Social Distortion - Hard Times And Nursery Rhymes

Πάει καιρός..Ξέρω..Έτρεχα.

Κι όμως είναι πολλά τα albums που σε αυτό το διάστημα περίμενα με ανυπομονησία. Εδώ όμως έχουμε νέο album από τους Social Distortion. Δε τα λέει όλα αυτό;

Το album λέγεται Hard Times And Nursery Rhymes και όπως προϊδεάζει ο τίτλος έχει ένα κάπως retro feeling, τουλάχιστον στο artwork το οποίο είναι εκπληκτικό. Digipack με ένα όμορφο εξώφυλλο - παλιά φωτογραφία του αμερικανικού...Νότου θα μάντευα αλλά χωρίς να είμαι και απόλυτα σίγουρος. Και μέσα όμως το "βιβλιαράκι" έχει τη μορφή αφίσας από τη μία πλευρά και τους στίχους από την άλλη. Εξαιρετικό...
Στο μουσικό κομμάτι τώρα..Η αλήθεια είναι ότι το album αυτό είναι ένα album πολλών ακροάσεων. Στην αρχή ίσως δε κάνει αίσθηση, ωστόσο έπειτα από μερικές ακροάσεις γίνεται όλο και πιο ευχάριστο. Μπορεί τα κομμάτια να είναι πιο slow συγκριτικά με άλλα albums της μπάντας, με τα όποια punk στοιχεία να έχουν εκλείψει, αλλά κινούνται προς την τελείως rock n roll κατεύθυνση με το feeling να εκτοξεύεται. Ο Mike Ness, frontman άξιος εμπιστοσύνης πλέον, και οι στίχοι κυρίως δηκτικοί αλλά και σαφώς ερωτικοί ως επί το πλείστον. Όλα συστατικά ενός album που στα δικά μου αυτιά θα παίζει για καιρό.
Μακάρι να τους δούμε το συντομότερο εδώ..Αν και πλέον φαίνεται ότι ακόμα και το rock n roll έχει..υψηλή ταρίφα.
Τα λέμε σύντομα!



Υ.Γ.Αυτό το Σάββατο 5/3 οι φοβεροί All For Nothing από την Ολλανδία στο Second Skin Club στου Ψυρρή. Μαζί τους οι "δικοί μας" Eden Demise και Against All Odds, που αμφότεροι δε χρειάζονται συστάσεις..Τι καλύτερο;

Για πάρτη μου...

Επειδή δε μπορώ να το ποστάρω αλλού το ποστάρω εδώ για συγκεκριμένους λόγους



No Use For A Name - International You Day

i'm sorry that it took so long
to write this song
but i gave up
you see one million words can't describe
how it feels
to know your love

where did i go wrong?
i should have told you from the start
that i'm closer then you think
when we're apart
nothing that i've tried
is as simple as this line

but without you
my life is incomplete
my days are absolutely gray
and so i try
let your heart know for sure
that i have so much more to tell you
every single day

i swear i'm giving up my inside
to the one
that i adored
i know this world is big enough
for you and i
but i'll give you more

i'm coming home today
to wipe the tear drop from your eyes
i'm totally enamored by your life
nothing that i've done
has ever been for one

but without you
my life is incomplete
my days are absolutely gray
and so i try
let your heart know for sure
that i have so much more to tell you
every single day

my life is incomplete
my rights are absolutely wrong
so wake me up
before you leave today
something i need to say
cause they'll be nothing when you're gone

Καλημέρα και καλά κουράγια..

Incoming.....

Παρότι είμαι πολύ ασυνεπής τελευταία, έχουν πέσει στα χέρια μου κάποια αξιοσημείωτα δισκάκια, άλλα παλιά και άλλα καινούρια.

-Broken Distance - Hourglass (2008)

Οι Πορτογάλοι με μέλη από τους μεγάλους Pointing Fingers, στο EP αυτό του 2008 παίζουν ένα πολύ καλής παραγωγής Youth Crew hardcore στο ύφος των True Colours και Allegiance. Πολύ κρίμα που διέλυσαν. Τούμπανο!

