερικά πράγματα για τους στίχους.Για ποιά θέματα μιλάνε τα τραγούδια σας;

Οι στίχοι μας προσπαθούν να συνδυάσουν εμπειρίες δικές μας με θέματα που αφορούν τον καθένα και θέματα κοινωνικά.Επειδή θέλουμε να είναι μία αντανάκλαση δική μας πάντα υπάρχει κάτι δικό μας στους στίχους.Για παράδειγμα οι στίχοι του “Romper la baraja” που μιλάει για τους νόμους των μεταναστών ή για το καινούριο θέμα που μιλά για την αστυνομία.Επίσης υπάρχουν τραγούδια που αντιμετωπιζουν θέματα συναισθημάτων (“A sangre y fuego”), βιβλία και ταινίες (“Crimen mental” και “El Odio”) και πολύ προσωπικές εμπειρίες (“Decepción” και “Mal camino”). Δεν θα ξέρετε πολλους από αυτούς τους τίτλους γιατί δεν είναι ηχογραφημένα τα κομμάτια αλλά σας προετοιμάζουμε για αυτό που έρχεται.

Με ενθουσιάζει αυτός ο old school ήχος που έχετε στο cd χωρίς μια τέλεια παραγωγή αλλά με ένα street αίσθημα.

Αρχικά,σ'ευχαριστουμε που εκτιμάς θετικά ένα μειονέκτημα (γέλια!).Στην πραγματικότητα,το street αίσθημα στο οποίο αναφέρεσαι δεν ειναι περισσότερο από το γεγονός ότι είμαστε μια μπάντα με λίγες πρόβες,με δουλειές απαιτητικές και υποχρεώσεις που μας πνίγουν λίγο στο οικονομικό επίπεδο και στο επίπεδο του χρόνου.Οι υποχρεώσεις μας δεν μας επέτρεψαν να μαζέψουμε πολλά χρήματα για την ηχογράφηση κι ετσι έγινε το καλύτερο δυνατο.Έχοντας στο μυαλό ότι η ιδέα για αυτή την πρώτη ηχογράφηση ήταν να κάνουμε μια "μακέτα", το αποτέλεσμα ήταν το καλύτερο δυνατό έτσι φτιάξαμε μια έκδοση mini-cd.Στην επόμενη ηχογράφηση θα προσπαθήσουμε να μαζέψουμε περισσότερα χρήματα (και γι΄'αυτο πρέπει να μας αγοράσετε πολλά μπλουζάκια) να το κάνουμε καλύτερο και ο ήχος να είναι πιο δουλεμένος αλλά δεν νομίζω ότι θα φτάσουμε να ακουστούμε μια μπάντα με σούπερ παραγωγή για να συνεχίσει άλλωστει να είναι,με συγκεκριμένο τρόπο,old school.

Έχετε κάποια σχέδια για το μέλλον;Άλλο cd?

Θέλουμε άλλον ένα δίσκο,και σύντομα,αλλά ακόμα δεν μπορούμε να δώσουμε λεπτομέριες γιατί θα μας έφερνε ατυχία.

Προσθέστε ότι θέλετε!

Ευχαριστούμε πολυ!

____________________________________________________________________________________

Αυτές ήταν οι Born To Hate.Μπορείτε να τις βρείτε και εδώ

Enjoy!!!

Born To Hate Interview Part I

2009-05-03T14:35:00.005+03:00

Μετά απο καιρό πίεσης βρήκα λίγο χρόνο να ανεβάσω το πρώτο μέρος απο τη συνέντευξη που μου παραχώρησαν τα κοριτσια από την ισπανία, στις οποίες είχα αναφερθεί και εδώ.

Για να δούμε:

Πείτε μου ορισμένα πράγματα για τη μπάντα.Ποιές είστε;Πότε άρχισαν να παίζουν οι "Born To Hate" και τί έχετε κάνει μέχρι τώρα;

Οι Born To Hate είμαστε η Laura (φωνητικά) η Elena κιθάρα η Bere μπάσο και η Nuria (τύμπανα).Η σύνθεση ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2006.Συνοπτικά,μέχρι τώρα έχουμε κάνει ένα mini cd με 5 κομμάτια και έχουμε μερικά τραγούδια παραπάνω που μας επιτρέπουν να έχουμε ένα σετλίστ αρκετά μεγάλο για να κάνουμε συναυλίες χωρις να παραπονιέται ο κόσμος και να σκεφτόμαστε να ξαναγράψουμε.Έχουμε παίξει αρκετά συχνά και για διάφορα κοινά και που και που κάνουμε και κάποια tour.Έχουμε παίξει στη Γαλλία και τώρα θέλουμε να παίξουμε πιο πολύ στο εξωτερικό.

Μιάς και είστε η πρώτη ισπανική μπάντα με την οποία έχουμε τέτοια επαφή θα ήθελα να ξέρω πως είναι τα πράγματα στη hardcore σκηνή της χώρας σας.Υπάρχουν πολλές μπάντες;Και ποιές;Υπάρχει ένα είδος crew που βοηθάει σε όλα;

Η σκηνή της Ισπανίας έχει μεγάλη ποικιλία.Εμείς ανήκουμε στη σκηνή της Βαρκελώνης που είναι αυτή που ζούμε και που θεωρουμε δικαιωματικά ότι πρωτοστατούμε.Επειδή είναι αρκετά προφανές ότι το πράγμα είναι πολύ χωρισμένο κάθε στυλ έχει το κοινό του και σπάνια "ανακατευόμαστε".Έτσι μπορεί να υπάρχουν συναυλίες που συνηθίζει να πηγαίνει πολύς κόσμος (old school κλπ) και άλλοτε λιγότερος, αλλά όπως η κατάσταση δεν είναι τόσο "συνεννωτική" αλλά το αντίθετο γενικά όλα είναι αρκετά φτωχά.Ούτε θα μπορούσε να είναι αλλιώς όμως γιατί ο κόσμος στη Βαρκελώνη(και γενικότερα μάλλον) δεν ξέρει να έχει καλή πρόθεση και του αρέσει πολύ να κριτικάρει,να κανει τον έξυπνο και θα ήταν δύσκολο να φτιάξεις ένα "χώρο" με άτομα που δεν υποστηρίζεις.

Στις συναυλίες που συνηθίζουμε να πάμε έχει γίνει αρκετή ανανέωση και ευτυχώς,όποιοι είχαν πάρει τα "σκήπτρα" ,παρόλο που μερικές φορές δεν παίζουν σε συναυλίες μαζί μας,είναι ικανοί και δεν εξαφανίζονται απο τη σκηνή σε 4 μερες.Στο επίπεδο της διοργάνωσης συναυλιών τα πράγματα είναι καθε φορά και πιο δύσκολο γιατί έχουν κλείσει πολλά στέκια που ήταν τέλεια για τέτοιες συναυλίες και επίσης γιατί ο κόσμος δεν πηγαίνει τόσο πολύ στις συναυλίες.Η Βαρκελώνη είναι μια πόλη των χόμπυς και της μόδας και συνεπώς δεν υπάρχει αρκετή κριτκή από τα μέσα για να κρατηθεί η σκηνή,πάντα υπάρχουν σκαμπανεβάσματα,συναυλίες καλές αλλά και αποτυχημένες.Οι συναυλίες μεγάλων γκρουπς συνήθως είναι γεμάτες αλλα δεν συμβαίνει το ίδιο με μπάντες πολύ καλές αλλά όχι τόσο γνωστές. Δεν υπάρχει crew αλλά υπάρχει κόσμος που εμπλέκεται αλλα μετά ερημώνει.(Deathwish team για παράδειγμα).Σε επίπεδο συγκροτημάτων προτείνουμε τους Proud'z από τη Μαδρίτη τους A Cuchillo! από τη Βαρκελώνη,Spitting Rage και Payback από τη Gijon,Social Combat από τη Valencia και τους Oppungo απο την Castello.

Στη χώρα μου υπάρχουν γυναίκες που έρχονται στις συναυλίες αλλα ποτέ ούτε έχουν σκεφτεί να φτιάξουν μια μπάντα.Κρίνοντας από εσάς είναι κακό γιατί χάνουμε την ευκαιρία να ακούσουμε πολύ δυνατές μπάντες.Τι είναι αυτό που σας έπεισε να κάνετε τη μπάντα και γιατί πιστεύετε ότι οι γυναίκες δεν το κάνουν συχνα;

Το να φτιάξεις μια μπάντα είναι σχετικά εύκολο.Πρέπει να έχεις όρεξη και να βρείς κόσμο που να μοιράζεται αυτή τη θέληση.Το δύσκολο είναι να προχωρήσεις μπροστά,γιατί πρέπει να αφιερώσεις χρόνο,δύναμη και λεφτά.Εμάς μας ενθουσιάζει να είμαστε στις Born To Hate και είναι κάτι που το κάνουμε σχεδόν απο ανάγκη.Το γεγονός ότι είμαστε φίλες και υπάρχει αγάπη μεταξύ μας ενισχύει το ότι μας αρέσει που έχουμε τη μπάντα.Και φυσικά είναι ανεκτίμητη η βοήθεια του κόσμου που ενδιαφέρεται για εμας,ερχεται στις συναυλίες και του αρέσει η μουσική μας.

Η συνεχεια στο Β μέρος...

NOFX Coaster Out!

2009-04-26T14:25:00.002+03:00

Μπορει το όνομα τους να παραπέμπει σε άλλες..δεκαετίες,όμως οι NOFX είναι εδώ με το Coaster το οποίο είναι ευχάριστη έκπληξη για μένα.
Το σημερινό post θα είναι μικρό και ο λόγος είναι ότι ο φίλος μου Αποστόλης τα είπε όλα για το album αυτό εδώ (αριθμός 20090423). Διαβάστε το!

Cheers!!!

This Is A Standoff Live In Athens!

2009-04-22T10:14:00.001+03:00

Καλημέρα!
Έχω εδώ το δελτίο τύπου για το live των This Is A Standoff στην Αθήνα!
Δείτε παρακάτω:

Ένα ιδιαίτερο punk rock show θα λάβει χώρα στο ΑΝ Club την Δευτέρα 27 Απρίλη…

Οι This Is A Standoff από τον Καναδά επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ελλάδα για ένα και μοναδικό show.

Για όσους δεν έχουν προηγούμενη επαφή με το συγκρότημα, οι This Is A Standoff είναι - στην ουσία – η μετεξέλιξη ενός από τα ιστορικότερα punk rock groups του Καναδά, των Belvedere.

Δημιουργήθηκαν από 2 μέλη τους (τον Steve και τον Graham) αμέσως μετά την διάλυση των Belvedere το 2005, ενώ το 2006 το line up τους «έδεσε» με την προσθήκη του John (Forty Cent Fix) και του Corey (Deville, Inventing The Wheel).

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το 2^ο full length τους με τίτλο “Be Disappointed”, το οποίο ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στην Ιταλία.

Αυτό τον καιρό περιοδεύουν σε όλη την Ευρώπη, συμμετέχοντας σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως το Groezrock, ενώ αμέσως μετά την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία θα συμμετάσχουν σε ένα tour με τους Death By Stereo και τους Strung Out, στην Αμερική!

www.myspace.com/thisisastandoff

Μαζί με τους This Is A Standoff θα μοιραστούν την σκηνή 3 από τις καλύτερες punk rock μπάντες της χώρας μας:

Οι XLOS από την Αθήνα είναι ήδη γνωστοί στην σκηνή για τα χαοτικά τους shows! Κάθε φορά που εμφανίζονται ζωντανά (δυστυχώς σπάνια) γίνεται και ένα μεγάλο party. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν το “3 songs to salvation” στο γνώριμο μελωδικό punk rock / hardcore / ska ύφος τους.

www.myspace.com/xlosextralargeonsound

Οι Day Oof είναι άλλη μια αξιόλογη punk rock μπάντα της Αθήνας. Το νέο τους CD κυκλοφόρησε από την Cannonball Records και έχει τίτλο “Something To Clean Up Your Butt With”…! Αν σας αρέσει το τεχνικό punk rock, επηρεασμένο από Strung Out και A Wilhelm Scream, μην τους χάσετε!

www.myspace.com/dayoffathens

Οι Funky Monkey έρχονται από την Θεσσαλονίκη και παίζουν μελωδικό Καλιφορνέζικο pop punk rock, επηρεασμένο από Blink 182, No Use For A Name, Good Charlotte και AFI. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει ένα EP με τίτλο “Intertheory” ενώ σύντομα θα είναι έτοιμο και το πρώτο τους full length! Highlight της μέχρι τώρα πορεία τους η εμφάνισή τους στην εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα»…

www.myspace.com/funkymonkeytheband08

Info:

AN Club, Σολωμού 13-15, Εξάρχεια, Αθήνα

Είσοδος: 15 euros

Doors Open: 21.00

1^st band: 21.30

Για περισσότερες πληροφορίες / επικοινωνία:

M/ ww.myspace.com/keepitrealhc

www.myspace.com/aristeos

www.myspace.com/xjimvx

www.wakhc.blogspot.com

Boxcutter New Album OUT and reviewed for your ears only!

2009-04-17T20:37:00.002+03:00

Οι Boxcutter από την Pennsylvania των Η.Π.Α. έχουν έτοιμο το 3ο cd τους με τίτλο The Ill Testament.Στα πλαίσια των συζητήσεων με την εταιρεία τους Goodlife Recordings μου δόθηκε η φοβερή ευκαιρία να είμαι ο πρώτος που το παραλαμβάνει παγκοσμίως.(τουλάχιστον έτσι μου είπαν χεχεχε!)
Μετά από την επιστροφή μου από το εξωτερικό (εξού και η καθυστέρηση) ήταν από τα πρώτα πράγματα που ασχολήθηκα.
Και ιδου..
Οι Boxcutter εξακολουθούν στα μοτίβα των επιρροών από Wisdom In Chains και Skarhead (μαζί με τα Danny Diablo hip-hop περάσματα) και με τα κλασσικά Hatebreed-like φωνητικά.
Το cd περιέχει 10 κομμάτια κάποια από τα οποία είναι hip hop (μάλιστα στο ένα συμμετέχει και ο γιός του frontman) και πιστεύω ότι είναι ότι καλύτερο έχουν να παρουσιάσουν οι Boxcutter εώς τώρα (χωρίς να θέλω να μειώσω τις προηγούμενες κυκλοφορίες).
Όσοι ψήνονται για αργό,επιθετικό beatdown hardcore...Ρίχτε ένα αυτί!

Υ.Γ.Ευχαριστώ την Goodlife Recordings για αυτή την ευκαιρία.Respect για τη στήριξη!

Union....made!

2009-04-08T09:40:00.003+03:00

Οι Καναδοί Union Made μου ήταν καιρό γνωστοί και μάλιστα πάντα είχα την αίσθηση ότι είναι μια από τις πολυ αδικημένες hardcore μπάντες.Βέβαια φαντάζομαι ότι ένα ρόλο σ'αυτό παίζει και το μόλις ένα album που έχουν.Το Hard Grace χωρίς πολλά λόγια είναι απλά HARDCORE.
Εκπληκτική παραγωγή (εχω μείνει άφωνος με το το ταμπούρο!) με φωνητικά μεταξύ οργής και πίκρας,γάντι δηλαδή για τις καταστάσεις που περιγράφουν οι στίχοι.Στίχοι και με πολιτικό νόημα πολλές φορές.
Συνιστώ να τους ακούσετε στο myspace τους και να πάρετε μια γεύση.
Το Hard Grace μπορείτε να το βρείτε στην Insurgence Records.

Cheers!

P.S.Οι Slapshot για μία ακόμα φορά ακυρώθηκαν..βαρετοι καταντανε..

Europe!Still Lives!

2009-04-02T22:33:00.002+03:00

Οι Onesta κύριοι.
Μάλιστα.Κατάφεραν να με ξυπνήσουν σε μια ώρα θλιβερού εργασιακού ληθάργου και κάθε άλλο παρα αχάριστος θέλω να φανώ.
Οι Παριζιάνοι Onesta είναι μια μίξη Madball,No Turning Back και Kickback(πως οχι;) και όχι..δεν είναι το κλασσικό old school hardcore.Παρ'όλ'αυτά,το We Got Game, δεύτερο τους album βγάζει μια απίστευτη επιθετικότητα με καλή παραγωγή και έντονο street feeling..
Με μιά απλή αναζήτηση στο internet βρήκα το myspace τους και σίγουρα αξίζουν τον κόπο.Τα CD τους είναι διαθέσιμα από την Goodlife Records.

Ορμάτε!

Strung Out presents...

2009-03-30T11:00:00.002+03:00

Prototypes and Painkillers!

Το νέο album των Καλιφορνέζων Strung Out είναι γεγονός και βγαίνει στα καταστήματα στις 31/3 από την Fat Wreck!
Πρόκειται για μία συλλογή από demos,b-sides και μερικά ακυκλοφόρητα τραγούδια. Σαν κάθε μπάντα μεγάλης μουσικής πορείας που σέβεται τον εαυτό της δεν γινόταν να μας απογοητεύσει.
25 τραγούδια σε αυτή την κυκλοφορία που σίγουρα θα μπορούσαν άνετα να υπάρχουν σε κύριες κυκλοφορίες της μπάντας με εμφανώς διαφορετικό στυλ αλλά και παραγωγή (αναμεταξύ τους) και όπως λένε οι ίδιοι είναι ένα album που δείχνει πόσο έχουν προοδεύσει με το πέρασμα του χρόνου,συμπληρώνοντας ότι το album αυτό είναι για να ευχαριστήσουν τον κόσμο που τους στήριξε τόσα χρόνια,και είμαι σίγουρος οτι αυτός θα το εκτιμήσει.
Το album περιλαμβάνει και 2 διασκευές,μια στο "I’m Not A Loser" των Descendents και μία στο Bark At The Moon του Ozzy Osbourne(!!!!!!) και κλασσικά hits τους όπως τα "Novocain" και "Don’t Look Back".

Για τους φίλους του μελωδικού punk/hardcore αλλά και για όσους θέλουν να γνωρίσουν τους κλασσικούς καλιφορνέζους το cd ενδείκνυται!!

Grave Maker Tour CANCELLED!

2009-03-25T22:22:00.001+02:00

Με λύπη έμαθα πριν λίγο από τον Αποστόλη ότι το Tour των Gravemaker ακυρώθηκε.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Eimaste sti dysaresti thesi na anakoinwsoume oti i elliniki periodeia twn
Grave Maker den tha pragmatopoiithei gia texnikous logous (distixws den asteieuomaste...).

Par'ola auta 2 apo ta 3 shows tha diexaxthoun kanonika me tis local mpantes.

Theloume na zitisoume ena megalo signwmi apo ola ta paidia, kathws kai apo tis mpantes poy tha
epaizan sto Athinaiko show,
alla EILIKRINA i World's Appreciated Kitsch den ferei kamia euthini
gia auto to gegonos.