- Motivation / Second Combat Split album

Εκεί που η Μαλαισία συναντά την Ουγγαρία βγαίνουν τέτοια split albums όπως αυτό. Και οι δύο παίζουν hardcore στο Youth Crew ύφος αλλά ωστόσο ακούγονται τόσο διαφορετικοί. Οι μεν Motivation πιο μελωδικοί στο ύφος των Verse και οι Second Combat πιο ωμοί και επιθετικοί πιστοί στις περιγραφές. Δε συνηθίζω να γράφω για splits αλλά αυτό εδώ αξίζει!!

-Επίσης thumbs up στον Αποστόλη από την WAK Hc που μου πρότεινε το Freedom των Flawless Victory. Είναι εκπληκτικό και όσοι γουστάρουν από Verse μέχρι Have Heart θα το εκτιμήσουν δεόντως!! Δείτε την ανάρτησή του εδώ για περισσότερες πληροφορίες!

Cheers!

Straight Edge Documentary

Καλημέρα!
Πολύ ενδιαφέρουσα η αποψινή προβολή στο "Καταραμένο Σύνδρομο" της ταινίας - ντοκιμαντέρ The Edge του Michael Kirchner στην οποία συμμετέχουν πολλά μέλη συγκροτημάτων που αγαπούν όσοι ακούν hardcore και χαρακτήρισαν το μεγάλο κίνημα που άλλωστε τόσο βοήθησε τη σκηνή και εξακολουθεί να το κάνει.



Τέλειος τρόπος να τελειώσει μια δύσκολη βδομάδα ή αν προτιμάτε να ξεκινήσει ένα γεμάτο Παρασκευοσαββατοκύριακο. Είσαι ή δεν είσαι sXe θεωρώ πως παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον η προβολή.



Και εις άλλα σύντομα!!
Be there!

Flashback: Rise Against / The Sufferer And The Witness (2006)

Καλησπέρα και καλή βδομάδα.

Μιας και η κίνηση είναι αρκετά χαλαρή (δισκογραφικά) - καλοκαίρι βλέπεις - είπα να γράψω για ένα από τα πλέον αγαπημένα μου albums.
Όσοι δεν είναι φίλοι του μελωδικού hardcore ίσως πρέπει να σταματήσουν να διαβάζουν την ανάρτηση εδώ.
Οι Rise Against είναι πλέον ένα μεγάλο όνομα στο χώρο του hardcore με μπόλικες κυκλοφορίες (7 αν δεν κάνω λάθος) και φυσικά τρελά, παγκόσμια tours. Θεωρώ ότι από τα full length τους όλα είναι αξιόλογα (πλην ίσως του Appeal To Reason που μου φάνηκε μέτριο ή καλύτερα όχι φοβερό σε σχέση με τα standards της μπάντας). Ένα όμως είναι το album που δεν ξεκολλάει για 1 και παραπάνω χρόνο τώρα από τις μουσικές μου προτιμήσεις. Ο λόγος για το The Sufferer And The Witness του 2006. Γιατι, θα ρωτήσει κανεις.
Το album έχει δύο πράγματα τόσο που αμέσως σε κερδίζουν. Όμορφο και προσεγμένο artwork και εκπληκτική παραγωγή. Σε όλα τα κομμάτια και για κάθε όργανο. Εκεί ακριβώς που πρέπει.
Πέρα από αυτό τα καθαρά - ώς επι το πλείστον - vocals του frontman (Tim) είναι τόσο καθαρά που δε χρειάζεται να διαβάσεις σχεδόν τους στίχους για να τραγουδήσεις μαζί του. Μιας και έπιασα τα των στίχων, στην περίπτωση του "The Sufferer And The Witness" ο στίχος είναι έντονα κοινωνικός με προβληματισμούς που αφορούν τους μετανάστες (Diaspora), την γενική αλλαγή προς το καλύτερο (Bricks), τα ναρκωτικά (σε αυτά μυρίζομαι πως αναφέρεται το Injection) αλλά και προσωπικά (Ready To Fall).
Στο μουσικό του ζητήματος, όλα τα κομμάτια μου αρέσουν ίσως γιατί το καθένα έχει διαφορετική ομορφιά. Υπάρχουν tracks πιο "επιθετικά" όπως το Bricks ή το Worth Dying For You, άλλα μελωδικά όπως το Injection και άλλα με περισσότερο feeling όπως τα Ready To Fall και Diaspora. Θες η ποικιλία, θες η παραγωγή, θες το feeling το album είναι πραγματικά ένα από τα πιο "ξεκούραστα" album που έχω ακούσει ποτέ. Ξανά και ξανά..