Elpizoume na parasteite sta shows kai na stirixete tin underground local skini.

Filika,
WAK, 25/3/2009

Ta shows:
Savvato, 28 Martiou 2009
Panepistimio Komotinis, Aithousa Pareuxeiniwn, 20.
30
I Want You Dead (Patras), Streetwise (Larissa), Moshpill (Alex/poli),
Monastery Desecration (Komotini), Schizogony (Athens)
Eisodos: 2 euros me mpira/anapsiktiko
Deutera, 30 Martiou 2009
Methexis Bar, Volos, 21.
00
I Want You Dead (Patras), One Step To Die (Volos), Against The Society (Volos) + t.b.a.

Where Is Everybody?

2009-03-24T12:52:00.002+02:00

Μα τί νέκρα είναι αυτή;;Ξηρασία μάγκες..όλοι έχουν κηρύξει πτώχευση.
Σε κάθε περίπτωση ώρα να ακούσουμε καλύτερα ότι μας άρεσε και δεν προλάβαμε.
Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν:

Check Raised-Heads Up
Against All Odds-Just For Tonight
Go For Broke-Traditions
My Defense-I'mbreakable

και για το τέλος...

Velocity-Ελευθερία

See you soon!Take care!
Cheers..

Mid-day enthusiasm..

2009-03-16T16:07:00.003+02:00

Μπορεί να είναι ενθουσιασμός.ΟΚ.Δεκτό.Σίγουρα όμως οι Check Raised ήταν τουλάχιστον ευχάριστη παρέα για ένα μεσημέρι Δευτέρας.Όσοι ψάχνουν κάτι μεταξύ Rise Against,H2O,No Use For A Name καλά θα κάνουν λοιπόν να κατεβάσουν το Heads Up των Καλιφορνέζων που είναι ακριβώς το meeting point των παραπάνω γκρουπς.Πολύ καλή παραγωγή,mid-tempo αλλά και γρήγορα κομμάτια (τυπικό calfornia-punk style δηλαδή) απλό και ουσιαστικό και ως επι το πλείστον εύθυμο.
Αν δεν κάνω λάθος πρόκειται για το πρώτο τους album και αυτό τους δίνει μεγάλο credit.6 τραγούδια σ'αυτή την κυκλοφορία που συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Προς το παρόν ακούστε τους στο βίντεο section του blog (προς το παρόν) αλλά και στο Myspace τους.

http://www.myspace.com/checkraisedmusic

No Use For A Name pre-show interview..

2009-03-14T16:37:00.006+02:00

Αν και εχει περασει κάποιος καιρός κατάφερα επιτέλους να βρω χρόνο και να ετοιμάσω τη συνέντευξη που πήραμε από κοινού με τον Τόλη (Wakhc) λίγες ώρες πριν τη συναυλία τους στην Αθήνα.Συναντήσαμε λοιπόν στα backstage του ΑΝ τον Tony κι είχαμε μαζί του την παρακάτω συζήτηση.

Θα θελα να πούμε για εσένα, τη μπάντα, τον καινούργιο δίσκο αλλά και την Καλιφορνέζικη punk rock σκηνή γενικότερα.

Ας ξεκινήσουμε από το τέλος.

Ισχύει ότι η punk rock σκηνή της Καλιφόρνιας περνάει κρίση τελευταία; Νομίζω πάει καιρός από τότε που βγήκε κάποιος καλός δίσκος. Ας πούμε αυτός (ο καινούργιος δίσκος των NUFAN), και οι πρόσφατες δουλειές των Lagwagon και των Pennywise είναι από τους λίγους καλούς δίσκους που βγήκαν εδώ και καιρό. Δείχνει αυτό μια κρίση για τη σκηνή;

Όχι, νομίζω πως είναι περισσότερο σύμπτωση. Πιστεύω όμως ότι μιας και το Καλιφορνέζικο punk rock είναι μια μίξη διαφορετικών κουλτούρων και συγκροτημάτων δεν μπορείς να το αποκαλείς σκηνή πια. Άλλωστε οι περισσότερες punk rock μπάντες πλέον έχουν υπογράψει σε πολυεθνικές και χάνουν την εμπειρία των μικρών club, των βαν κλπ.

Αυτό όμως δεν υποτίθεται ότι είναι το νόημα της σκηνής;

Ναι, αλλά την χάνουν αυτή την εμπειρία. Γιατί [πλέον] όταν είσαι έφηβος και έχεις μια punk μπάντα δεν έχεις στόχο τη Fat Wreck ή την Epitaph αλλά τη Sony και παραπάνω. Οπότε η πρώτη σου περιοδεία είναι σε ένα τεράστιο λεωφορείο. Έχει αλλάξει πολύ από το πώς ήταν όταν ήμασταν εμείς παιδιά.

Καταλαβαίνω τι λες. Ένα από τα πράγματα που μας άρεσε (εμένα και του Τόλη) είναι πόσο απλή ήταν η επικοινωνία με τη Fat Wreck. Το μόνο που ζητούσαμε ήταν μερικούς promo δίσκους και εκείνοι μας ρώτησαν «Γιατί δεν κάνετε και μια συνέντευξη;». Έτσι συνέβη, σχεδόν κατά τύχη.

Ναι, έτσι λειτουργούν. Μιας και είναι ανεξάρτητη εταιρία θέλουν την κάλυψη από τον τύπο, όμως δεν έχουν τόση οικονομική άνεση. Γι’ αυτό σας το πρότειναν με αυτόν τον τρόπο.

Ας μιλήσουμε για μουσική τώρα. Προσωπικά επειδή είμαι περισσότερο φαν του hardcore προτιμώ τους παλιούς No Use For A Name δίσκους, ας πούμε τους τρεις πρώτους. Δεν εννοώ ότι οι άλλοι δεν είναι καλοί φυσικά. Είναι όμως πιο μελωδικοί και το τέμπο είναι πιο αργό. Τι προκάλεσε την αλλαγή από το απλό punk rock προς αυτή την κατεύθυνση;

Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με μουσικές προτιμήσεις και δεν υπάρχει εξήγηση στην πραγματικότητα. Πάντως εγώ γράφω τα κομμάτια, οπότε αισθάνομαι ο κυρίως υπεύθυνος για την αλλαγή του ήχου.

Δεν είναι άσχημος!!

Όχι, όχι [γελώντας], δεν παίρνω το φταίξιμο για την καταστροφή! Είμαι απλά υπεύθυνος για την… εξέλιξη της μπάντας. Πάντως δεν είναι ότι είπα «τώρα θα αλλάξουμε τα πάντα και θα παίζουμε έτσι ή αλλιώς». Απλά κατά τη δεκαετία του ’90 επηρεάστηκα από πιο μελωδικά πράγματα. Όσο μεγαλώνεις, η οργή γίνεται μικρότερο μέρος της ζωής σου και αρχίζεις να παλεύεις, οπότε υπάρχει περισσότερος πόνος στη μελωδία. Και όπως είπες, αν ακούσεις τους πρώτους δίσκους θα προσέξεις ότι είναι εντελώς εφηβικοί και ανώριμοι, και πως τα πράγματα βελτιώνονται όσο μεγαλώνεις γιατί μαθαίνεις περισσότερα.

Γίνεσαι πιο συναισθηματικός. Έχει σχέση με την οικογενειακή σου κατάσταση; Παραδείγματος χάριν το να μεγαλώνεις παιδί.

Ναι, όταν κάνεις παιδιά η ζωή σου αλλάζει εντελώς. Όχι μόνο για τα προφανή – ότι αλλάζεις πάνες κλπ. Αλλάζει την οπτική σου για τη ζωή γενικότερα, γιατί συνειδητοποιείς ότι οι άνθρωποι έρχονται σε αυτόν τον κόσμο, γεννιούνται, μεγαλώνουν και ο τρόπος που διαμορφώνονται ορίζει τι θα γίνουν. Ας πούμε γίνονται μέρος μιας κοινωνίας και η κοινωνία αυτή μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο.

Θα ήταν ανόητο να σε ρωτήσω ποιος είναι ο αγαπημένος σου δίσκος των NUFAN;

Ο καινούργιος, επειδή είναι πολύ καινούργιος.

Δεν θα τη γλυτώσεις τόσο εύκολα [γελώντας]

OK, ο αγαπημένος μου είναι το ‘More Betterness’.

Ωραία, ας πούμε για τον καινούργιο δίσκο. Μου αρέσει πολύ η παραγωγή του. Μπορείς να δώσεις κάποια συμβουλή για παραγωγές;

Παραγωγός μας ήταν ο Bill Stevenson και τα κρατάει όλα αυτά μυστικά, οπότε δεν έχω ιδέα τι κάνει. Έστησε κάπως τους ενισχυτές και μου είπε «Σου θυμίζει κάτι αυτός ο ήχος της κιθάρας; Έτσι είναι στον δίσκο των Rise Against.», και του απάντησα «Είναι ακριβώς ο ήχος που ήθελα!». Και υπήρχαν γύρω στους 6 διαφορετικούς ενισχυτές.

Σου αρέσουν οι Rise Against;

Ναι. Είναι φίλοι μου και καλή μπάντα και τα πάνε πολύ καλά τώρα. Είναι διάσημοι σε όλο τον κόσμο.

Τότε γιατί δεν τους παίρνετε να ξαναέρθετε για live εδώ;

Εκείνοι πρέπει να πάρουν εμάς [γελώντας].