Θεωρώ πως όποιος πραγματικά γουστάρει το μελωδικό punk / hardcore (ναι μωρέ αυτό το τρέντυ/emo/pop/φλώρικο πως το λένε - ειρωνεύομαι φυσικά) θα το λατρέψει. Για μένα έχει περάσει ήδη στα κλασσικά.

Καλό απόγευμα

Unrestrained live in Greece!

Η World’s Appreciated Kitsch παρουσιάζει:

UNRESTRAINED
(Vermont, USA)
RUINED FAMILIES
BANDAGE
AIM.SHOOT.KILL

MAD + Closer Club
Δεκελέων 12, Γκάζι, Αθήνα
Σάββατο 28 Αυγούστου 2010
Ticket: 8 euros
Doors open: 20.00
1st band: 20.30

Μία από τις πιο ανερχόμενες hardcore / punk μπάντες της ανατολικής πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών επισκέπτεται την χώρα μας για 2 shows. Με μόλις 4 χρόνια παρουσίας στην σκηνή, οι Unrestrained έχουν καταφέρει να γίνουν γνωστοί στην underground hardcore σκηνή όλου του κόσμου, χάρη στα γεμάτα ενέργεια και πάθος shows που δίνουν, καθώς και στο γεγονός ότι είναι μία από τις πιο dedicated hardcore μπάντες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Το Σάββατο 28 Αυγούστου η 2μηνη ευρωπαϊκή τους περιοδεία κάνει στάση στο Mad + Closer club! Μαζί τους 3 από τις καλύτερες local μπάντες του hardcore / punk ήχου. Μην το χάσετε…

UNRESTRAINED:
Δημιουργήθηκαν στο Vermont των Ηνωμένων Πολιτειών το 2006 από τις στάχτες δύο σημαντικών groups της περιοχής, τους My Revenge! (με δίσκους στην Thorp Records, που έχει μεταξύ άλλων κυκλοφορήσει Madball, Slapshot, Blood For Blood κτλ.) και τους Dog Days. Από τότε έχουν πραγματοποιήσει full περιοδείες σε Αμερική και Ευρώπη, με μπάντες όπως οι I Refuse και οι Run Riot, ενώ, παράλληλα, έχουν στο ενεργητικό τους ένα demo 7” / CD, splits με Dead Icons και I Refuse, ένα ακόμα EP, καθώς και τον ολοκαίνουριο ομότιτλο full length δίσκο τους. Ανήκουν στο roster των εταιριών Seasick Records από την Νέα Υόρκη (μαζί με μπάντες όπως οι The Effort και οι Bulldog Courage) και Crossface Records από το Ohio.
Η μουσική των Unrestrained μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα μίγμα από 90s hardcore με old school περάσματα. Έχουν, σαφώς, επηρεαστεί από μπάντες όπως οι Trial, Strife, Kill Your Idols, Unbroken, Minor Threat και Black Flag.
Αυτό, όμως, που ξεχωρίζει τους Unrestrained από το σωρό των νέων hardcore groups είναι η ενεργητικότητα των shows που δίνουν, το πόσο αφιερωμένοι είναι στο hardcore κίνημα (είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν κάνει ένα mini tour με ποδήλατα…!), οι άκρως φιλοσοφημένοι στίχοι τους (τόσο κοινωνικο – πολιτικά, όσο και προσωπικά), καθώς και η θετική ένταση που διακρίνει τις συναυλίες τους.
Info: www.myspace.com/unrestrainedvt

RUINED FAMILIES:
Οι Ruined Families μόλις επέστρεψαν από το 10ημερο ευρωπαϊκό τους tour, κατά την διάρκεια του οποίου μοιράστηκαν την σκηνή με μπάντες όπως οι Carpathian, Ruiner, Hang The Bastard, Fredag Den 13:E, Almost Home κτλ., ενώ επίσης συμμετείχαν στο Fluff Fest στην Τσεχία, μαζί με την αφρόκρεμα της underground σκηνής (βλ. Amen Ra, No Turning Back, Vitamin X, Iron Lung).
Παράλληλα, στα μέσα Ιουλίου κυκλοφόρησε και ο πρώτος τους δίσκος σε μορφή βινυλίου και με τίτλο ‘Four Wall Freedom’.
Mε επιρροές από μπάντες όπως οι Cursed, Integrity, Rise & Fall, Have Heart και Orchid, δικαίως θεωρούνται ως μια από τις μοναδικές ελληνικές μπάντες σε αυτό το είδος, καθώς και μια από τις καλύτερες μπάντες της ελληνικής punk / hardcore σκηνής.
H συγκεκριμένη συναυλία θα είναι release show για τους Ruined Families!
Info: www.myspace.com/ruinedfamilies