Προσωπικά μου άρεσε ο καινούργιος δίσκος πολύ γιατί είναι εντελώς NUFAN, με την έννοια ότι συνδυάζει το κλασσικό Καλιφορνέζικο punk rock με την πιο συναισθηματική κατεύθυνση που ακολουθήσατε στη συνέχεια. Ποιες είναι οι σκέψεις σου για τον καινούργιο δίσκο;

Ναι το έχω σκεφτεί αυτό που λές. Ας πούμε μου αρέσει πολύ το πρώτο κομμάτι “The Biggest Lie”. Το riff θυμίζει κάπως αυτό του “Justified Black Eye”. Το ξέρω αυτό, αλλά άρχισα να γράφω το κομμάτι πάνω στο riff και μου φάνηκε ότι είχε ωραία μελωδία. Και ενώ στην αρχή το έγραφα απλώς για να το γράψω, τελικά νομίζω ότι είναι καλό τραγούδι.

ΕΠΡΕΠΕ να είναι το πρώτο τραγούδι του δίσκου!

Ναι! Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ.

Προς τη μέση του δίσκου είναι σαν ένα διάλειμμα με ήρεμα κομμάτια (‘Sleeping Betweet Tracks’, ‘Domino, ‘The Trumpet Player’), και ένα από αυτά είναι και ακουστικό. Αυτό έγινε επίτηδες;

Αυτός ο δίσκος με δυσκόλεψε στο να βρω τη σειρά των κομματιών περισσότερο από κάθε άλλον. Αρχικά είχαμε όλα τα ήρεμα κομμάτια στο τέλος του δίσκου αλλά σκέφτηκα ότι έπεφτε πολύ. Οπότε βάλαμε το ‘Sleeping Between Tracks’ πέμπτο για να τα μοιράσουμε κάπως. Μας δυσκόλεψε.

Ας μιλήσουμε για τους στίχους του δίσκου. Ποιά είναι η θεματολογία; Εσύ τα έγραψες όλα; Ανθρώπινες σχέσεις με μια δόση σαρκασμού ενίοτε ή κάτι παραπάνω;

Σε αυτόν τον δίσκο έγραψα καθημερινές σκέψεις που στον ακροατή μπορεί συχνά να μην σημαίνουν τίποτα, ενώ το κομμάτι να σημαίνει πολλά για μένα. Πολλές φορές πάντως ακούω τους στίχους μου μετά από καιρό και αναρωτιέμαι «Τι σκεφτόμουν;».

Θα ήθελα να μάθω τη γνώμη σου για την εκλογή του Barack Obama.

Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό για μας, καθώς ο George Bush είναι ηλίθιος και έμεινε 8 χρόνια. Οπότε συγκριτικά οποιοσδήποτε και να τον αντικαθιστούσε θα ήταν καλύτερος. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ενώ η Αμερική έχει έντονη ρατσιστική και σεξιστική ιστορία, εκλέξαμε έναν αφροαμερικανό και ήμασταν έτοιμοι να εκλέξουμε μια γυναίκα (τη Hilary Clinton). Αν είχε κερδίσει εκείνη, πιθανότατα θα ήταν πρόεδρος. Για την ώρα πάντως ο Obama είναι όλο λόγια και λέει ότι θα διορθώσει τα πάντα, κάνει δηλαδή αυτό που πρέπει προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές. Νομίζω όμως ότι αν υπάρχει κάποιος [που μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση] είναι αυτός. Ο John McCain μοιάζει πολύ με τον George Bush. Οπότε τελικά είμαι ικανοποιημένος που ο Obama είναι πρόεδρος.

Τέλειωσε την κουβέντα όπως θες.

Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι στην Ελλάδα για πρώτη φορά. Ο πρώτος μας μπασίστας ήταν Έλληνας και τον έλεγαν Σταύρο, κρίμα που δεν μπορούσε να είναι εδώ γιατί θα του άρεσε πολύ. Ευχαριστώ!

-------------------------------------------------------------------------------------
Θέλω να ευχαριστήσω πολύ τον Νίκο (Mezzanine Blogspot) που βρηκε τον χρόνο που δεν είχα εγώ να κάνει τη μετάφραση.
Ακόμα τη Wiebke από τη FatWreck Chords που κανόνισε την συνέντευξη αυτή.
(Thanks a lot lady :-) )

Επίσης η μετάφραση θα ανέβει σύντομα και στα αγγλικά απο τον Τόλη εδω!

Cheers!

Live Updates!

2009-03-11T10:23:00.002+02:00

Καλημέρα!

Χαμός γίνεται απο lives τελευταία για όλα τα γούστα.
Συγκεκριμένα,σχετικά σύντομα έχουμε το Angry Young and Poor vol.IV (Grave Maker (Canada),Good Reason (Slovakia),I Want You Dead ,Earth Of Distrust) τους γερμανούς Out Of Step σε Ιωάννινα και Λάρισα 10 και 11 Απρίλη αντίστοιχα και τους Walls Of Jericho στις 13 Απριλίου (αν δεν κάνω λάθος η δεύτερη φορά που έρχονται η πρώτη πρέπει να ήταν με τους Blood For Blood) αλλά και 13 μέρες μετά (στις 26 δηλαδή) σε metal μοτίβα οι Full Blown Chaos.
Το καλοκαίρι δε 2 lives κόλαση.Οι μεγάλοι Slapshot και οι Teror στιην 20 Ιουνίου και 2 Ιουλίου αντίστοιχα.Αυτά για να αρχίσουν οι ετοιμασίες!

Περισσότερες πληροφορίες παρακάτω:

http://www.myspace.com/keepitrealhc
http://www.myspace.com/hardtimesathenscity

Always Against The Odds..One with the Underdog

2009-03-04T10:09:00.006+02:00

Ήξερα καλά οτί πρόσφατα έγινε μια νέα μπάντα στην Αθήνα με όνομα Against All Odds.Ήξερα καλά και τους ίδιους οπότε ήξερα τι να περιμένω τουλάχιστον όσο αφορά το στυλ που θα έπαιζαν.
Το cd τους που καιρό περίμενα φαίνεται να είναι έτοιμο και να είναι όλο ανεβασμένο στο myspace τους.
Γενικά θεωρώ πως δεν υπάρχουν πολλές αξιόλογες μπάντες στην Ελλάδα και ειδικά εν ενεργεία.Eden Demise και Die Without στα brutal beatdowns και Censored Sound στο youth crew style.Και οι 3 ένας κι ένας.
Τι γίνεται όμως με το απλό old school hardcore?Ε κάτι γίνεται..
Το Just For Tonight λοιπόν των Against All Odds είναι κάτι παραπάνω από 16 λεπτά καταιγιστικού old school "παρείστικου" hardcore και τολμώ να πω σε κάθε μορφή του.Για να εξηγηθώ..
Το cd ξεκινάει με το Hardcore Kids που είναι ενα τραγούδι σχετικά mid-tempo,μια μίξη του oi!/hardcore των ελλήνων Velocity με τα beatdown ρεφραίν των Madball που κόβει "απότομα" το intro και απλά σε καλωσορίζει με τον πιο επιθετικό τρόπο.
Μέχρι να καταλάβεις έχει ήδη μπει το Balcanian Boys.Γνώμη μου είναι ότι αυτό το κομμάτι θα γίνει (αν δεν εχει ηδη) μεγάλο hitάκι.Ο λόγος;Το intro break στα τύμπανα,η ταχύτητα,η φωνή-γάντι και φυσικά το "εύκολο",πιασάρικο ρεφραίν.Άνετα και εύκολα ένα απο τα καλύτερα κομμάτια που έχω ακούσει τελευταία.
Στο θέμα του "έυκολου" refrain θα σταθώ γιατί υπάρχει σε ΟΛΑ τα κομμάτια τους κάτι που δικαιολογεί απόλυτα το "παρείστικο" που ανέφερα πριν.Έτσι είναι και στο ομώνυμο τραγούδι που ακολουθεί και έχει σαφώς και μια πιο punk αίσθηση.
Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην προσωπική "αδυναμία" το What Are You Afraid Of που είναι το H2O τραγούδι του δίσκου.Positive στην ακουστική και στο στίχο με άπειρα sing-alongs που του δίνουν την youth crew αίσθηση που για μένα (υποκειμενικότατα) κλέβει την παράσταση στο album.
Θα πρέπει να πώ επίσης πως στο cd (θα) υπάρχει και μια διασκευή στο Sound Of Revolution των Warzone (R.I.P.).
Κι όλα αυτά με την παραγωγή όπως πρέπει να είναι για ένα hardcore album.Λιτή και απέριττη.

Μένω με τις καλύτερες εντυπώσεις απο αυτό το album που πάει γάντι με τα γούστα μου.Το συνιστώ σε όποιον ακούει old school hardcore ανεπιφύλακτα και ευχαριστώ τους Against All Odds γιατί με αφορμή το album αυτό ψήνομαι να πάρω τα πόδια μου και να κοιτάξω λίγο και στην τοπική σκήνη που έχω αμελήσει.

Don't miss this one gentlemen..

Against All Odds' Myspace

Cheers

Going For Broke

2009-02-27T10:33:00.002+02:00

Το interview section αυτού του blog εγκαινιάζεται με τους Go For Broke στους οποίους έχω αναφερθεί μπόλικες φορές.
Δυστυχώς οι Go For Broke σταμάτησαν τη σύντομη αλλά καθ'όλα παραγωγική πορεία τους φέτος με αρχή το 2005.
Θεώρησα καλό να μιλήσω λίγο με τον Kalle(φωνή) όχι τόσο για το γεγονός της "διάλυσης" της μπάντας αλλά για τους Go For Broke γενικότερα.Ρίξτε μια ματιά..

Γειά χαρά.Άν δεν κάνω λάθος είστε μια μπάντα που ξεκίνησε να παίζει το 2005 σωστά;Πες μου μερικά πράγματα για τη μπάντα.Τα μέλη,τα albums κλπ.

Ναι το 2005 ήταν ή χρονιά που πρωτοξεκινήσαμε να προβάρουμε και κάναμε το πρώτο μας demo.Τότε παίζαμε στο Linkoping αρκετά συχνά αφού τότε ήταν και η "έδρα" της μπάντας(βασικά 4 απο τους 5 έμεναν εκεί).Παίξαμε με μπάντες όπως οι Terror,Bane,Comeback Kid κλπ κατα τη διάρκεια του πρώτου χρόνου σε υποστήριξη των δύο demos μας.Φαντάζομαι ότι κόσμος από την ευρώπη άκουσε για μας και μερικές εταιρείες ήθελαν να κάνουμε ένα 7" οπότε μετά απο λίγο αποφασίσαμε να δουλέψουμε με την Take The Risk Records για το πρώτο μας 7".Γράψαμε μερικά κομμάτια και παίξαμε μερικά shows αλλά ο δίσκος δεν βγήκε ποτέ.Οχτώ μήνες αφού στείλαμε το mastering (8 μήνες νομίζω τέλος πάντων) πήραμε τους δίσκους την ίδια μέρα που παίζαμε με τους THE FIRST STEP και COMMON CAUSE στη Στοκχόλμη,με αυτό να είναι το release show.Μετά από αυτό νομίζω ότι παίξαμε ένα ακόμα show ή κάτι τέτοιο επειδή ήμασταν πολυ κουρασμένοι.
Ακόμα ο κιθαρίστας μας Erik άφησε τη μπάντα τότε επειδή ήθελε να μεταφερθεί αλλού.

Μετά από αυτό γράψαμε κάποια καινούρια κομμάτια που θα ήταν στο Traditions.Σχεδιάσαμε ακόμα να κάνουμε κάποια tours αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα θέλαμε.Μιλήσαμε στη City To City records και αποφασίσαμε να κάνουμε το cd μαζί και έπειτα μπήκαμε στο studio για ηχογράφηση.Οι Go For Broke ήταν πάντα εγώ ο Kalle,ο Ulf,ο Alex και ο Andreas.Όταν πρωτοξεκινήσαμε ο Erik ήταν και σε μία άλλη μπάντα την οποία και άφησε την περίοδο του OYM (σ.σ.Open Your Mind 7") όπως προανέφερα.Στο μοναδικό μας ευρωπαικό tour είχαμε έναν session μπασίστα με το όνομα CKKB ή Gustav.Αυτός έγραψε και το Traditions και είναι ενα συνολικά φοβερό άτομο(σε πολλά θέματα)και το λιγότερο ένας φοβερός μουσικός.

Λοιπόν άκουγα το Traditions.Μου φαίνεται καταπληκτικό,τουλάχιστον για το δικό μου γούστο για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να παίζεται το hardcore,ωμό και old school.Πώς μπορεί μια μπάντα να ακούγεται τοσο καλά σε τόσο λίγο καιρό.Παίζατε μαζί πρίν το 2005;

Αρχικά ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Εγώ προσωπικά δεν ήμουν σε κάποια μπάντα πιο πριν,ο Ulf ο κιθαρίστας μας ήταν σε μερικές χωρίς ωστόσο κάτι φοβερό.Ο μπασίστας μας Andreas ήταν σε μερικές metal μπάντες παλιά αλλά όχι πολύ δραστήριος μουσικά.Η εμπειρία απο μπάντες σίγουρα προέρχεται από τον drummer μας Alex.Έπαιζε στους Step Down, Last Hope, Two AM, Bad News και πολλούς άλλους.Νομίζω πως είχαμε ξεκάθαρη όψη του τί θέλαμε να κάνουμε και στο μεγαλύτερο μέρος ήμασταν δίπλα-δίπλα στο γράψιμο των τραγουδιών οπότε ήρθε φυσικά και χωρίς εμπλοκές

Μπορώ να δώ τις επιρροές που γράφετε στο myspace και συμφωνώ απόλυτα οτι οι Insted σας έχουν επηρρεάσει πολύ.Αλλά τί ακούνε οι GFB στον ελέυθερο τους χρόνο;Κάποιο καλό cd που άκουσες τελευταία;

Φαντάζομαι ότι σ'αυτό μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου.Πρόσφατα άκουγα πολύ το καινουριο LP Gaslight Anthem καθώς και το καινούριο mixtape των Drake με τίτλο "So Far Gone" και πολύ Common Cause και Propagandhi.Όπως βλέπεις υπάρχουν πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά θεωρώ τον εαυτό μου "οπαδό" της καλής μουσικής.Παρ'όλ'αυτά όταν αράζαμε είχαμε κάτι σαν top five playlista που ήταν,σε τυχαία σειρά,Shelter,Propaghandi,Slaskfittorna,Kar i en hipster(σουηδική rap έκδοση του T-Plains-In Luv with a stripper,που βασικά είναι κωμωδία) και θα δώσω την 5η θέση στο hip-hop,είναι γενίκευση αλλά ήταν συνήθως Jurassic 5 ή Jigga και Alkaline Trio.Βέβαια αυτά είναι 6 αλλά ναι αυτά ήταν συνήθως.

Όσο αφορά τους στίχους των τραγουδιών.Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα;

Στιχουργικά πραγματικά προσπαθήσαμε να πούμε κάτι,αυτός ήταν ο στόχος μου.Πολλές μπάντες είναι φοβερές μουσικά αλλά υστερούν στιχουργικά.Σε καμμία περίπτωση δεν λέω ότι είχαμε φοβερούς στίχους αλλά προσπαθήσαμε να μιλήσουμε για θέματα που θεωρούμε σημαντικά.
Το "Open Your Mind" είναι για τον ρατσισμό,το "Traditions" πιο πολύ για την οργανωμένη θρησκεία και αυτά είναι απλά δύο παραδείγματα.Είχαμε ακόμα πολλούς στίχους για το να υπερασπίζεσαι αυτό που πιστεύεις.Πολλοί άνθρωποι έχουν διάφορες γνώμες όταν είναι νέοι αλλά τις αφήνουν πίσω όταν μεγαλώσουν,τίποτα δεν είναι πολύ σημαντικό πια κι ενώ είναι αλήθεια ότι μεγαλώνουμε σαν άνθρωποι θεωρώ σημαντικό να μεγαλώνουμε μέ τα πιστεύω μας και όχι από αυτά πηδώντας στο νέο trend καθε φορά.Εννοώ πως καταλαβαίνω πλήρως ότι όταν μεγαλώνεις γίνεσαι πιο έξυπνος και δεν έχεις τα πιστεύω που είχες όταν ήσουν 15 αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να πας στην αντίθετη πλευρα και να κριτικάρεις αυτά που θεωρούσες κάποτε καλύτερα.Τώρα μακρηγορώ αλλά βασικά νιώθω ότι οι hardcore μπαντες πρέπει να λένε κάτι.

Πρώτη φορά που άκουσα τη μπάντα ήταν στο "Open Your Mind" και είχα μείνει έκπληκτος

Ευχαριστώ,κι εγώ το ιδιο για να είμαι ειλικρινής.Ήταν η πρώτη μου εμφάνιση σε δίσκο και προφανώς ήταν πολύ ωραίο.Να κρατάς το δικό σου δίσκο στα χέρια σου είναι φοβερό συναίσθημα.

Σαν μπάντα έχετε αρκετές κυκλοφορίες αναλογικά με το χρόνο που υπάρχετε.Έχετε ποτέ φοβηθεί οτι θα σήμαινε λιγότερη ποιότητα;

Δεν θα το έλεγα,πάντα ήμασταν πολύ παραγωγικοί όταν προβάραμε,μπορεί να γράφαμε και 5 τραγούδια σε ένα σαββατοκύριακο αν το κάναμε με όρεξη.Αλλά ναι,καταλαβαίνω τι εννοείς και υπήρχαν συζητήσεις γι'αυτό μέσα στη μπάντα και συγκεκριμένα τραγούδια "κόπηκαν" από τις συναυλίες αλλά το κοιτάξαμε δημοκρατικά κι έτσι ακόμα κι αν κάποιος δεν πίστευε 100% στο κομμάτι το γράφαμε και το εξετάζαμε μετά.Τελικά,είμαι περήφανος για όλα αλλά πάλι ήταν η πρώτη μου μπάντα οπότε ίσως δεν είμαι τόσο αντικειμενικός.Αντίθετα ποτέ δεν νομισα οτι κάναμε πολλά σαν μπάντα.Ας πούμε ήμασταν μπαντα για 4 χρόνια και βγάλαμε 2 demos,2 7άρια και ένα CD (κι εμφανιστήκαμε σε μερικές συλλογές) που δεν πιστεύω ότι είναι πολύ.Κανένα LP(όυτε καν το συζητήσαμε)που θα απαιτούσε να δούμε τη μπάντα πιο σοβαρά.

Είναι πολύ άσχημο που διαλύσατε.Παρ'όλ'αυτά πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα να ξαναβρεθείτε μαζί κάποτε;

Όχι.Για να μην πολυλογούμε δεν υπάρχει φιλοδοξία ούτε λόγος να είμαστε πάλι μαζί.Άκου Balance αντί για εμάς.