BANDAGE:
Οι Bandage έχουν καταφέρει να φέρουν το local punk rock α λα 90s (βλ. παλιότερες κυκλοφορίες της Epitaph και Fat Wreck) back on the map!
Το power trio από την Αθήνα, μετά το support στους Bouncing Souls και τα one off shows σε Βόλο και Αθήνα, επικεντρώθηκε στην ηχογράφηση της πρώτης τους κυκλοφορίας ever, την οποία και αναμένουμε σύντομα.
Όποιοι γουστάρουν παλιούς Bad Religion, No Fun At All και Adolescents, αποκλείεται να μην λατρέψουν τους Bandage!
Info: www.myspace.com/bandage

AIM.SHOOT.KILL:
Οι Aim.Shoot.Kill υπάρχουν από το 2006, και, παρά τις περιορισμένες εμφανίσεις τους, θεωρούνται από αρκετούς ως μια από τις πιο ανερχόμενες μπάντες της ελληνικής punk rock σκηνής.
Συνδυάζουν άψογα το 90s punk rock με ψήγματα post – hardcore, έχοντας επηρεαστεί τόσο από τους Face To Face, Lagwagon, Descendents και The Lawrence Arms, όσο και από τους Leatherface, Hot Water Music και Jawbreaker. Αυτό τον καιρό ηχογραφούν το πρώτο τους LP.
Info: www.myspace.com/aimshootkill06


WORLD’S APPRECIATED KITSCH
e-mail: hxf_prodaxionz@yahoo.com
blog: www.wakhc.blogspot.com
myspace: www.myspace.com/keepitrealhc
last fm: www.lastfm.com/user/WAK2010
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00 και το show αρχίζει στις 20.30.

Read more: http://events.myspace.com/External/MySpaceMessage/Event/View/6847455/4?hd=5y92uSsYA_8LotYCTmz8zLsJ741o3IaFCb9HXVeG1e0%2C#ixzz0xAvQ1Yxv

Terror - Keepers Of The Faith

Το οτι οι Terror έχουν αλλάξει το στυλ τους με το πέρασμα του χρόνου είναι δεδομένο. Λίγο η παραγωγή λίγο οι επιρροές έφυγαν από το "πρωτόγονο" - γαμάτο - επιθετικό στυλ του Lowest Of The Low και μέσα σε 7 χρόνια έχουν κυκλοφορήσει διάφορα albums όπως το The Damned The Shamed (2008) με πιο στεγνή βαρυά παραγωγή και πιο new school προσανατολισμούς.
Έτσι και το καινούριο τους EP με τίτλο Keepers Of The Faith.

Το album έχει φοβερή παραγωγή που σε προκαλεί να το βάλεις πολύ δυνατά και να το απολαύσεις. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι οι Terror στην κυκλοφορία αυτή παρουσιάζονται πιο προσγειωμένοι ( σε θέματα ταχύτητας ) από ποτέ, με 2 αργά και 2 midtempo τραγούδια αλλά και πιο πειραματικοί, με solos και μελωδίες κάτι που δε συναντούσαμε συχνά στα κομμάτια τους μέχρι τώρα.



Οφείλω να παραδεχτώ ότι αν και έχω πάψει να τους ακολουθώ με την ίδια θέρμη που είχα στις πρώτες κυκλοφορίες, εντούτοις το Keepers Of The Faith μου άφησε μια πολύ καλή αίσθηση (τα Keepers Of The Faith και Never See Your Face Again είναι κομματάρες και θυμίζουν - πέραν της παραγωγής - τα παλιά καλά αργά Terror κομμάτια) και συνιστώ να του δώσετε μια ευκαιρία (όχι οτι περιμένατε εμένα).

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!