Ποιές μπάντες θα πρότεινες σε κάποιον να ακούσει;

Θα έλεγα Balance,Anchor, Nitad, Hårda Tider, True Colors, Common Cause, ON και Mindset όσο αφορά το hardcore/punk.

Τελείωσε τη συζήτηση όπως θές

Ευχάριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη,αν ποτε βρεθούμε πάλι μαζί θα έρθουμε στην Ελλάδα.Αγοράστε το CD από τη City To City Records και το 7άρι από την WUAL ή την TTR και πάρτε το EFFORT FANZINE

Breaking news..

2009-02-26T10:17:00.006+02:00

Πρόσφατα άκουσα το τελευταίο album των My Defense με τίτλο I'mbreakable.
Είναι η 3η κυκλοφορία των Γερμανών(προηγούνται ένα EP κι άλλο ένα full length).Το καινούριο album,οπως αναμενόταν,τα σπάει.Κινείται μεταξύ του στυλ των Betrayed,Champion και αυτού του μελωδικού γρήγορου hardcore.Πολύ καλή παραγωγή και σαφώς ένα cd που συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Μακάρι οι διοργανωτές (που ξερω ότι κοιτάνε το blog :P :P) να κανουν ότι μπορούν ώστε να τους δούμε σύντομα.

My Defense's myspace page

>Να μην ξεχάσω:

Αύριο Παρασκευή στο An Club έχει hardcore.
Οι αυστριακοί metalcoreαδες Punchline εμφανίζονται μαζί με άλλες 3 μπάντες.
Προσωπικά οι Punchline είναι κάπως metal για τα γούστα μου,σίγουρα όμως κάποιος που γουστάρει το στυλ θα γουστάρει και το live.
Μαζί τους οι "παλαίμαχοι" του brutal beatdown hardcore Eden Demise (που ειναι κι ενας μεγάλος λόγος που θέλω να πάω στο show μιας και έχω καιρό να τους δώ και μαθαίνω ότι έχουν φρέσκο υλικό), οι βολιώτες metalcore-αδες Against The Society, και οι outsiders δυναμικοί street-punx Human Battle.

Τα λέμε εκεί!

More Info:
World's Appreciated Kitsch
Punchline
Eden Demise

Against The Society

ΕΠΙΣΗΣ!
Οι Slapshot στην Ελλάδα!20 Ιουνίου!Ελπιζω να μην ακυρωθεί αυτή τη φορα!

Hardcore saves the day..

2009-02-19T10:21:00.004+02:00

> Οι Go For Broke με κέρδισαν επάξια απο το demo τους του 2005 και δεν ήταν δυνατό να μην ακούσω το full length τους με τίτλο Traditions. Οι σουηδοί συνεχίζουν το youth crew style hardcore που θυμίζει έντονα Insted και για το συντομο της παρουσίας τους ήδη τα σπάνε αρκετά.

Check Them Out!

> Η πρώτη μπάντα με full γυναικείο lineup που εχω ακούσει έβγαλε demo.Οι ισπανίδες Born To Hate εκπέμπουν και λόγω παραγωγής πολύ Cro-Mags και παίζουν σε παρόμοιο στυλ και σίγουρα δεν περνάνε απαρατήρητες!Περισσότερες λεπτομέρειες σύντομα.Μέχρι τότε...

εδώ..

Rush hourrrrr!

2009-02-17T12:24:00.002+02:00

Οι No Use For A Name τα έσπασαν την Κυριακή στο ΑΝ και σύντομα θα ανεβάσω εδώ και την συνέντευξη που τους πήραμε από κοινού με τον φίλο Αποστόλη (info here! - thanks dude!).
Υπομονή όμως γιατί έχει πλακώσει πολλή δουλεια!

Κατά τα άλλα μόλις διάβασα ένα review του Αποστόλη για το live των Strength Approach σε Αθήνα και Λάρισα και έχει φάση.
Ρίχτε του μια ματιά εδώ!

Catch up soon..

No Use For A Name fresh and hot

2009-02-13T13:59:00.004+02:00

Μιας και ο λόγος που έρχονται στην Ελλάδα οι No Use For A Name είναι το promotion του νέου τους album The Feel Good Record Of The Year δεν γινόταν να μην το βρώ.Και μιας και το βρήκα και μου άρεσε αρκετά δεν γινόταν να μην αναφερθώ σ'αυτό.

Πρόκειται λοιπόν για μια κυκλοφορία πολύ..NUFAN!Στοιχεία του πιο "aggressive"(..μακρινού) παρελθόντος του Incognito και Leche Con Carne αλλά και του πιο πρόσφατου παρελθόντος τους με μελωδικά και catchy στοιχεία.
Εκπληκτική παραγωγή και κατά τη γνώμη μου ένα από τα καλύτερα intro tracks σε album του είδους.Δεκατέσσερα κομμάτια για όλες τις προτιμήσεις μεταξύ του μελωδικού και του post punk σε ένα δισκάκι τόσο ξεκούραστο όσο ο τίτλος του.

Άλλος ένας λόγος για να είμαστε την Κυριακή στο An Club..Enough said...

P.S.Thanks to Wiebke of Fat Wreck Chords for letting me have this release..Cheers

Quickplay

2009-02-11T12:23:00.006+02:00

Άργησα αλλά τα κατάφερα..
μεγάλος φόρτος αυτή τη βδομάδα..στα γρήγορα λοιπόν

>Άλλη μια μπάντα με γυναικεία φωνητικά.Ο λόγος για τους Against The Spirits από τη Μαδρίτη που κυκλοφόρησαν το EP τους.Πρόκειται,στα πλαίσια πάντα του EP,για ένα από τα πιο ελπιδοφόρα δισκάκια που έχω ακούσει.Φωνητικά λίγο πιο πρίμα από της Candace (Walls Of Jericho) και old school ήχος.

Περιμένω full length οπωσδήποτε!

> Στα πιο παλιά..εντύπωση μου έκανε το The Escape(2004) των γερμανών Black Friday '29.
Μπόλικα beatdown σημεία αλλά και πιο γρήγορα που συνολικά δίνουν μια είκόνα του στυλ των Betrayed και Carry On.

Αξίζει!

Cheers..

No Use For A Name Live @ An Club!

2009-02-06T12:38:00.004+02:00

Καλημέρα!
Μια μπάντα με μεγάλη ιστορία θα παίξει στο An Club στις 15/2.Πρόκειται για τους No Use For A Name.Ισως δεν χρειάζονται συστάσεις.Απλά να αναφέρω ότι οι NUFAN κυκλοφόρησαν το πρώτο τους album το 1990 και έρχονται στην Ελλάδα προμοτάροντας το τελευταίο τους album The Feel Good Record of the year που κυκλοφόρησε το 2008.Μιλάμε λοιπόν για μια ιστορία 18 χρόνων που τους έχει τοποθετήσει στις πιο γνωστές μπάντες του λεγόμενου "καλιφορνέζικου punk-rock" όπως άλλωστε και οι 11 κυκλοφορίες τους.
Μαζί τους οι Γερμανοί thrashopunkohardcoreαδες Schiesse Minelli αλλά και οι έλληνες Plus Dots.
Το εισιτήριο κοστίζει 25 ευρώ

Be there!

Nice and Old

2009-02-04T10:47:00.002+02:00

Επιστροφή στα παλιά σήμερα μιας και τα..καινουρια ήταν απογοητευτικά.

Η σκηνή της Βοστώνης ήταν δυνατή ως γνωστό.Παρόλο που πλέον έχει χάσει την παλιά της αίγλη είναι ωραίο να θυμάσαι κάτι από τα παλιά.
Γύρω στο 97 λοιπόν όταν το youth crew ήταν ξανά στα πάνω του υπήρχαν μπάντες όπως οι Ten Yard Fight που το στήριξαν.
Το Back On Track της χρονιάς εκείνης και μάλιστα 2 χρόνια πριν το τελευταίο τους live,δεν είναι παρα η επιβεβαίωση.Ήχος επηρρεασμένος από το παλιότερο Youth Crew,με επιρροές απο Gorilla Biscuits και Chain Of Strength αλλά και από το "τότε" hardcore με τους Floorpunch που την ίδια περίοδο τσάκιζαν.Θα ικανοποίησει κάθε hardcore "γούστο".
Old school για τον κόσμο λοιπον!

The Moshing Day

2009-02-03T13:19:00.003+02:00

Δεν συνηθίζω να ακούω brutal hardcore.Πόσο μάλλον να γράψω για κάτι τέτοιο.Εδώ και κάποια ώρα όμως ακούω το From Dead End Blocks Where Life Means Nothing των Shattered Realm.

Όχι ότι είναι κανένα καινούριο CD (του 2005 για την ακρίβεια).Δεν είχε τύχει όμως να το ξανακούσω ως τώρα.
Ο λόγος που μάλλον ψήθηκα είναι οτί είναι πολύ πιασάρικο και χορευτικό με μεγάλη επιθετικότητα.Σε αρπάζει από τα μούτρα και δεν σε αφήνει όσο και να παρακαλάς.Ωμό και brutal με τίγκα beatdown μέρη.Πολύ για τα γούστα μου αλλά τι να κάνεις;Να περιμένετε κάτι μινιμαλιστικό με την έννοια ότι φαντεζί παραγωγές με 200 διαφορετικές κιθάρες δεν θα βρείτε εδω.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους γουστάρουν Terror,Born From Pain,Path Of Resistance.

Μάλλον θα τους ψάξω και παραπάνω!

Fuerza!!

My Wake Up Call

2009-02-02T11:09:00.002+02:00

Καλό μήνα και καλή βδομάδα!

Με ξύπνησαν κάπως οι Wake Up Call με το album του 2006 One Eye Open.
Οι αμερικάνοι που έχουν κάτι από το old school feeling των Warzone με τα αργά πιασάρικα κουπλε του στυλ Sound Of Revolution και άλλοτε την ταχύτητα των Battery,φαίνονται να εκπροσωπούν επάξια αυτό που λέει το ονομά τους: ένα ωμό και βίαιο wake up call.

>True Colors-Focus On The Light(2007)

Δυνατοί οι Βέλγοι True Colors με το album τους Focus On The Light να κινείται στο ύφος των Youth Of Today και Judge.Cd που βρήκα πως είναι out of stock σε αρκετά online καταστήματα.Όπου το βρείτε χτυπήστε το γιατί αξίζει πολλά!

Friday's Rushour

2009-01-30T15:39:00.004+02:00

Λιγο πριν το τέλος της βδομάδας (εργασιακά τουλάχιστον) άκουσα ένα δισκάκι που δεν χάλασε καθόλου μα καθόλου.Ο λόγος για το Continue The Fight του 2006 των γερμανών Still Screaming.
Πρόκειται για μία (επιτυχημένη απ'ότι φαίνεται) μίξη του νέου harcore style των τελευταίων δίσκων των Madball,Agnostic Front με τους Born From Pain αλλά και με τα γρηγορότερα parts των Strength Approach ή Only Attitude Counts.Λογικά δεν θα έπρεπε να μου αρέσει αλλά κι όμως.Επιθετικό με δυναμικά sing alongs και καλή παραγωγή.

Καλό Π-Σ-Κ!
Cheers!

Υ.Γ.Οι Walls Of Jericho ξανα στην Ελλάδα τον Απρίλη.Σύντομα περισσότερα...

More reviews..blah..

2009-01-28T10:36:00.006+02:00

> Οι Καναδοί Get The Most ήταν ένα όνομα που εμαθα πρόσφατα και απ'οτι είδα έχουν 2 κυκλοφορίες και ένα ακόμα demo. Άκουσα λοιπον τα Common Goals και Moment In Time του 2006 και 2007 αντίστοιχα και ομολογώ μου άρεσαν αρκετά.Συγκεκριμένα το στυλ είναι του youth crew hardcore της παλιάς σχολής με positive θεματολογία και μουσικά να περιμένετε να ακούσετε κάτι ανάμεσα σε Youth Of Today και Shutdown.

> Οι Hostage Calm θεωρώ ότι είναι η ευχάριστη έκπληξη για σήμερα μιας και ομολογώ ότι το "φλέρτ" μεταξύ μελωδικού hardcore και post δεν με τρέλαινε ποτε.Ακούγοντας το cd τους Lens (που είναι και το μοναδικό ως τώρα εκτός από ένα demo) γούσταρα ολοένα και περισσότερο μιας και ξεκινάει στα χαλαρά για να απογειωθεί στη συνέχεια.Οι αμερικάνοι (Connecticut) παίζουν εν τέλει μελωδικό hardcore που δεν σε αφήνει αδιάφορο και εχει μπόλικες επιρροές απο Ignite και Rise Against με εξαιρετική παραγωγή και μπόλικες αλλαγές μέσα στα κομμάτια(χωρίς να καταχωρώ αυτό στα θετικά).
Δεσμεύομαι να το ξανακούσω για να καταλήξω στο πόσο καλοί είναι.Γιατί καλοί είναι..

Link!

Cheers!

What's Old #6

2009-01-26T12:02:00.006+02:00

Καλη βδομάδα!

> Άκουσα τους Bleed Into One από τη Γερμανία και πιο συγκεκριμένα το The Scars Remain που είναι και το τελευταίο τους album.
Δυνατό επιθετικό hardcore με επιρροές από Terror,Knuckledust αλλά και Madball στα beatdown μέρη τους.Κι όλα αυτά με καλή hardcore παραγωγή.

Try It!

>Οι σουηδοί Balance κυκλοφόρησαν το πρώτο τους cd (μετά απο ένα demo του 2007) με τίτλο In Like a lion.Κινούνται λοιπόν σε ένα στυλ άλλοτε αργό όσο οι...Bulldoze (κι όμως) κι άλλοτε γρήγορο στο στυλ των Bane.Με straightedge θεματολογία και μπόλικα sing alongs μπορώ να πώ ότι πρόκειται για μια αρκετά καλή κυκλοφορία για τους fans του όχι και τόσο..positive hardcore

Check here.

Strength Approaching

2009-01-21T09:58:00.004+02:00

Μετά από ένα διάστημα σχετικής απραξίας έρχεται ένα live να ταράξει κάπως τα ήρεμα νερά.
Αυτή την Παρασκευή λοιπόν στο Αν Club έχουμε την εμφάνιση των ιταλών Strength Approach.

Στους Strength Approach (και μάλιστα στο τελευταίο τους album) είχα κάνει αναφορά εδώ και οι μέρες πλέον πλησιάζουν.
Οι Ιταλοί (originated 1996) με άπειρα live στο ενεργητικό τους στο live αυτό θα πλαισιώνονται από την κλασσική ελληνική (και ίσως μοναδική εν ενεργεία) old school hardcore μπάντα Censored Sound καθώς και τους Fall Of Man και Plan-B.
To live κοστίζει 12 ευρώ και οι πόρτες ανοίγουν στις 9.

Be There!!!

Υ.Γ.Οι κάτοικοι του κέντρου και του Βορρά μπορούν να δούν τους Strength Approach με τους Censored Sound,τους τουρμπάτους Faithreat,τους (σχόλια περιττά) γνωστούς Die Without και τους Streetwise την επόμενη μέρα (24/1) στη Λάρισα.

Aussie's Call

2009-01-20T10:52:00.002+02:00

Μπάντα από την Αυστραλία δεν είχα ξανακούσει.
Και ήρθαν οι Stolen Youth με το Unconscious In Orthodox του 2007.
Ξεκινώντας να παίζουν το 2001 το πρώτο τους show κυκλοφορούν το 2007 το Unconscious In Orthodox,ένα επιθετικό αλλά ταυτόχρονα μελωδικό album με επιρροές από τις κλασσικές μελωδικές μπάντες (Rise Against,Ignite και CBK) και καθαρά ώς επί το πλείστον φωνητικά.Αν έχετε όρεξη για ένα γρήγορο μελωδικό cd θα πρέπει να του ρίξετε μια "ματιά".

Cheers!

Youth Crew Latino

2009-01-19T14:47:00.002+02:00

Καλησπέρα..
Η αλήθεια είναι ότι το 99% του λατινοαμερικάνικου hardcore που έχω ακούσει εώς τώρα παραήταν του τυπου "Yo!" και "Gangsta" και μουσικά κυμαινόταν σε αυστηρά beatdown επίπεδα.

Πριν λίγες μέρες βέβαια άκουσα το Nuestra Victoria των Κολομβιανών Billy De Kid.
Με έκπληξη βρέθηκα μπροστά σε ένα youth crew style hardcore που θυμίζει 7seconds meets Comeback Kid(κυρίως στα vocals) με εντυπωσιακή ένταση.
Νομίζω ότι αξίζουν μια (τουλάχιστον) ακρόαση κι απο εμένα τουλάχιστον την είχαν!

Enjoy!

My Darkest Days

2009-01-15T11:03:00.004+02:00

Χθες μετά από αρκετό καιρό χτές άκουσα ξανά το Our Darkest Days των Ignite.Περίεργο πως κάποιες φορές οι εξελίξεις σε ξεκολλάνε από albums που κάποτε έλιωνες.
To Our Darkest Days είναι το album των Ignite που έχω ακούσει περισσότερο μιας και είναι album παντός καιρού.Με πολύ καθαρή παραγωγή,"επαγγελματικό" μελωδικό hardcore όπως αυτό πρέπει να παίζεται,και φωνητικά γάντι.
Περιέχει μια διασκευή του Sunday Bloody Sunday των U2 που είναι πολύ πιο ωραία απ'ότι ακούγεται.
Παροτι οι Ignite δεν φιλοδοξούν τόσο να δείχνουν "σκληρό" attitude ουτε να παίξουν επιθετική μουσική είναι δυνατόν να βγάλουν με τον τρόπο τους ακόμα και οργή προς τα έξω. Απλά είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερη μπάντα μελωδικού hardcore εδώ και χρόνια.

Enjoy!

Young and Promising

2009-01-12T13:30:00.004+02:00

Καλημερα...
Οι καναδοί Syracuse Me είναι αυτοί που με εντυπωσίασαν σήμερα από τα όσα έχω ακούσει από το πρωί.
Συγκεκριμένα άκουσα το Out With the Old, In With the Dudes! του (περσινού πλέον) 2008.
Αρχίζοντας με μία εισαγωγή που θυμίζει Terror αμέσως έπειτα σε πείθουν οτι στην πραγματικότητα είναι μια μπάντα που παίζει μελωδικό punk-hardcore με έυθυμο συνήθως τόνο αλλά και κάποια "αλλόκοτα" aggressive περάσματα.
Πολύ ευχάριστο και καθόλου βαρετό σίγουρα περιμένουμε νέα τους.

Enjoy

Υ.γ.Είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσει σχετικά σύντομα ένα hc συγκρότημα από την Κολομβία που ενθουσιάζει..stay put!..

Looking just slightly back..

2009-01-08T12:06:00.008+02:00

Για τους ολλανδούς Payback είχα αναφερθεί και πιο παλιά (στο album Ultraviolent του 2008) όμως σήμερα άκουσα ξανά το Kings Of Nothing του 2007 των Ιταλών Payback που μπορείτε να βρείτε εδώ για να ξαναπώ ότι οι Ιταλοί παραμένουν μια ισχυρή δύναμη στο χώρο.
Μια μίξη Skarhead με λίγο Pro-Pain(ιδίως στο ομώνυμο κομμάτι) αλλά και Floorpunch αρκούν για να απολαύσεις αυτό το δισκάκι.
Αν σας άρεσε το..album των "συνονόματων" τους ολλανδών κατεβάστε και αυτό!

Επίσης,έστω και καθυστερημένα,μια αναφορά στο πολυαναμενόμενο (από εμένα τουλάχιστον) προσωπικό CD του "θρυλικού" κιθαρίστα των Agnostic Front,Vinnie Stigma με τίτλο New York Blood.
Δεν μπορεί να πει κάποιος ότι πρόκειται για ένα αυστηρά hardcore cd καθώς έχει και μπόλικα punk στοιχεία.
Ξεκινάει δυναμικά με τον ομώνυμο "ύμνο" στη Νέα Υορκη,τη hardcore σκηνή της και πόσο άλλαξε τη ζωή του Stigma με το πιασάρικο ρεφραίν I've got New York Blood flowed through my veins.
Σίγουρα δεν είναι το cd που θα αγαπήσει ο κατεξοχήν οπαδός των Agnostic Front του One Voice κλπ.Απευθύνεται κυρίως στο street punk κοινό και στη μερίδα των hardcoreαδων που το γουστάρει.
Επίσης έκπληξη-ευχάριστη φυσικά-η διασκευή στο Young Till I Die των 7seconds.

Stigma For President!

Changes coming...

2009-01-04T16:51:00.002+02:00

Γειά χαρα!

Λόγω του interaction με κάποιες μπάντες και με βάση την επίσκεψη και ατόμων εκτός ελλάδας σκέφτηκα μήπως θα ήταν καλύτερο το blog να γυρίσει στα αγγλικά.Υπάρχει σχετική ψηφοφορία δεξιά.Τι λέτε;

--------------------------------------------------------------------------------------

Good afternoon!

Due to the interaction with various bands and some visits from abroad i was thinking maybe it would be a good idea for this blog to be in English.For this reason i have added a voting section on the right.Tell me your opinion.Vote responsibly.

The dutch bite once more...

2009-01-02T10:32:00.004+02:00

Κάποτε βλέπαμε την Candace των Walls Of Jericho να γρυλίζει επι σκηνής και το θεωρούσαμε πρωτόγνωρο να σκίζει τόσο μια μπάντα με γυναικεία φωνητικά στο hardcore χώρο.Προφανώς δεν υποννοώ κάτι σεξιστικό (σαφώς και όχι) απλά τονίζω πως τα brutal γυναικεία φωνητικά δεν συνηθίζονταν.Τώρα (τι τώρα;εδώ και καιρό) βέβαια που ακούς WOJ και νομίζεις ότι είναι οι Slayer και το hardcore στον ήχο τους έχει σχεδόν "ξεθωριάσει" πήγε η καρδιά μας στη θέση της.Αμ δε..

All For Nothing κύριοι και MCD με τίτλο Solitary.
Μπάντα από την Ολλανδία (διάολε αυτοί οι Ολλανδοί θα με κάνουν να γράψω αφιέρωμα αλλά χαλάλι) με γυναικεία φωνητικά και το καλύτερο..hardcore!
Μελωδικά σημεία (αλλά και το όλο ύφος οφείλω να παραδεχτώ) που θυμίζουν κάτι από Bane αλλά και Champion,ωραία δεύτερα φωνητικά αλλά και πρώτα που δεν είναι brutal και πιό πολύ θυμίζουν μια γυναικεία εκδοχή των φωνητικών των Comeback Kid(! κι όμως).
Αν και κατά τη γνώμη μου καλύτερο από αυτό το MCD είναι το Full Length τους του 2007 με τίτλο Can't Kill What's Inside και στο Solitarity διατηρούν το χαρακτήρα τους.

Εξαιρετικό!

Καλη χρονιά με υγεία!

Positively Positive Hardcore Fest II flashback and feelings..

2008-12-29T19:06:00.002+02:00

Καλησπέρα.
Κάμποσες ώρες μετά το PPHF II που έγινε χτες το βράδυ στο AN Club μπορώ πλέον με καθαρό μυαλό να γράψω ένα-δυο πραγματάκια για τα όσα είδα (και άκουσα).
Είναι γεγονός πως ο περισσότερος κόσμος που πήγε χτές το βράδυ στο AΝ για να δει τη συναυλία ήταν "κοινό" των No Turning Back.Πως όχι άλλωστε αφού πρόκειται για μια πολύ μεγάλη μπάντα του χώρου με ιστορία στο hardcore και πολλές κυκλοφορίες.Ωστόσο το χτέσινο live έκρυβε και εκπλήξεις (θετικές ή αρνητικές).

Το live ξεκίνησε με τους Another Hangover,μια αθηναϊκή punk rock μπάντα που κινείται σε στυλ μεταξύ Rancid(παίχτηκε και σχετική διασκευή) και AFI.Μπορώ να πώ ότι παρ'όλο που δεν τους είχα ξανακούσει μετά τα πρώτα 2-3 τραγούδια που ήταν καπως μουδιασμένοι περασά πολύ καλά ιδίως γιατί δεν έχω ακούσει πολλές ελληνικές μπάντες να παίζουν στο στυλ αυτό.Σαφώς περιμένω κάποια κυκλοφορία τους για να πανε ένα βήμα πιο μπροστά.

Επόμενοι στη σκηνή οι Βολιώτες Faithreat.Ίσως για μένα η μπάντα που (πέρα απο τους No Turning Back) εκλεψε την παράσταση χτες.Οι "πιτισιρικάδες" με το "πιστό" old school thrash attitude και το θράσος τους έπαιξαν καταιγιστικό crossover του στυλ των DRI,SOD κλπ και η αλήθεια είναι ότι ήταν για λίγους και...καλούς.Μπορεί να ήταν οτί οι Faithreat έπαιξαν εκείνη τη στιγμή αυτό που ήθελα να ακούσω μπορεί να ήταν ότι ήταν οι "outsiders",το σίγουρο όμως είναι ότι με γύρισαν κάμποσα χρόνια πίσω και γούσταρα απίστευτα(όπως και τη διασκευή Sick Of It All που έπαιξαν).Κάτι που άλλωστε φρόντισα και όφειλα να τους πώ..

Ακολούθησαν οι Truth Behind Lies που έπαιξαν Metal και ήταν αρκετά μακρυά από το γούστο μου.

Οι ελληνικές μπάντες είχαν τελειώσει λοιπόν και ήταν ώρα για τους γερμανούς Something Inside που ήταν πολύ δυνατοί και δικαιολόγησαν έτσι τα αρκετά χρόνια παρουσίας τους.Old school hardcore με αρκετά beatdown σημεια,straightedge θεματολογία και πολλή ενέργεια.

Η βραδυά έπροκειτο να τελειώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μιας και οι No Turning Back ανέβηκαν στη σκηνή για να δείξουν ποιοί είναι τα αφεντικά.Με απίστευτη οργή και ενέργεια,μια φωνή πάνω απο τους ήδη πάρα πολύ καλούς Something Inside έκαναν το μέρος να χοροπηδάει να mosharei και να βουτάει.Απλά σαρωτικοί.

Για να συνοψίζω λοιπόν ήταν ένα φεστιβάλ άξιος διάδοχως των προηγούμενων της σειράς των Positively Positive και αξίζει πραγματικά μεγάλο respect στον διοργανωτή ο οποίος φρόντισε για άλλη μια hardcore βραδυά.

Παρ'όλ'αυτά (η δυσάρεστη "έκπληξη" που ανέφερα πιο πάνω) θλιβερός και με αισθητή την απουσία του...ο κόσμος.Αυτό το hardcore κοινό με τις hardcore αρχές που στηρίζει τις προσπάθειες του χώρου φρόντισε να μην γεμίσει ούτε κατα το ήμισυ το club.
Είμαι ειρωνικός αλλά και δικαίως απογοητευμένος όταν δεν αντιλαμβάνεται κάποιος ότι άμα δεν στηρίξει την προσπάθεια κάποιου που μάλιστα φέρνει αξιόλογες μπάντες σιγά σιγά θα εκλείπουν οι συναυλίες και θα μας μείνει το "hardcore" που θα έχει γίνει-καταλήξει απλά η μουσική που παίζουμε στο αμάξι μας,ή που φοράμε στα μπλουζάκια μας και μόνο.
Ξεχνάμε ίσως ότι αν υπάρχει κάτι που μας ξεχωρίζει από άλλους είναι η ενότητα και η "σκηνή" μας.Αλλά μάλλον μόνο όταν τα ονόματα είναι μεγάλα το θυμόμαστε και σπεύδουμε.Επιλογές είναι αυτές.Hardcore επιλογές δεν ξέρω.Αλλά σίγουρα επιλογες..

Καλό βράδυ.

Y.Γ.Lots of respect στον Τόλη για το γαμάτο show και καλά κουράγια για δυνατή συνέχεια.Θα τα πούμε Strength Approach.